Βιβλικοί Όροι

Σύντομη Επεξήγηση μερικών Βιβλικών Όρων
- Σχετικά με το Ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος


  • Η ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΕΞΙΛΑΣΜΟΥ
  • ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ: Ακριβώς όπως οι άλλες θυσίες, η θυσία της εξιλέωσης προσφερόταν στη Σκηνή του Μαρτυρίου. Ο αρχιερέας καθαριζόταν και φορούσε τα λινά άμφια αντί του συνηθισμένου αμφίου για τις τελετές, και διάλεγε έναν νέο ταύρο ως προσφορά για αμαρτία και έναν κριό ως ολοκαύτωμα γι' αυτόν και την οικογένειά του (Λευιτικόν 16:3-4). Ο αρχιερέας έβαζε τα χέρια του στο κεφάλι των θυμάτων για να μεταβιβάσει την αμαρτία.

    Η τοποθέτηση των χεριών ήταν ένα ουσιαστικό μέρος της Ημέρας της Εξιλέωσης. Εάν δεν είχε κάνει έτσι, η προσφορά της θυσίας δε θα μπορούσε να έχει φτάσει σε πέρας επειδή η εξιλέωση για την αμαρτία δεν μπορούσε να ολοκληρωθεί χωρίς την τοποθέτηση των χεριών, μέσω της οποίας μεταβιβάζονταν οι ετήσιες αμαρτίες του Ισραήλ στο θύμα της προσφοράς για αμαρτία.

    Στο Λευιτικόν 16:21 διαβάζουμε, "Και θέλει επιθέσει ο Ααρών τας δύο χείρας αυτού επί την κεφαλήν του τράγου του ζώντος, και θέλει εξομολογηθή επ' αυτού πάσας τας ανομίας των υιών Ισραήλ, και πάσας τας παραβάσεις αυτών καθ' όλας αυτών τας αμαρτίας. και θέλει επιθέσει αυτάς εις την κεφαλήν του τράγου. και θέλει αποστείλει αυτόν διά χειρός διωρισμένου ανθρώπου εις την έρημον".

    Έπαιρνε δύο τράγους ως προσφορές για αμαρτία και έναν κριό ως ολοκαύτωμα από το λαό (στίχος 5). Κατόπιν παρουσίαζε ενώπιον του Κυρίου στην πόρτα της σκηνής δύο τράγους και έριχνε κλήρους για να επιλεγεί ο ένας για τον "Κύριο" και ο άλλος για να χρησιμοποιηθεί ως `αποδιοπομπαίος τράγος'.

    Ο ένας για τον Κύριο προσφερόταν ως προσφορά για αμαρτία, και ο αποδιοπομπαίος τράγος προσφερόταν ζωντανός ενώπιον του Κυρίου για να εξιλεώσει τις ετήσιες αμαρτίες του λαού Ισραήλ και να διωχτεί έπειτα στην έρημο (Λευιτικόν 16:7-10).

    Οι αμαρτίες του Ισραήλ έπρεπε να μεταβιβαστούν στον αποδιοπομπαίο τράγο μέσω της τοποθέτησης επάνω του των χεριών. Κατόπιν ο αποδιοπομπαίος τράγος, ο οποίος πήρε επάνω του όλες τις αμαρτίες του Ισραήλ, διωχνόταν στην έρημο για την ειρήνη μεταξύ των ανθρώπων και του Θεού. Έτσι πλένονταν οι ετήσιες αμαρτίες του Ισραήλ.


    ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ: Με τον ίδιο τρόπο στην Καινή Διαθήκη, ο Ιησούς Χριστός βαφτίστηκε από τον Ιωάννη τον Βαφτιστή (η τοποθέτηση των χεριών της Παλαιάς Διαθήκης) και ανέλαβε όλες τις αμαρτίες του κόσμου ως ο Αμνός της θυσίας για να εκπληρώσει τη σωτηρία του Θεού (Λευιτικόν 20:22, Κατά Ματθαίον 3:15, Κατά Ιωάννην 1:29, 36).

    Στην Παλαιά Διαθήκη, πριν από το ρίξιμο των κλήρων, ο Ααρών σκότωνε το νεαρό ταύρο ως προσφορά για αμαρτία για τον εαυτό του και την οικογένειά του (Λευιτικόν 16:11). Κατόπιν έπαιρνε ένα θυμιατήρι γεμάτο από αναμμένα κάρβουνα από το θυσιαστήριο ενώπιον του Κυρίου με τα χέρια του γεμάτα από λεπτοκοπανισμένο θυμίαμα και το έφερνε πίσω από το καταπέτασμα. Τότε έβαζε το θυμίαμα στην φωτιά ενώπιον του Κυρίου έτσι ώστε ο καπνός του θυμιάματος να σκεπάσει το ιλαστήριο. Έπαιρνε επίσης λίγο από το αίμα του ταύρου και το ψέκαζε με το δάχτυλό του επτά φορές προς τα επάνω και εμπρός του ιλαστήριου (Λευιτικόν 16:12-19).

    Την Ημέρα της Εξιλέωσης, δε θα μπορούσε να παραλειφθεί η τοποθέτηση των χεριών του Ααρών στο κεφάλι του θύματος. Ο Ααρών έβαζε τα χέρια του στον τράγο και μεταβίβαζε όλες τις αμαρτίες και όλες τις ανομίες του Ισραήλ στο κεφάλι του θύματος. Κατόπιν ένας αρμόδιος άνθρωπος έπαιρνε τον τράγο και τον έδιωχνε στην έρημο. Ο αποδιοπομπαίος τράγος περιπλανιόταν στην έρημο με τις αμαρτίες του Ισραήλ και στο τέλος πέθαινε γι' αυτούς. Αυτή ήταν η θυσία της εξιλέωσης στην Παλαιά Διαθήκη.

    Είναι το ίδιο στην Καινή Διαθήκη εκτός του ότι ως αποδιοπομπαίος τράγος ήταν ο Ιησούς Χριστός, που πήρε επάνω Του όλες τις αμαρτίες του κόσμου μέσω του βαπτίσματός Του, έχυσε το αίμα Του και πέθανε στον Σταυρό για μας.

    Επομένως τώρα, η σωτηρία από όλες τις αμαρτίες δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς το βάπτισμα και τη σταύρωση του ουράνιου αρχιερέα, Ιησού Χριστού. Αυτό είναι η εκπλήρωση της σωτηρίας της αναγέννησης εξ ύδατος και Πνεύματος.

    Πίσω στον κατάλογο