Het ritueel van het doorgeven van alle zonden van de mensheid aan Jezus. In het Oude Testament was verzoening het doorgeven van zonde aan een offer door het opleggen van handen op diens hoofd. In het Nieuwe Testament betekent dit het doopsel van Jezus door Johannes de Doper. In het Hebreews en Grieks betekent dit woord het doorgeven van zonde aan Jezus Christus zodat de zondaars een goede relatie met God kunnen aangaan. Het Nieuwe Testament beschrijft heel goed de verzoeningsoffering: het doopsel van Jezus en Zijn dood aan het Kruis.

IN HET OUDE TESTAMENT: Het woord ‘verzoening’ wordt zo’n 100 keer gebruikt in het Oude Testament en het wordt steeds uitgedrukt als (vb. Leviticus 23:27, 25:9, Numeri 5:8) ‘kaphar’ in het Grieks (meestal geschreven als ‘een verzoening doen’). Verzoening is een vertaling van een Hebreeuws woord dat het doorgeven van zonden door middel van het opleggen van handen op een levende geit en hierbij alle ongerechtigheden van de kinderen van Israël biechtend, significeerd.

IN HET NIEUWE TESTAMENT: Verzoening is verwant aan het Arameense woord ‘kpr’ dat “beschermen/ bedekken” betekent. Dit betekent het doopsel van de verlossing van Jezus in het Nieuwe Testament. Jezus kwam in deze wereld en werd op 30-jarige leeftijd gedoopt om de zaligheid van de gehele mensheid te vervullen.