|
Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΕΞΙΛΑΣΜΟΥ
Στα εβραϊκά, αυτή η έννοια ανταποκρίνεται
με την ημέρα της `κάλυψης, ή `αρμονίας'. Η σημαντικότερη
ημέρα για τους Ιουδαίους ήταν η Ημέρα της Εξιλέωσης, τη δέκατη ημέρα
του έβδομου μήνα (Λευιτικόν 23:27, 25:9). Μπορούμε να δούμε στο
16 κεφάλαιο του Λευιτικού πως ούτε ο αρχιερέας δεν μπορούσε να μπει
στα Άγια των Αγίων εκτός για τη συγκεκριμένη τελετή.
Τα ίδια τα Άγια των Αγίων είχαν ανάγκη εξιλέωσης όπως και ο λαός Ισραήλ, γι' αυτό ο αρχιερέας έπρεπε να προσφέρει τη θυσία προκειμένου να μεταβιβάσει τις αμαρτίες μέσω της τοποθέτησης των χεριών του επάνω στο κεφάλι του θύματος. Την Ημέρα της Εξιλέωσης οι Ισραηλίτες σκεπτόταν την αγιότητα του Θεού και τις δικές τους αμαρτίες.
Εκείνη την περίοδο, έφερναν ενώπιον του Θεού τουλάχιστον 15 προσφορές (συμπεριλαμβανομένου του αποδιοπομπαίου τράγου), 12 ολοκαυτώματα και 3 προσφορές εξιλέωσης (Λευιτικόν 16:5-29, Αριθμοί 29:7-11). Εάν μετρήσουμε και `τον άλλο αμνό' που αναφέρεται στους Αριθμούς 28:8, τότε έχουμε 13 ολοκαυτώματα και 4 προσφορές εξιλέωσης.
Η ημέρα που ο Ισραήλ εξιλεωνόταν για τις αμαρτίες του έτους ήταν η δέκατη ημέρα του έβδομου μήνα. Για τον ίδιο λόγο, η Ημέρα της Εξιλέωσης για το σύνολο του κόσμου ήταν η ημέρα που βαφτίστηκε ο Ιησούς από τον Ιωάννη τον Βαφτιστή. Ήταν η Ημέρα της Εξιλέωσης (Κατά Ματθαίον 3:13-17). Ήταν η ημέρα που ο Θεός έπλυνε εντελώς όλες τις αμαρτίες του κόσμου (Κατά Ματθαίον 3:15). Ήταν η Ημέρα της Εξιλέωσης στην οποία ο Θεός "εκπλήρωσε πάσα δικαιοσύνη".
Πίσω στον κατάλογο
|
