Βιβλικοί Όροι

Σύντομη Επεξήγηση μερικών Βιβλικών Όρων
- Σχετικά με το Ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος


  • Η ΒΙΒΛΙΚΗ ΕΞΙΛΕΩΣΗ
  • Α. Στην Παλαιά Διαθήκη, η εξιλέωση γινόταν συνήθως μέσω της θυσίας ενός ζώου (πρβλ. Έξοδος 30:10, Λευιτικόν 1:4, 4:20-21).

    Β. Στην Καινή Διαθήκη, η έννοια της θυσίας της εξιλέωσης της Παλαιάς Διαθήκης διατηρήθηκε, αλλά η λύτρωση της ανθρωπότητας συσχετίζεται με τον Ιησού Χριστό. Ο απόστολος Παύλος είπε ότι ο Ιησούς Χριστός πέθανε εξαιτίας των αμαρτιών μας (Προς Κορινθίους Α~ 15:3).

    Η λέξη εξιλέωση χρησιμοποιήθηκε όχι μόνο με αναφορά στο θάνατο του Χριστού ως εξιλέωση από την προπατορική αμαρτία, αλλά για να αφαιρέσει όλες τις αμαρτίες των ανθρώπων. Και μετά από το βάπτισμα, μέσω του οποίου οι αμαρτίες του κόσμου μεταβιβάστηκαν στον Ιησού (Κατά Ματθαίον 3:15), Εκείνος έσωσε την ανθρωπότητα χύνοντας το αίμα Του στον Σταυρό (Λευιτικόν 1:1 5, Ιωάννης 19:30).

    Ο απόστολος Παύλος εξηγεί στη Β~ Επιστολή προς Κορινθίους 5:14 `εις απέθανεν υπέρ πάντων', έπειτα στον στίχο 21, `υπέρ ημών', στην Επιστολή προς Γαλάτας 3:13, `γενόμενος κατάρα υπέρ ημών'. Μεταξύ πολλών περικοπών στην Καινή Διαθήκη που αναφέρονται στον Ιησού ως τη Θυσία (πρβλ. Προς Εφεσίους 5:2), είναι το Κατά Ιωάννην 1:29,36 (`Αμνός' - Ιωάννης Βαφτιστής) και Προς Κορινθίους Α~ 5:7 (`το Πάσχα ημών' -απόστολος Παύλος).

    Ωστόσο, ο Παύλος εξήγησε ότι το βάπτισμα του Ιησού στον Ιορδάνη ήταν η εξιλέωση για όλες τις αμαρτίες του κόσμου. Στο κεφάλαιο 6 της Επιστολής προς Ρωμαίους εξηγεί ότι όλες οι αμαρτίες του κόσμου μεταβιβάστηκαν στον Ιησού μέσω του βαπτίσματός Του από τον Ιωάννη τον Βαφτιστή.

    Προχωρεί να εξηγήσει ότι η σταύρωση του Ιησού ήταν η κρίση και η πληρωμή για την αμαρτία, ότι η θυσία της εξιλέωσης προσφέρθηκε για τις ψυχές όλων των ανθρώπων.

    Ο θάνατος του Ιησού εκφράζει σε μας τη θυσία της εξιλέωσης της Παλαιάς Διαθήκης. Η τοποθέτηση των χεριών στην Παλαιά Διαθήκη και το βάπτισμα του Ιησού στην Καινή Διαθήκη είναι σύμφωνα με το νόμο του Θεού (Ησαΐας 53:10, Κατά Ματθαίον 3:13-17, Προς Εβραίους 7:1-10,18, Α~ Πέτρου 3:21).

    Η Καινή Διαθήκη δεν τελειώνει με το βάπτισμα και το θάνατο του Ιησού αλλά προχωρεί να μας πει ότι η εκπλήρωση της σωτηρίας μας είναι το βάφτισμά μας στον Χριστό και ο θάνατός μας με Αυτόν (Προς Ρωμαίους 6:3-7, Προς Γαλάτας 2:19-20).

    Μας λέει ότι ο Ιησούς Χριστός βαφτίστηκε από τον Ιωάννη τον Βαφτιστή για να αναλάβει όλες τις αμαρτίες του κόσμου και ότι σταυρώθηκε σαν συνέπεια. Ο Ιησούς Χριστός, μέσω του βαπτίσματός Του και του αίματός Του, όχι μόνο έπλυνε εντελώς τις αμαρτίες του κόσμου και υπόμεινε τον επακόλουθο πόνο, αλλά και μας έσωσε από τη δύναμη του Σατανά και μας έφερε πίσω στη εξουσία του Θεού αφού δέχτηκε Εκείνος την τιμωρία στη θέση της ανθρωπότητας.

    Επομένως, η λύτρωση του Ιησού έλυσε το πρόβλημα της αμαρτίας που εμπόδιζε τους ανθρώπους να έρθουν κοντά στον Θεό. Αυτό το βαρυσήμαντο γεγονός αποκατέστησε την ειρήνη και την αρμονία μεταξύ των ανθρώπων και του Θεού, φέρνοντας συγχρόνως σωτηρία, χαρά (Προς Ρωμαίους 5:11), ζωή (Προς Ρωμαίους 5:17-18) και λύτρωση (Κατά Ματθαίον 3:15, Ιωάννης 1:29, Εβραίους 10:1-20, Εφεσίους 1:7, Κολοσσαείς 1:14).

    Πίσω στον κατάλογο