Καταρχήν, πρέπει να δώσουμε προσοχή στη "διδαχή των βαπτισμών" όπως αναφέρεται στην Επιστολή προς Εβραίους 6:2. Σύμφωνα με τη Βίβλο, υπάρχουν τρία διαφορετικά βαφτίσματα: το βάφτισμα του Ιωάννη του Βαφτιστή για μετάνοια, το βάφτισμα του Ιησού από τον Ιωάννη τον βαφτιστή, και το δικό μας βάφτισμα.

Το βάφτισμα που δεχόμαστε εμείς είναι μια ομολογία της πίστης μας ότι πιστεύουμε στο βάφτισμα του Ιησού. Δηλαδή, βαφτιζόμαστε προκειμένου να ομολογήσουμε πως πιστεύουμε ότι ο Ιησούς βαφτίστηκε για να αναλάβει όλες τις αμαρτίες μας και επίσης πέθανε στον Σταυρό για να τις εξιλεώσει. Τώρα μπορείτε να καταλάβετε το Κατά Ματθαίον 3:15 που λέει, "Άφες τώρα· διότι ούτως είναι πρέπον εις ημάς να εκπληρώσωμεν πάσαν δικαιοσύνην". Το "ούτως" εδώ σημαίνει ότι ο ίδιος ο Ιησούς πήρε επάνω Του όλες τις αμαρτίες του κόσμου, όταν βαφτίστηκε από τον Ιωάννη τον Βαφτιστή, τον αντιπρόσωπο όλης της ανθρωπότητας.

Ήταν το βαθύ σχέδιο του Θεού για να μας σώσει από την αναπόφευκτη παγίδα της αμαρτίας. Ο Ιεχωβά έβαλε πάνω σ' Αυτόν την ανομία όλων μας (Ησαΐας 53:6) και μας έχει χορηγήσει την δικαίωσή Του. "Δικαίωση" εδώ στα αρχαία ελληνικά σημαίνει "να είσαι και να θεωρείσαι δίκαιος". Μας λέει ότι ο Ιησούς φορτώθηκε την ανομία όλης της ανθρωπότητας με τον πιο σωστό και δίκαιο τρόπο καθώς βαφτίστηκε με τον τρόπο της τοποθέτησης επάνω Του των χεριών.

Έχουμε σωθεί μέσω της ισχυρής πίστης μας στο βάφτισμα, το θάνατο στον Σταυρό και την ανάσταση του Ιησού. Η πνευματική περιτομή (Προς Ρωμαίους 2:29), που αφαιρεί όλες τις αμαρτίες από την καρδιά μας, έχει πλύνει εντελώς τις αμαρτίες από την καρδιά μας. Γι' αυτό το λόγο ο απόστολος Πέτρος είπε στους ανθρώπους την ημέρα της Πεντηκοστής, "Μετανοήσατε, και ας βαπτισθή έκαστος υμών εις το όνομα του Ιησού Χριστού, εις άφεσιν αμαρτιών· και θέλετε λάβει την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος" (Πράξεις 2:38).

Όλοι οι αμαρτωλοί πρέπει να λάβουν τη συγχώρεση των αμαρτιών στις καρδιές τους πιστεύοντας στο όνομα του Ιησού. Ποια είναι η έννοια του ονόματός Του; "Αυτός θέλει σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτών" (Κατά Ματθαίον 1:21). Το όνομα Ιησούς σημαίνει ο Σωτήρας που σώζει το λαό Του από τις αμαρτίες τους. Πώς μας έσωσε από όλες τις αμαρτίες μας; Ο Ιησούς μας έχει σώσει από όλες τις αμαρτίες μας μέσω του βαφτίσματός Tου και του θανάτου Του στον Σταυρό.

Όταν οι απόστολοι του Ιησού Χριστού κήρυξαν το ευαγγέλιο, φρόντισαν να γίνει κατανοητή η σαφής σημασία του βαφτίσματος του Ιησού και δίδασκαν τον Σταυρό, κατόπιν βάφτιζαν εκείνους που πίστευαν σ' αυτά. Γι' αυτό κι εμείς βαφτιζόμαστε, για να ομολογήσουμε εξωτερικά ό,τι πιστεύουμε βαθιά στο μυαλό μας, δηλαδή το βάφτισμα και το θάνατο του Ιησού. Όταν βαφτιζόμαστε, ομολογούμε "Σε ευχαριστώ, Κύριε. Σήκωσες όλες τις αμαρτίες μου με το βάφτισμα και πέθανες για μένα και αναστήθηκες πάλι για να με σώσεις. Πιστεύω στο ευαγγέλιό Σου". Βαφτιζόμαστε στο νερό από τους λειτουργούς της εκκλησίας, ως σύμβολο της πίστης μου στο βάφτισμα του Ιησού και το θάνατό Του στον Σταυρό, ακριβώς όπως Εκείνος βαφτίστηκε από τον Ιωάννη τον Βαφτιστή. Έτσι όπως οι άγιοι στην πρώτη εκκλησία βαφτίζονταν ως απόδειξη της πίστης τους, αφότου έδωσαν προσοχή στο ευαγγέλιο και είχαν τη λύτρωση, τη συγχώρεση των αμαρτιών.

Οι τελετές βαφτίσματος δεν είναι απαραιτήτως υποχρεωτικές, και παρόλο που είναι πολύ σημαντικό, το βάφτισμά μας στο νερό δεν έχει καμία σχέση με τη σωτηρία. Μπορούμε να σωθούμε μόνο πιστεύοντας στο ευαγγέλιο του ύδατος και του αίματος. Η Βίβλος λέει ότι βαφτιζόμαστε στον Ιησού Χριστό (Προς Ρωμαίους 6:3, Προς Γαλατάς 3:27).

Πώς λοιπόν μπορούμε εμείς να βαφτιστούμε "εις Χριστόν"; Αυτό είναι δυνατό μόνο όταν πιστεύουμε στο βάφτισμά Του εφόσον η σάρκα, ο παλιός άνθρωπος, θα μπορούσε να ενωθεί με τον Ιησού και να σταυρωθεί μαζί Του μέσω του βαφτίσματός Του. Συνεπώς, επειδή ο Ιησούς πήρε επάνω Του όλες τις αμαρτίες μας με το βάφτισμά Του, ο θάνατός Του ήταν η κρίση για τις ανομίες μας. Επομένως, πεθάναμε και εμείς μαζί Του στον Σταυρό και η σάρκα μας, εκείνο το μέρος του εαυτού μας που κάνει τις αμαρτίες, πέθανε για την αμαρτία και έχουμε σωθεί από όλες τις ανομίες μας.

Εκείνοι που είναι ενωμένοι με τον Ιησού μέσω του βαφτίσματος και του θανάτου Του, μπορούν επίσης να ενωθούν με την ανάστασή Του. Η ανάστασή Του δεν είναι μόνο η ανάστασή μας από το θάνατο προς την αμαρτία, αλλά και αυτό που μας επιτρέπει να αναγεννηθούμε ως παιδιά του Θεού, θεωρούμενοι καθαροί και αναμάρτητοι ενώπιον του Θεού.

Εάν δεν είχαμε αφήσει επάνω Του τις αμαρτίες μας, δυσπιστώντας για το βάφτισμά Του, ο Θάνατος και η Ανάσταση θα ήταν χωρίς νόημα, χωρίς καμία σχέση με τη σωτηρία μας. Εκείνοι που έχουν αφήσει όλες τις αμαρτίες τους με πίστη σ' Αυτόν, πρέπει να ταυτιστούν με το Θάνατό Του στον Σταυρό, και το βάφτισμα ακολουθεί το γεγονός ότι τους έχει παραχωρηθεί σωτηρία και αναγέννηση ως δίκαια πρόσωπα. Εντούτοις, εκείνοι που δεν έχουν αφήσει τις αμαρτίες τους σ' Αυτόν, πιστεύοντας στο βάφτισμά Του, δεν έχουν καμία σχέση με το Θάνατο και την Ανάστασή Του.

Το βάφτισμα των πιστών είναι αξιόπιστο, όπως η εμπιστοσύνη που υπάρχει ανάμεσα στον σύζυγο και τη σύζυγο, σε ένα νόμιμο ζευγάρι, μέσω της γαμήλιας τελετής. Το βάφτισμα των αγίων είναι μια εξωτερική διακήρυξη μιας ανάλογης εσωτερικής πίστης. Όταν διακηρύττουμε την πίστη μας στο βάφτισμά Του και τον Σταυρό ενώπιον του Θεού, των αγίων και του κόσμου, η πίστη μας γίνεται πιο σταθερή.

Δεν πρέπει να παρανοήσουμε την αληθινή έννοια του βαφτίσματος που ο Ιησούς έλαβε από τον Ιωάννη τον Βαφτιστή, και δεν πρέπει να πιστέψουμε ότι θα μπορούσαμε να σωθούμε ακόμα και αν δεν πιστεύουμε στο βάφτισμά Του και τη σπουδαιότητά του. Αυτό είναι μόνο ένα πανούργο τέχνασμα του Διαβόλου. Παίρνουμε την άφεση των αμαρτιών και στη συνέχεια γινόμαστε δεκτοί στον ουρανό πιστεύοντας αληθινά με την καρδιά μας στο βάφτισμα του Ιησού και όχι από πίστη στο δικό μας βάφτισμα.