Sermons

Temat 9: List do Rzymian

[7-1] Wprowadzenie do  Rozdziału 7

Rozważając nad tym, że przed swoim odkupieniem jego ciało było skazane na śmierć przez Prawo Boże, Apostoł Paweł wyznał wiarę, że był martwy dla grzechu poprzez wiarę w Jezusa Chrystusa. Zanim spotkaliśmy sprawiedliwość Bożą—to znaczy zanim narodziliśmy się na nowo—ci z nas, którzy wierzą w Chrystusa, kiedyś żyli pod panowaniem i przekleństwem Prawa. Tak więc Prawo panowałoby nad nami, gdybyśmy nie zostali odkupieni z naszych grzechów przez spotkanie z Jezusem Chrystusem, który przyniósł nam sprawiedliwość Bożą.
Paweł mówił o sprawach duchowych, których nie można łatwo zrozumieć cieleśnie – to znaczy ci, którzy umarli dla grzechu, nie są już pod panowaniem grzechu, podobnie jak kobieta, której mąż umarł, jest całkowicie zwolniona z obowiązku wobec męża. Ten fragment może wydawać się prosty, ale jest istotny duchowo. Oznacza to, że niezależnie od tego, czy im się to podoba, czy nie, ci, którzy nie spotkali się ze sprawiedliwością Bożą, są tak naprawdę skazani na życie pod przekleństwem Prawa. Jest tak, ponieważ nie rozwiązali jeszcze problemu swoich grzechów.
List do Rzymian 6:23 mówi nam, że „zapłatą bowiem za grzech jest śmierć”, co oznacza, że grzech zniknie dopiero wtedy, gdy zapłaci się jego cenę. Jeśli ktoś wierzy w Jezusa, a jednak nie zna sprawiedliwości Bożej danej przez Jezusa, to wciąż żyje w grzechu i musi uiścić zapłatę za grzech. Właśnie dlatego musimy spotkać sprawiedliwość Bożą przez Jezusa Chrystusa. Tylko dzięki spotkaniu ze sprawiedliwością Bożą możemy umrzeć na nasze grzechy, uwolnić się od Prawa i poślubić naszego nowego oblubieńca, Jezusa Chrystusa.
Możemy znaleźć sprawiedliwość Bożą przez Jezusa Chrystusa, ale bez wiary w tę sprawiedliwość Bożą nikt nie może zostać uwolniony od Prawa. Jedynym sposobem na wyrwanie się od przekleństwa Prawa jest poznanie i uwierzenie w sprawiedliwość Bożą. Czy odnaleźliście tę sprawiedliwość Bożą przez Jezusa? Jeśli nie, to teraz jest czas, abyście porzucili własną sprawiedliwość i pokornie powrócili do Słowa Bożego.
 

W stronę Chrystusa, po uśmierceniu dla grzechu
 
Paweł powiedział swoim braciom w Rzymie: „zostaliście uśmierceni dla prawa przez ciało Chrystusa”. Musicie dokładnie zrozumieć, co to znaczy „zostać uśmierconymi dla prawa przez ciało Chrystusa”. Nikt nie może pójść do Chrystusa, nie umierając dla grzechu przez ciało Chrystusa. Innymi słowy, nasze grzechy muszą umrzeć wraz z ciałem Jezusa Chrystusa. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy wierzy się w chrzest Jezusa od Jana i śmierć na Krzyżu.
Możemy umrzeć z Chrystusem dla grzechu, wierząc w chrzest Jezusa od Jana. Ponieważ Jezus umarł wraz ze wszystkimi grzechami ludzkości złożonymi na Jego ciało przez chrzest od Jana, nasze grzechy również umarły razem z Nim, kiedy w to uwierzyliśmy. Prawdą jest, że wszystkie grzechy świata zostały złożone na Jezusa przez Jego chrzest od Jana. Ta prawda powinna być nie tylko znana, ale także zachowana w naszych sercach w wierze. Musimy zachować tę wiarę, aż wejdziemy do Królestwa Bożego. Dlatego Paweł powiedział, że umarliśmy dla Prawa przez ciało Chrystusa. W związku z tym ci, którzy wierzą w tę prawdę, mogą udać się do Jezusa Chrystusa, żyć z Nim i przynosić sprawiedliwe owoce dla Boga.
Nie powinniśmy wierzyć w starość litery, ale w nową prawdę Ducha. Grzesznicy faktycznie popełniają więcej grzechów z powodu Prawa. Dzieje się tak, ponieważ Prawo ujawnia więcej grzechów, które są w nich ukryte, dzięki czemu są bardziej świadomi swoich grzechów i pozwala im grzeszyć jeszcze więcej. Jedną z funkcji Prawa jest sprawienie, byśmy rozpoznali nasze grzechy, ale ma ono również na celu ujawnienie większej natury grzechu i skłonienie nas do popełnienia większej liczby grzechów. Gdyby nie Prawo, które dał nam Bóg, nie wiedzielibyśmy, że tak wiele grzechu się w nas kryje. Ale Bóg dał nam Swoje Prawo, które nie tylko sprawia, że grzech staje się jeszcze bardziej grzeszny, ale także sprawia, że popełniamy coraz więcej grzechów.
Dlatego Paweł mówi, że skoro umarliśmy dla grzechu przez ciało Chrystusa, teraz musimy służyć Panu z wiarą w sprawiedliwość Bożą. Mówi nam, abyśmy służyli Panu z pomocą Ducha i darowanego nam odkupienia, z powodu naszej wiary głęboko w naszych sercach, zamiast służyć Mu z wiarą w dosłowną literę Słowa. Ponieważ Biblia mówi nam, że „litera bowiem zabija, Duch zaś ożywia”, musimy podążać za Panem, zdając sobie sprawę z prawdziwego znaczenia ewangelii wody i Ducha, która jest sprawiedliwością Bożą. Innymi słowy, kiedy wierzymy w Słowo Boże, musimy znać i wierzyć w prawdziwe znaczenie ukryte w spisanym Słowie.
 
 
Czy Prawo jest grzechem? Nie daj Boże!
 
Paweł wyjaśnił Prawo Boże, podkreślając jego funkcje. To pokazuje, jak ważna jest wiara z odpowiednim zrozumieniem funkcji Prawa. Paweł wcześniej patrzył na swoje grzechy na swój własny sposób i z tego powodu nie znał swoich własnych grzechów, ale dzięki Prawu Bożemu był w stanie zrozumieć, że ma w sobie chciwe serce.
Mam nadzieję, że współcześni wierzący w Jezusa również są w stanie osiągnąć takie samo zrozumienie Prawa, jakie osiągnął Paweł. Jest tak wielu ludzi, którzy nie uświadomiwszy sobie prawdy Prawa, coraz bardziej starają się żyć zgodnie z Prawem. Idą do kościoła z myślą, że jeśli spróbują trochę bardziej, będą w stanie przestrzegać całe Prawo. Rzeczywistość jest taka, że ci ludzie w ogóle nie będą w stanie znaleźć Bożej sprawiedliwości.
Nie zrozumieli głębokiego znaczenia Prawa nadanego przez Boga i w ten sposób stali się legalistami. Są hipokrytami, ślepcami, nie potrafiącymi nawet zobaczyć własnego serca i nie wiedzą, że stoją przeciwko sprawiedliwości Bożej we wspólnocie chrześcijańskiej. W dzisiejszym chrześcijaństwie jest wielu takich ludzi. Ci, którzy naprawdę nie znają Bożej sprawiedliwości i przyjęli Jezusa jako swojego symbolicznego Zbawiciela w legalistycznej wierze, nie będą zwolnieni z kary wiecznej śmierci.
Paweł stwierdził, że dzięki przykazaniom Bożym zrozumiał chciwość w swoim sercu. Paweł był nadal legalistą, który uważał, że musi przestrzegać Prawa Bożego, kiedy zdał sobie sprawę ze swoich grzechów poprzez przykazania. Przykazania Boże ujawniły chciwość w sercu Pawła i uczyniły jego grzechy niezmiernie grzesznymi. W ten sposób Paweł uświadomił sobie, że jest tylko śmiertelnym grzesznikiem.
W ludzkim umyśle istnieje dwanaście rodzajów grzechu. Kiedy Paweł nie wiedział o rzeczywistych funkcjach Prawa, myślał o sobie jako o wspaniałej osobie, nie zdając sobie sprawy, jak naprawdę był grzeszny. Ale rezultat jego wysiłków, by żyć zgodnie z przykazaniami Bożymi, pokazał mu, że był daleki od możliwości przestrzegania przykazań i że te przykazania w rzeczywistości ujawniły jego grzechy jeszcze bardziej.
Jacy są ludzie, kiedy wierzą w Jezusa? Kiedy po raz pierwszy zaczęliście wierzyć w Jezusa, być może wszyscy zostaliście rozpaleni wiarą, ale z biegiem czasu znaleźlibyście wiele grzechów, które są w was fundamentalne. Przez co znaleźliście te grzechy? To poprzez spisane Prawo i przykazania przekonaliśmy się, jak pełne dwunastoma rodzajami grzechów są nasze serca. I wobec Prawa wzbraniamy się przed spojrzeniem na naszą grzeszną osobowość. Dzieje się tak, ponieważ poprzez Prawo odkrywamy, że jesteśmy naprawdę śmiertelnymi grzesznikami.
Dlatego, aby się pocieszyć, niektórzy ludzie stworzyli doktrynę usprawiedliwienia. Ta doktryna głosi, że chociaż mamy grzech w sercach, to, Bóg uważałby nas za sprawiedliwych tylko dlatego, że wierzymy w Jezusa. To jest doktryna stworzona jedynie przez człowieka. Ludzie stworzyli i wierzyli w taką doktrynę, aby ukryć swoje grzechy, próbując żyć w samozadowoleniu tej doktryny. Ale ponieważ nadal są ujawnieni jako grzesznicy wobec Prawa, ich grzechy coraz bardziej obciążają ich umysły. Aby uwolnić się od wszystkich naszych grzechów, nie mamy innego wyjścia, jak tylko uwierzyć w ewangelię, która zawiera Bożą sprawiedliwość. To jedyny sposób na uwolnienie się od wszystkich naszych grzechów.
Ponieważ Paweł w przeszłości myślał, że Bóg dał przykazania, których należy przestrzegać, uważał za naturalne, że będzie starał się ich przestrzegać. Jednak w przeciwieństwie do tego, odkrył, że te przykazania w rzeczywistości skazują jego duszę na śmierć z powodu grzechu. Paweł w końcu zdał sobie sprawę, że źle zrozumiał i błędnie wierzył w przykazania Boże.
Każdy ma w swoim sercu dwanaście rodzajów grzechów wymienionych w Ewangelii Marka 7:21-23. „Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, cudzołóstwa, nierząd, zabójstwa; Kradzieże, chciwość, niegodziwość, podstęp, wyuzdanie, oko złe, bluźnierstwo, pycha, głupota. Całe to zło pochodzi z wnętrza i kala człowieka.”
Paweł i wszyscy inni ludzie ostatecznie rozpoznali swoje grzechy dzięki przykazaniom Bożym. Na mocy Prawa zdali sobie sprawę ze swoich grzechów i zostali skazani na śmierć, a potem odkryli sprawiedliwość Bożą przez Jezusa Chrystusa i uwierzyli w nią. Jakie jest twoje rozumienie sprawiedliwości Bożej? Czy nadal starasz się przestrzegać przykazań, myśląc, że możesz ich wszystkich przestrzegać? Bóg dał nam Swoje Prawo, abyśmy rozpoznali nasze grzechy i powrócili do Niego—abyśmy zostali uwolnieni od grzechu, innymi słowy, poprzez wiarę w sprawiedliwość Bożą. Musimy dobrze zrozumieć, dlaczego Bóg dał nam Swoje przykazania i właściwie w nie wierzyć. Gdy zrozumiesz tę prawdę, będziesz wiedział, jak cenna jest ewangelia wody i Ducha Świętego.
Ci, którzy wierzą w przykazania Boga, mogą zrozumieć, jak wielkimi grzesznikami są w oczach Boga. Ludzie, którzy nie znają roli przykazań i nie wierzą w sprawiedliwość Boga, napotkają wielkie trudności w życiu religijnym i ostatecznie zostaną doprowadzeni do własnego zniszczenia. Dzieje się tak, ponieważ jest po prostu nie możliwe, aby trzymać się z dala od grzechu, żyjąc w świecie pełnym grzechów. Dlatego niektórzy ludzie nawet izolują się w odległych górach i próbują wieść ascetyczne życie. Myślą, że żyjąc głęboko w górach i wycofując się od grzechów świata, mogą uniknąć popełnienia grzechów, ale tak się nie dzieje.
Musimy zdać sobie sprawę, że chociaż prawdą jest, że każdy na tym świecie popełnia grzech, a zatem ma grzech w swoim sercu, odkupienie od wszystkich takich grzechów można znaleźć poprzez poznanie i uwierzenie w Bożą sprawiedliwość. Nawet gdybyśmy mieli unikać świata, aby uciec od jego grzechów, nadal nie bylibyśmy w stanie uciec od grzechów naszych serc. Dzieje się tak, ponieważ nasze grzechy są w naszych sercach. Aby naprawdę uwolnić się od grzechu, musimy wierzyć w ewangelię wody i Ducha. Prawo Boże i Jego przykazania czynią nasze grzechy niezmiernie grzesznymi. Ci, którzy znają powagę swoich grzechów, muszą znać i wierzyć w sprawiedliwość Bożą objawioną nam przez ewangelię wody i Ducha.
„I okazało się, że przykazanie, które miało być ku życiu, jest mi ku śmierci. Grzech bowiem, gdy zyskał okazję przez przykazanie, zwiódł mnie i przez nie mnie zabił” (List do Rzymian 7:10-11). Musimy mieć właściwe zrozumienie Prawa. Ci, którzy nie zrozumieli właściwie Prawa, spędzą całe życie tonąc w legalizmie, próbując uciec od Prawa aż do ostatniego dnia. Tylko ci, którzy znają prawdziwą rolę Prawa, będą kochać i wierzyć w sprawiedliwość Bożą wypełnioną przez Jezusa. Czy więc znasz tę sprawiedliwość Bożą?
Apostoł Paweł powiedział, że ponieważ w przeszłości nie był narodzony na nowo, to wówczas należał do swojego ciała i został zaprzedany grzechowi. Wyznał również, że chociaż chciał żyć zgodnie z Prawem Bożym, w końcu robił to, czego nie chciał—to znaczy popełniał grzech. Działo się tak, ponieważ nie miał w sobie Ducha Świętego, ponieważ nie miał sprawiedliwości Bożej. Następnie Paweł przyznał, że powodem, dla którego popełnił grzech wbrew swojemu pragnieniu, były grzechy znajdujące się w jego sercu, ponieważ w tamtym czasie nie znalazł jeszcze Bożej sprawiedliwości. 
Niemniej jednak Paweł zdał sobie sprawę z jednego prawa, a tym prawem było prawo grzechu—jego najbardziej fundamentalne zrozumienie faktu, że człowiek, który ma grzech w sercu, nie może uniknąć popełniania grzechu. Uświadomił sobie również, że wewnętrzna osoba wciąż pragnie żyć zgodnie z Prawem Bożym. Ale Paweł wyznał, że tak jak drzewo grzechu rodzi owoce grzechu, był on grzesznikiem, który mógł żyć w grzechu tylko dlatego, że nie spotkał jeszcze Jezusa Chrystusa i nie otrzymał odkupienia swoich grzechów. Innymi słowy, właściwe było to, aby został skazany na śmierć z powodu swoich grzechów. 
Dlatego wyznał, że był nędznym człowiekiem, lamentując: „Któż mnie wybawi z tego ciała śmierci?” (List do Rzymian 7:24). Paweł przypomniał sobie samego siebie, kiedy był grzesznikiem. Powinniście rozważyć zastosowanie tego wyznania Pawła do siebie. Czy nadal nie jesteście uwięzieni w tym ciele śmierci, które nie może przestrzegać Prawa? Musimy wierzyć w sprawiedliwość Bożą. W ewangelii wody i Ducha ta sprawiedliwość Boża jest ukryta i możemy osiągnąć Jego sprawiedliwość, wierząc w tę ewangelię.
Paweł mógł zostać uwolniony od całej swojej nędzy, wierząc w chrzest Jezusa Chrystusa i Jego śmierć na Krzyżu.