Kazania

Temat 9: List do Rzymian

[7-2] (List do Rzymian 7:1-4) Sedno Wiary Pawła: Zjednoczcie się z Chrystusem, po tym jak Umarliście dla Grzechu

(List do Rzymian 7:1-4)
„Czyż nie wiecie, bracia (bo mówię do znających prawo), że prawo panuje nad człowiekiem, dopóki on żyje? Zamężna kobieta bowiem, dopóki mąż żyje, jest z nim związana prawem, a jeśli mąż umrze, zostaje uwolniona od prawa męża. Tak więc, dopóki mąż żyje, będzie nazywana cudzołożnicą, jeśli zostanie żoną innego mężczyzny. Jeśli jednak jej mąż umrze, jest wolna od tego prawa, tak że nie będzie cudzołożnicą, choćby została żoną innego mężczyzny. Tak i wy, moi bracia, zostaliście uśmierceni dla prawa przez ciało Chrystusa, abyście należeli do innego, to znaczy Tego, który został wskrzeszony z martwych, abyśmy przynosili Bogu owoc”.

Czy widzieliście kiedyś splątany kłębek przędzy? Jeśli spróbowalibyście zrozumieć ten rozdział, nie znając prawdy chrztu Jezusa, w który wierzył apostoł Paweł, wasza wiara byłaby w większym zmieszaniu niż wcześniej.
Paweł mówi w tym rozdziale, że ponieważ wszyscy są całkowicie grzeszni wobec Prawa Bożego, to możemy przyjść do Jezusa Chrystusa i narodzić się na nowo dopiero po tym jak umrzemy śmiercią duchową.
 

Prawda, którą uświadomił sobie Paweł
 
List do Rzymian 7:7 mówi: „Cóż więc powiemy? Że prawo jest grzechem? Nie daj Boże! Przeciwnie, nie poznałem grzechu jak tylko przez prawo”. Paweł kontynuuje: „Bo i o pożądliwości nie wiedziałbym, gdyby prawo nie mówiło: Nie będziesz pożądał”. Ponadto dodaje: „Lecz grzech, gdy zyskał okazję przez przykazanie, wzbudził we mnie wszelką pożądliwość”. Paweł zdał sobie sprawę, że naruszył wszystkie 613 przykazań Bożych. Innymi słowy, był on jedynie masą grzechu i nie mógł robić nic innego oprócz popełniania grzechu, ponieważ był potomkiem pierwszego człowieka Adama, został zrodzony w nieprawości i w grzechu poczęła go jego matka. 
Każdy, kto urodził się na tym świecie, grzeszy, począwszy od narodzin aż do śmierci. Dlatego jest niezdolny do przestrzegania przykazań Boga. Jak takie masy grzechów mogłyby zachować wszystkie 613 przykazań i Prawo Boże? Tylko wtedy, gdy uznamy, że jesteśmy grzesznikami w obliczu Prawa Bożego, możemy przyjść do Jezusa Chrystusa, sprawiedliwości Bożej, i zrozumieć, że w końcu możemy zostać uwolnieni od grzechu przez Chrystusa Jezusa. Jezus Chrystus stał się sprawiedliwością Bożą. Przyniósł nam tę sprawiedliwość Bożą poprzez Swój chrzest od Jana i krew na Krzyżu. Dlatego wszyscy musimy znać i wierzyć w sprawiedliwość Boga. Powodem, dla którego musimy wierzyć w Jezusa, jest to, że ta sprawiedliwość Boża znajduje się w Nim.
Czy znacie i wierzycie w sprawiedliwość Boga? Sprawiedliwość Boża jest tajemnicą, która jest ukryta w ewangelii wody i Ducha. Cała ta tajemnica jest zawarta w chrzcie, który Jezus przyjął od Jana w rzece Jordan. Czy chcecie poznać tę tajemnicę? Jeśli chcecie wierzyć w tę prawdę, to dzięki wierze uzyskacie sprawiedliwość Bożą.
Zanim dowiedzieliśmy się o Bożym prawie i przykazaniach, wydawało się nam, że nie jesteśmy grzesznikami, mimo że codziennie grzeszyliśmy. Ale kiedy zaczęliśmy chodzić do kościoła, zdaliśmy sobie sprawę, że naprawdę jesteśmy bardzo grzeszni i że z powodu grzechów, które zostały w nas objawione, osiągniemy duchową śmierć. Tak więc, aby przyprowadzić dusze do Jezusa Chrystusa, apostoł Paweł przypomniał sobie swoje minione dni, kiedy fałszywie wierzył poprzez niepoprawne zrozumienie Prawa i przykazań Bożych.
Oto przykład, który pomoże wam zrozumieć rolę Prawa Bożego. Trzymam teraz Biblię. Jeśli ukryję coś bardzo ważnego między stronami tej Biblii, mówiąc: „Nigdy nie próbujcie zaglądać do tej książki, aby dowiedzieć się, co jest w niej ukryte”, a następnie pozostawię ją tutaj na stole, na chwilę, jak zareagujecie? W chwili, gdy usłyszycie moje słowa, poczujecie chęć dowiedzenia się, co jest ukryte w tej Biblii, a w wyniku tej ciekawości naruszycie mój rozkaz. W chwili, gdy zastanawiacie się, co może być ukryte w tej Biblii, nie będziecie mieli innego wyjścia, jak tylko się dowiedzieć. Ale gdybym nie nakazał wam, abyście nigdy do niej nie zaglądnęli, to nigdy nie poczulibyście pokusy. Podobnie, kiedy Bóg nam nakazuje, grzechy, które były w nas ukryte, ujawniają się odpowiednio do okoliczności.
Prawo, które Bóg dał ludzkości, ma za zadanie ujawnić grzech w ludzkich sercach. Nie dał nam go, abyśmy mogli go przestrzegać i zachowywać; raczej Prawo zostało nam dane, aby ujawnić nasze grzechy i uczynić nas grzesznikami. Wszyscy zginiemy, jeśli nie pójdziemy do Jezusa Chrystusa i nie uwierzymy w sprawiedliwość Bożą zawartą w chrzcie, który Jezus przyjął od Jana, i w krwi, którą przelał na Krzyżu. Powinniśmy pamiętać, że rolą Prawa jest doprowadzenie nas do Chrystusa i pomoc nam w uwierzeniu w sprawiedliwość Bożą poprzez Niego.
Oto dlaczego Apostoł Paweł zaświadczył: „Lecz grzech, gdy zyskał okazję przez przykazanie, wzbudził we mnie wszelką pożądliwość” (List do Rzymian 7:8). Poprzez Prawo Boże Apostoł Paweł pokazał nam, jakie są fundamentalne podstawy grzechu. Wyznał, że zasadniczo był grzesznikiem, lecz otrzymał życie wieczne, wierząc w sprawiedliwość Bożą daną przez Jezusa Chrystusa. 
 
 
Lament i wiara Pawła
 
Paweł powiedział: „Nędzny ja człowiek! Któż mnie wybawi z tego ciała śmierci? Dziękuję Bogu przez Jezusa Chrystusa” (List do Rzymian 7:24-25).
Paweł przyznał, że nawet on, posiadający Bożą sprawiedliwość, nadal grzeszył i że w związku z tym, Boża sprawiedliwość jest jeszcze pilniej potrzebna nie tylko jemu, ale także reszcie ludzkości.
Powinniśmy uzyskać sprawiedliwość Bożą, dobrze znając tajemnice chrztu, który przyjął Jezus, i wierząc w niego. Ty i ja powinniśmy wiedzieć i wierzyć w sprawiedliwość Boga zawartą w chrzcie Chrystusa i Jego krwi na Krzyżu. Tylko wtedy nasze dusze i ciało, które nie mają innego wyboru, jak tylko zgrzeszyć, zostaną uwolnione od naszych grzechów. Nie wolno nam zapominać, że chrzest Chrystusa i Jego krew na Krzyżu wypełniły sprawiedliwość Bożą.
Ci, którzy nie znają sprawiedliwości Bożej, mogą jedynie pozostać grzesznikami, bez względu na to, jak bardzo starają się przestrzegać Jego Prawa. Musimy zdać sobie sprawę, że Boże Prawo nie zostało nam dane, abyśmy go przestrzegali. Ale legaliści nie zdają sobie sprawy, że tajemnica odkupienia tkwi w „chrzcie”, który Jezus przyjął wraz z krwią na Krzyżu. W rezultacie źle rozumieją Prawo Boże, myśląc, że zostało im dane, aby go przestrzegali, i nadal żyją w chaosie. Ale musimy rozpoznać nasze grzechy poprzez Prawo i żyć wiarą w sprawiedliwość Bożą. Nie możemy zwrócić się przeciwko tej sprawiedliwości Bożej, aby dążyć do własnej sprawiedliwości. Musimy raczej wierzyć w sprawiedliwość Bożą wypełnioną przez chrzest Chrystusa i Jego krew na Krzyżu. Innymi słowy, musimy nauczyć się dziękować naszemu Panu, który wypełnił Bożą sprawiedliwość.
Dlatego Paweł, patrząc na własne ciało, początkowo zawołał: „Nędzny ja człowiek!”, lecz nadal dziękował Bogu przez Jezusa Chrystusa. Powodem, dla którego Paweł to wyznał było to, że im więcej grzeszył, tym pełniej chrzest Jezusa i Jego krew na Krzyżu wypełniały sprawiedliwość Bożą. My także możemy krzyczeć z radości i zwycięstwa, ponieważ zostaliśmy zbawieni przez naszą wiarę w Jezusa Chrystusa, i również prowadzimy trudne życie między prawem ciała a prawem sprawiedliwości Bożej. Wiara, jaką miał Paweł, była tą, która wierzyła w chrzest Jezusa Chrystusa i Jego krew na Krzyżu. W ten sposób Paweł zaczął przebywać w swojej wierze w sprawiedliwości Bożej, a wierząc w tę sprawiedliwość Bożą, mógł stać się tym, który oddaje Mu chwałę. 
W 7 rozdziale Listu do Rzymian Paweł mówi o swoim nędznym stanie w dawnych czasach, w przeciwieństwie do późniejszej zwycięskiej wiary w sprawiedliwość Bożą. Zwycięstwo wiary Pawła było wynikiem jego wiary w tę sprawiedliwość Bożą.
„Czyż nie wiecie, bracia (bo mówię do znających prawo), że prawo panuje nad człowiekiem, dopóki on żyje?” (List do Rzymian 7:1).
Punkt kulminacyjny rozdziału 7 znajdujemy w wersetach 24 i 25. Paweł napisał: „Nędzny ja człowiek! Któż mnie wybawi z tego ciała śmierci? Dziękuję Bogu przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana. Tak więc ja sam umysłem służę prawu Bożemu, lecz ciałem prawu grzechu”.
W 6 rozdziale Listu do Rzymian Paweł mówił o wierze, która prowadzi nas do pogrzebania i zmartwychwstania w zjednoczeniu z Chrystusem. Jednocząc się z Jego chrztem i śmiercią na Krzyżu, możemy osiągnąć tę wiarę.
Paweł zdał sobie sprawę, że był nędznym człowiekiem, którego ciało było tak niedoskonałe, że łamał Prawo Boże nie tylko przed spotkaniem z Jezusem, ale także łamał je nawet po spotkaniu z Jezusem. Dlatego lamentował: „Któż mnie wybawi z tego ciała śmierci?” Następnie doszedł do wniosku, że wierząc w sprawiedliwość Bożą, może zostać wyzwolony z ciała śmierci, mówiąc: „Dziękuję Bogu przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana”. Paweł został uwolniony od grzechów ciała i umysłu, wierząc w sprawiedliwość Boga poprzez Chrystusa i będąc z Nim zjednoczonym.
Ostateczne wyznanie Pawła brzmiało: „Dziękuję Bogu przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana. Tak więc ja sam umysłem służę prawu Bożemu, lecz ciałem prawu grzechu” (List do Rzymian 7:25). Na początku rozdziału 8 wyznał: „Dlatego teraz żadnego potępienia nie ma dla tych, którzy są w Jezusie Chrystusie, którzy nie postępują według ciała, ale według Ducha. Gdyż prawo Ducha życia, które jest w Jezusie Chrystusie, uwolniło mnie od prawa grzechu i śmierci” (List do Rzymian 8,1-2).
Pierwotnie Bóg dał dwa prawa: prawo grzechu i śmierci oraz prawo Ducha życia. Prawo Ducha życia uratowało Pawła od prawa grzechu i śmierci. Oznaczało to, że wierząc w chrzest Jezusa i Jego śmierć na Krzyżu, które zabrały wszystkie jego grzechy, zjednoczył się z Jezusem i został zbawiony od wszystkich swoich grzechów. Wszyscy musimy mieć wiarę, która jednoczy nas z chrztem Pana i śmiercią na Krzyżu.
Paweł wyznał w 7 rozdziale Listu do Rzymian, że wcześniej miał być potępiony na mocy Prawa, ale przez Jezusa Chrystusa został uwolniony od tego potępienia. W ten sposób mógł służyć Bogu poprzez Ducha Świętego, który w nim mieszkał.
 

Prawda, którą sobie uświadomił Paweł
 
Paweł wyznał: „Cóż więc powiemy? Że prawo jest grzechem? Nie daj Boże! Przeciwnie, nie poznałem grzechu jak tylko przez prawo” (List do Rzymian 7:7). Nie wiedziałbym o pożądliwości, gdyby Prawo nie powiedziało: „Nie pożądaj”. Paweł wyjaśnił związek między Prawem a grzechem, mówiąc; „Lecz grzech, gdy zyskał okazję przez przykazanie, wzbudził we mnie wszelką pożądliwość”. Oznacza to, że ludzkie serca są fundamentalnie pełne grzechu. Od chwili poczęcia w łonie matki, ludzie są poczęci w grzechu i rodzą się z dwunastoma rodzajami grzechów.
Tych dwanaście rodzajów grzechów to cudzołóstwa, nierząd, zabójstwa; kradzieże, chciwość, niegodziwość, podstęp, wyuzdanie, oko złe, bluźnierstwo, pycha, głupota. Każdy popełnia te grzechy, aż do śmierci. Jak ktokolwiek na świecie może żyć według Prawa i przykazań Bożym, skoro przychodzi na ten świat z tymi dwunastoma grzechami? W chwili, gdy słyszymy słowa Prawa i przykazania, które mówią nam, co „powinniśmy” lub czego „nie powinniśmy robić”, grzech zaczyna w nas działać.
Gdy nie znaliśmy Prawa i przykazań Boga, grzechy w nas spały spokojnie. Ale po wysłuchaniu przykazań, które powiedziały nam, co możemy robić, a czego nie, grzechy te wyszły na jaw i sprawiły, że grzeszyliśmy jeszcze bardziej.
Kto na nowo się nie narodził lub nie wierzy i nie rozumie prawdy wody i Ducha, ma w sobie grzech. Ten grzech, który stał się aktywny przez słowa przykazań, produkuje jeszcze więcej grzechów. Prawo, które mówi ludziom, co mają robić, a czego nie, jest jak trener, który próbuje wytrenować grzech. Tymczasem grzech jest sprzeczny z przykazaniami Boga i nie słucha ich. Kiedy grzesznik słyszy przykazania, grzechy w jego sercu aktywują się, co prowadzi go do popełnienia jeszcze większej liczby grzechów. 
Poprzez Dziesięć Przykazań uświadamiamy sobie, że mamy w sobie grzech. Rolą Prawa jest zatem ujawnienie grzechów w naszych sercach, uświadomienie nam, że przykazania Boże są święte, i pobudzenie naszej grzeszność. Urodziliśmy się mając w naszych podstawach chciwość wobec wszystkiego, co stworzył Bóg, w tym własności lub partnerów, którzy nie są nasi. Tak więc przykazanie, które mówi: „Nie pożądaj”, mówi nam, że urodziliśmy się jako grzesznicy, a naszym przeznaczeniem od dnia naszych narodzin, było pójście do piekła. Pokazuje nam również niezbędność Zbawiciela, który wypełnił sprawiedliwość Bożą.
Dlatego Paweł wyznał, że grzech zyskał okazję poprzez przykazanie i wzbudził w nim wszelką pożądliwość. Paweł zdał sobie sprawę, że był wielkim grzesznikiem, który złamał dobre przykazania Boże, ponieważ pierwotnie urodził się grzesznikiem i był z grzechem, zanim uwierzył w sprawiedliwość Bożą.
Kiedy przyjrzymy się rozdziałowi 7, dowiadujemy się, że apostoł Paweł był bardzo duchowy, miał rozległą wiedzę na temat Biblii oraz olbrzymie duchowe zrozumienie i doświadczenie. Wyraźnie wiedział przez Prawo, że był w nim grzech, który z przykazaniami wzbudził w nim wszelką pożądliwość. Dowiedział się, że Prawo Boże ma za zadanie ujawniać w nim grzechy. Kiedy te grzechy ożyły, wyznał również, że przykazanie, które miało przynieść życie, przyniosło mu śmierć.
Jaka jest wasza wiara? Czy jest taka sama jak Pawła? Czy jest w waszym sercu grzech, niezależnie od tego, czy wierzycie w Jezusa, czy nie? Jeśli tak, oznacza to, że nadal nie znacie Bożej sprawiedliwości, nie otrzymaliście Ducha Świętego i jesteście grzesznikami, którzy będą sądzeni za swoje grzechy i pójdą do piekła. Czy uznajecie te fakty? Jeśli tak, to uwierzcie w ewangelię wody i Ducha, w której objawia się sprawiedliwość Boża. Będziecie zbawieni od wszystkich waszych grzechów, uzyskacie sprawiedliwość Bożą i zstąpi na was Duch Święty. Musimy wierzyć w ewangelię wody i Ducha.
 

Grzech gdy zyskał okazję przez przykazanie, zwiódł mnie
 
Apostoł Paweł powiedział; „Przykazanie, które miało być ku życiu, jest mi ku śmierci. Grzech bowiem, gdy zyskał okazję przez przykazanie, zwiódł mnie i przez nie mnie zabił” (List do Rzymian 7:10-11). Innymi słowy, grzech zwiódł Pawła, wykorzystując przykazanie. Paweł wierzył w przykazanie, które było naprawdę dobre i sprawiedliwe, a jednak dwanaście rodzajów grzechów żyło i jątrzyło się w jego sercu. Oznaczało to, że został zwiedziony przez grzech, ponieważ nie mógł zrozumieć celu przykazań Bożych.
Początkowo Paweł myślał, że Bóg dał mu Prawo, po to aby je przestrzegał. Ale później zdał sobie sprawę, że Prawo nie zostało dane po to, aby je przestrzegać, ale po to, aby ujawnić grzechy w ludzkich sercach, jak również świętość Boga, i po to aby niewierni byli sądzeni przez Boga. W ten sposób Paweł uważał, że został oszukany przez grzech, ponieważ nie rozumiał poprawnie przykazań i Prawa Bożego. W dzisiejszych czasach większość ludzi zostało również zwiedzionych w taki sam sposób.
Musimy zdać sobie sprawę, że powodem, dla którego Bóg dał nam przykazania i Prawo, nie było po to, abyśmy mieli je przestrzegać, ale abyśmy uświadomili sobie nasze własne grzechy i osiągnęli Bożą sprawiedliwość poprzez wiarę w ewangelię wody i Ducha. Ale skoro staramy się żyć zgodnie z Prawem wraz z naszymi grzechami, kończymy na tym, że ujawniamy naszą grzeszną naturę.
Tak więc grzesznik uświadamia sobie poprzez Prawo, że pomimo, że Prawo jest święte, nie ma on żadnej mocy ani zdolności, aby prowadzić święte życie. W tym danym momencie staje się grzesznikiem, który nie ma innego wyboru, jak tylko zostać posłanym do piekła poprzez Prawo. Ale grzesznicy, którzy nie wierzą w ewangelię wody i Ducha, myślą, że Bóg dał im Prawo, aby byli posłuszni Prawu. Wciąż starają się wypełniać Prawo, ale oszukają samych siebie i ostatecznie popadają w zagładę.
Ci, którzy na nowo się nie narodzili, nie znając sprawiedliwości Bożej, popełniają grzech, a następnie próbują uzyskać przebaczenie, ofiarowując modlitwy pokutne. W końcu jednak zdają sobie sprawę, że źle zrozumieli cel Prawa Bożego i oszukali samych siebie. Grzech, zyskując okazję przez przykazanie, oszukał ich. Prawo Boże jest święte, lecz grzechy, które są w nich, prowadzą ich na śmierć.
Paweł powiedział: „A tak prawo jest święte i przykazanie jest święte, sprawiedliwe i dobre. Czy więc to, co dobre, stało się dla mnie śmiercią? Nie daj Boże! Przeciwnie, grzech, aby okazał się grzechem, sprowadził na mnie śmierć przez to, co dobre, żeby grzech stał się niezmiernie grzesznym przez przykazanie” (List do Rzymian 7:12-13). Ci, którzy rozumieją tę prawdę, uświadamiają sobie, że potrzebują sprawiedliwości Bożej, a zatem wierzą, że ewangelia wody i Ducha jest prawdziwą prawdą. Osoba, która wierzy w ewangelię wody i Ducha, wierzy także w sprawiedliwość Bożą. Uwolnijmy się od wszystkich naszych grzechów i osiągnijmy świętość Boga, wierząc w Jego sprawiedliwość. Życzę wam wszystkim abyście byli pobłogosławieni przez tą ewangelię.
 

Jakie były ciało i umysł Pawła?
 
Paweł był pełen Ducha i miał głębokie zrozumienie Słowa Bożego. Pomimo tego, mówił o swoim ciele następującymi słowami: „Gdyż wiemy, że prawo jest duchowe, ale ja jestem cielesny, zaprzedany grzechowi. Tego bowiem, co robię, nie pochwalam, bo nie robię tego, co chcę, ale czego nienawidzę, to robię. A jeśli robię to, czego nie chcę, zgadzam się z tym, że prawo jest dobre. Teraz więc już nie ja to robię, ale grzech, który we mnie mieszka” (List do Rzymian 7:14-17). Powiedział, że popełniał grzech, ponieważ z natury był cielesny. Ponieważ był cielesny, widział, jak podążał za pragnieniami ciała, chociaż chciał czynić dobro.
W ten sposób Paweł zrozumiał: „Mam bowiem upodobanie w prawie Bożym według wewnętrznego człowieka. Lecz widzę inne prawo w moich członkach, walczące z prawem mego umysłu, które bierze mnie w niewolę prawa grzechu, które jest w moich członkach” (List do Rzymian 7:22-23). To dlatego lamentował nad swoim ciałem, wołając: „Nędzny ja człowiek!” (Rzymian 7:24). Nawet po narodzeniu się na nowo Paweł nadal był zrozpaczony, ponieważ trzymało się go zło, pomimo tego, że chciał czynić dobro. Gdy Paweł powiedział, że trzymało się go zło, miał na myśli jego własne ciało. Zobaczył inne prawo w swoich członkach, walczące z prawem Ducha, sprawiające że przegrywał z ciałem, i prowadzące go do popełniania grzechów. Mógł jedynie przyznać, że nie miał innego wyboru, jak tylko podlegać sądowi, gdy widział, jak jego ciało przejmuje nad nim kontrolę poprzez grzech. Ponieważ Paweł również miał ciało, lamentował nad grzechami, które powstawały z jego ciała.
Dlatego Paweł oświadczył: „Nędzny ja człowiek!”. Ale dziękował także Jezusowi Chrystusowi za wypełnienie sprawiedliwości Bożej. Stało się tak, ponieważ wierzył, że Jezus przyszedł na ziemię, został ochrzczony i ukrzyżowany, aby dać przebaczenie grzechów całej ludzkości. Mógł serdecznie dziękować Bogu, ponieważ miał wiarę, która połączyła go z chrztem i krwią Jezusa Chrystusa.
Paweł wiedział, że kiedy Jan chrzcił Jezusa, wszystkie jego grzechy, jak również i grzechy świata, zostały raz na zawsze przekazane na Jezusa. Wiedział również, że kiedy Jezus umarł na Krzyżu, my wszyscy również umarliśmy dla grzechu. Dlatego musimy mieć zjednoczoną wiarę wraz z prawdą wody i Ducha. Czy wasze serce jest zjednoczone z chrztem i krwią Jezusa Chrystusa? Innymi słowy, czy zjednoczyliście swoje serce z ewangelią wody i Ducha, która wypełniła sprawiedliwość Bożą? Musimy mieć zjednoczoną wiarę z chrztem, który nasz Pan przyjął od Jana i krwią, którą przelał na Krzyżu. Bardzo ważne jest, abyśmy mieli zjednoczoną wiarę, ponieważ połączenie się z ewangelią wody i Ducha oznacza zjednoczenie się ze sprawiedliwością Pana.
W Liście do Rzymian 6:3 czytamy: „My wszyscy, którzy zostaliśmy ochrzczeni w Jezusie Chrystusie, w Jego śmierci zostaliśmy ochrzczeni”. Wierząc w chrzest Jezusa, zostaliśmy razem z Nim ochrzczeni, co oznacza, że połączyliśmy się ze śmiercią naszego Pana. To znaczy, zostaliśmy duchowo ochrzczeni w Jego śmierci, poprzez to, że zostaliśmy ochrzczeni w zjednoczeniu przez wiarę. Zjednoczyć się z Panem oznacza zjednoczyć się z Jego chrztem i umrzeć w zjednoczeniu z Jego śmiercią.  
Z tego względu musimy wierzyć i zjednoczyć się z chrztem Jezusa i Jego śmiercią na Krzyżu, które wypełniły sprawiedliwość Bożą. Jeśli jeszcze nie wierzycie w ewangelię wody i Ducha, która zawiera sprawiedliwość Bożą, nie jesteście zjednoczeni z chrztem Jezusa i Jego śmiercią. I właśnie w tej ewangelii została objawiona sprawiedliwość Boża.
Z tego względu jeśli nasze serca nie połączą się z chrztem Jezusa i Jego śmiercią na Krzyżu, nasza wiara jest tylko teoretyczna i bezużyteczna. Zjednoczcie się z chrztem Jezusa i Jego krwią na Krzyżu i wierzcie w nie. Tak powinniśmy wierzyć. Wiara teoretyczna jest bezużyteczna. Jaki na przykład pożytek z ładnego domu, jeśli nie jest twój? Aby uczynić sprawiedliwość Bożą naszą, musimy wiedzieć, że celem chrztu Jezusa było odpuszczenie naszych grzechów i że Jego śmierć na Krzyżu była śmiercią naszego ciała. Przez naszą wiarę w sprawiedliwość Bożą wypełnioną przez naszego Pana, musimy raz na zawsze zostać odkupieni i postępować w nowości życia.
Dzięki waszej wierze, połączonej w ten sposób z chrztem Jezusa i Jego krwią na Krzyżu, sprawiedliwość Boża stanie się tak naprawdę waszą. Musimy zjednoczyć się z chrztem i śmiercią Jezusa, bo jeśli tego nie zrobimy, nasza wiara nic nie będzie znaczyła.
„Nędzny ja człowiek! Któż mnie wybawi z tego ciała śmierci?” (List do Rzymian 7:24). To nie tylko lament Pawła, ale także lament wasz i mój, a także wszystkich tych, którzy wciąż są oddzieleni od Chrystusa. Tym, który wybawi nas z tej udręki, jest Jezus i może to zostać rozwiązane tylko poprzez wiarę w Pana, który został dla nas ochrzczony, ukrzyżowany i zmartwychwstał. 
Paweł powiedział: „Dziękuję Bogu przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana”. To pokazuje, że Paweł zjednoczył się z Panem. Musimy wierzyć, że jeśli zjednoczymy się i będziemy wierzyć, że Pan zbawił nas od naszych grzechów przez Swój chrzest i krew, otrzymamy przebaczenie i życie wieczne. Wszystkie wasze grzechy zostaną przekazane na Jezusa Chrystusa, gdy zjednoczonym sercem uwierzycie w chrzest Jezusa. Po uzyskaniu wiary zjednoczenia z Jego śmiercią na Krzyżu, umrzecie i zostaniecie wskrzeszeni wraz z Nim.
Jezus rozpoczął Swoją służbę na ziemi w wieku trzydziestu lat. Pierwszą rzeczą, jaką uczynił podczas Swojej misji, było zgładzenie naszych grzechów poprzez przyjęcie chrztu od Jana Chrzciciela. Dlaczego Jezus został ochrzczony? Aby zabrać wszystkie grzechy świata. Z tego powodu kiedy zjednoczyliśmy nasze serca ze sprawiedliwością Bożą dokonaną przez Jezusa, wszystkie nasze grzechy zostały w rzeczywistości przekazane na Jezusa przez Jego chrzest. Wszystkie nasze grzechy zostały przeniesione na Jezusa i zgładzone raz na zawsze.
Nasz Pan rzeczywiście przyszedł na świat i został ochrzczony, aby zabrać wszystkie nasze grzechy i umarł, aby zapłacić za nie. Jezus powiedział do Jana tuż przed chrztem: „bo tak godzi się nam wypełnić wszelką sprawiedliwość” (Ewangelia Mateusza 3:15). „Wszelka sprawiedliwość” odnosi się do przyjęcia przez Jezusa chrztu, który zgładził wszystkie grzechy ludzkości przeznaczonej na piekło, a także odnosi się do Jego śmierci i zmartwychwstania. Co to jest sprawiedliwość Boża? Zgodnie z Bożymi obietnicami w Starym Testamencie, chrzest i śmierć Jezusa na Krzyżu, które zbawiły wszystkich grzeszników, jest Jego sprawiedliwością. Powodem, dla którego Jezus przyszedł na ziemię pod postacią człowieka i przyjął chrzest, było zabranie wszystkich grzechów ludzkości i zgładzenie ich.
Dlaczego Jan ochrzcił Jezusa? Aby wypełnił sprawiedliwość Bożą, zabierając wszystkie grzechy ludzkości. My, którzy zostaliśmy ochrzczeni w Chrystusie Jezusie, również zostaliśmy ochrzczeni w Jego śmierci i teraz postępujemy w nowości życia, ponieważ On powstał z martwych. Wierzyć w sprawiedliwość Boga, to wierzyć i zjednoczyć nasze serca z chrztem Jezusa, Jego śmiercią na Krzyżu i zmartwychwstaniem. Bardzo ważne jest, abyśmy wierzyli, że Jezus wziął na Siebie wszystkie nasze grzechy, gdy został ochrzczony. Zostaliśmy razem z Nim pogrzebani, gdy umarł na Krzyżu, ponieważ zostaliśmy z Nim zjednoczeni przez Jego chrzest. Bardzo ważne jest, abyśmy zjednoczyli nasze serca z Panem poprzez wiarę w sprawiedliwość Bożą, nawet po uwolnieniu się od wszystkich naszych grzechów. Możemy dziękować Bogu, ponieważ wszyscy umarliśmy razem z Chrystusem, kiedy On umarł na Krzyżu, ponieważ już wziął wszystkie nasze grzechy przez Swój chrzest.
Zjednoczenie się z Jezusem przez wiarę jest konieczne nawet po uzyskaniu Bożej sprawiedliwości poprzez nasze odkupienie. Po otrzymaniu daru odkupienia nasza wiara może zdegradować się do poziomu zwykłego zwyczaju. Ale jeśli zjednoczymy nasze serca ze sprawiedliwością Pana, nasze serca będą żyć z Bogiem. Jeśli zjednoczymy się ze sprawiedliwością Bożą, będziemy żyć z Nim, ale jeśli tego nie zrobimy, staniemy się dla Niego nieistotni. Jeśli nie zjednoczymy się z Panem Bogiem i po prostu pozostaniemy obserwatorami, jak gdybyśmy podziwiali ogród naszego sąsiada, stracilibyśmy dla Boga znaczenie, będąc od Niego oddzieleni. Dlatego musimy zjednoczyć się ze Słowem Pańskim i sprawiedliwością Bożą w wierze.
 

Jeśli mamy wiarę jednoczenia się z chrztem 
Jezusa i Jego śmiercią na Krzyżu, 
jesteśmy chrześcijanami zjednoczonymi z Panem
 
Wierzyć w sprawiedliwość Boga, to zjednoczyć się z Panem i mieć wiarę, by uznać Jego sprawiedliwość. Każdy aspekt naszego życia powinien być zjednoczony ze sprawiedliwością Bożą. Tak powinniśmy żyć. Jeśli nie zjednoczymy się z Jego sprawiedliwością, staniemy się niewolnikami naszego ciała i umrzemy, lecz z chwilą, gdy zjednoczymy się ze sprawiedliwością Bożą, wszystkie nasze grzechy zostaną przebaczone. Tylko wtedy, gdy zjednoczymy nasze serca ze sprawiedliwością Pana, staniemy się sługami Bożymi. Wszystkie dzieła Boże staną się wtedy dla nas istotne i jako takie, wszystkie Jego dzieła i moc staną się naszymi. Jeśli jednak nie zjednoczymy się z Nim, pozostaniemy nieistotni dla Jego sprawiedliwości.
Jesteśmy niedołężni i słabi w ciele, tak jak Paweł, więc musimy zjednoczyć nasze serca ze sprawiedliwością Bożą. Musimy się zjednoczyć i uwierzyć, że Jezus został ochrzczony przez Jana i ukrzyżowany, aby zbawić nas od wszystkich naszych grzechów. To jest rodzaj wiary, która podoba się Bogu i przynosi błogosławieństwa naszym ciałom i duszom. Jeśli wierzymy w przedsięwzięcia Pana z sercem zjednoczonym w wierze, wszystkie obiecane błogosławieństwa Niebios również będą nasze. Dlatego musimy być z Nim zjednoczeni.
Z drugiej strony, jeśli nie zjednoczymy naszych serc ze sprawiedliwością Bożą, nie będziemy Mu służyć. Ci chrześcijanie, którzy nie jednoczą swoich serc z Bożą sprawiedliwością, kochają światowe wartości bardziej niż cokolwiek innego. Nie różnią się od niewierzących na świecie. Uświadamiają sobie wartość sprawiedliwości Bożej tylko wtedy, gdy ich majątek, który kochają tak samo, jak własne życie, zostaje im odebrany. Rzeczy materialne nie mają wartości ani mocy, aby przejąć kontrolę nad życiem ludzi. Tylko sprawiedliwość Pana może dać nam przebaczenie grzechów, życie wieczne i błogosławieństwa. Rzeczy materialne nie są warte naszego życia. Musimy zdać sobie sprawę, że jeśli zjednoczymy się ze sprawiedliwością Pana, będziemy żyć zarówno my, jak i nasi sąsiedzi.
Nasze serca muszą być zjednoczone w sprawiedliwości Pana. Musimy żyć wiarą i zjednoczyć nasze serca z Chrystusem. Wiara, która jest połączona ze sprawiedliwością Chrystusa, jest piękna. Ostatecznie Paweł mówi w rozdziale 7, że powinniśmy prowadzić życie duchowe w jedności z Panem.
Czy kiedykolwiek widzieliście kogoś, kto stał się sługą Boga, którego serce nie zostało zjednoczone z Jego sprawiedliwością? Nie ma nikogo takiego! Czy widzieliście kogoś, kto uznaje ewangelię wody i Ducha za konieczny warunek odpuszczenia grzechów bez przyłączenia się do sprawiedliwości Bożej? Nie ma nikogo takiego. Bez względu na to, ile wiemy o Biblii, nasza wiara będzie bezużyteczna, jeśli nie połączymy się ze sprawiedliwością Bożą i nie uwierzymy, że wierząc w chrzest Jezusa i Jego krew na Krzyżu, możemy zostać uwolnieni od wszystkich naszych grzechów.
Nawet jeśli kiedyś otrzymaliśmy przebaczenie grzechów i chodziliśmy do kościoła, jeśli nie jesteśmy zjednoczeni z Jego sprawiedliwością, jesteśmy grzesznikami, którzy nie mają udziału w planie Pana. Chociaż mówimy, że wierzymy w Boga, bylibyśmy oddzieleni od Pana, gdybyśmy nie byli połączeni z Jego sprawiedliwością. Musimy być zjednoczeni ze sprawiedliwością Bożą, jeśli mamy być pocieszani, wspomagani i prowadzeni przez Chrystusa.
Czy otrzymaliście sprawiedliwość Bożą i przebaczenie wszystkich waszych grzechów przez wiarę w ewangelię wody i Ducha? Czy tak jak Paweł służycie swym umysłem prawu Bożemu, podczas gdy wasze ciało codziennie służy prawu grzechu? Musimy zawsze być połączeni ze sprawiedliwością Bożą. Co się stanie, jeśli nie zjednoczymy się ze sprawiedliwością Bożą? Zostaniemy zniszczeni. Ale ci, którzy są zjednoczeni ze sprawiedliwością Bożą, będą prowadzić życie zjednoczone z Kościołem Bożym.
Wiara w sprawiedliwość Bożą oznacza przyłączenie się do kościoła i sług Bożych. Możemy dalej żyć z wiary tylko wtedy, gdy każdego dnia jesteśmy zjednoczeni ze sprawiedliwością Bożą. Ci, którym przebaczono grzechy dzięki wierze w Jego sprawiedliwość, muszą codziennie łączyć się z Kościołem Bożym. Ponieważ ciało zawsze chce służyć prawu grzechu, musimy zawsze rozważać prawo Boże i żyć z wiary. Możemy być zjednoczeni z Panem, jeśli będziemy nieustannie rozmyślać i skupiać się na sprawiedliwości Bożej.
My, którzy wierzymy w sprawiedliwość Bożą, powinniśmy każdego dnia jednoczyć się z Kościołem i sługami Bożymi. Aby to zrobić, musimy zawsze pamiętać o sprawiedliwości Bożej. Każdego dnia musimy myśleć o kościele Bożym i jednoczyć się z nim. Musimy rozmyślać nad faktem, że Pan został ochrzczony, aby wziąć za nas wszystkie nasze grzechy. Kiedy jesteśmy złączeni z tą wiarą i sprawiedliwością Bożą, będziemy mieć pokój od Boga, zostaniemy odnowieni, pobłogosławieni i wzmocnieni przez Niego.
Zjednoczcie się ze sprawiedliwością Bożą. Znajdziecie wtedy nową siłę. Złączcie się teraz z chrztem Jezusa w sprawiedliwości Bożej. Wasze grzechy zostaną usunięte. Zjednoczcie swoje serca ze śmiercią Chrystusa na Krzyżu. Wtedy także z Nim umrzecie. Złączcie się z Jego zmartwychwstaniem. Znowu będziecie żyć. Krótko mówiąc, kiedy zjednoczycie się z Chrystusem w waszych sercach, umrzecie i zostaniecie wskrzeszeni z Chrystusem, a tym samym zostaniecie uwolnieni od wszystkich waszych grzechów.
Co się stanie, jeśli nie zjednoczymy się z Chrystusem? Możemy być zdezorientowani i możemy zapytać: „Dlaczego Jezus został ochrzczony? Jedyną różnicą między Starym i Nowym Testamentem jest to, że ten pierwszy mówi o „nałożeniu rąk”, a drugi o chrzcie. Więc? O co tyle szumu?”. Wiara zorientowana na wiedzy lub wiara teoretyczna nie jest prawdziwą wiarą i ostatecznie prowadzi wierzących do oddalenia się od Boga.
Ci, którzy wierzą w taki sposób, są jak uczeń, który przyjmuje tylko wiedzę od swoich nauczycieli. Gdyby uczeń naprawdę szanował swoich nauczycieli, uczyłby się również od ich szlachetnych charakterów, przywództwa lub wielkich osobowości. Nie powinniśmy przyjmować Słowa Bożego jako kolejnej wiedzy, ale powinniśmy naszym sercem uczyć się o osobowości Boga, miłości, miłosierdziu i sprawiedliwości. Powinniśmy pozbyć się idei próbowania nauczenia się Jego Słowa tylko jako wiedzy, ale jednoczyć się z Jego sprawiedliwością. Przyłączenie się do sprawiedliwości Bożej prowadzi wierzących do uzyskania prawdziwego życia. Zjednoczcie się z Panem! Zjednoczona wiara jest prawdziwą wiarą. Wiara teoretyczna i zorientowana na wiedzę nie jest wiarą zjednoczoną, ale wiarą płytką.
„Miłosierdzie Boże”, jak śpiewane jest w hymnie, „jest oceanem boskim, bezkresnym i niezgłębionym potopem”. Kiedy nasze serca zjednoczą się ze sprawiedliwością Bożą, zapanuje pokój tak bezgraniczny i niezgłębiony, jak miłosierdzie Boże, które dało nam Swoją sprawiedliwość. Ale wiara teoretyczna i zorientowana na wiedzę, która nie jest połączona z Bogiem, jest jak płytka woda. Kiedy morze jest płytkie, łatwo się pieni, a wspaniały przepływ błękitnych fal, gdzie woda oceaniczna jest bardzo głęboka, jest nie do opisania. W płytkiej wodzie, fale uderzają o brzeg, zastygają, pękają, pienią się i mieszają się tworząc bałagan. Wiara tych, którzy nie są zjednoczeni z Bożą sprawiedliwością, jest jak te fale na płytkiej wodzie.
Serca tych, którzy są zjednoczeni ze Słowem Bożym, są głębokie, skoncentrowane wokół Pana, mocne i niezachwiane we wszystkich okolicznościach. Ich serca kierują się ku woli Najwyższego. Ale ci, których serca nie są złączone z Jego sprawiedliwością, łatwo się chwieją przy najmniejszym kłopocie. 
Musimy mieć wiarę, która jest zjednoczona z Panem. Musimy być połączeni ze Słowem Bożym. Nie możemy być zachwiani w błahych sprawach. Ci, którzy są zjednoczeni z Panem, zostali ochrzczeni z Chrystusem, umarli z Chrystusem i powstali z martwych z Chrystusem. Ponieważ nie należymy już do świata, musimy zjednoczyć się ze sprawiedliwością Boga, aby podobać się Temu, który przyjął nas jako sługi sprawiedliwości.  
Jeśli zjednoczymy się ze sprawiedliwością Bożą, zawsze będziemy spokojni, szczęśliwi i pełni siły, ponieważ moc Pana stanie się naszą. Z Jego mocą i błogosławieństwami uczynionymi jako nasze, będziemy żyć z wielkimi błogosławieństwami. Jeśli jesteśmy poprzez wiarę przyłączeni do chrztu Jezusa i Jego śmierci na Krzyżu, cała Jego moc stanie się nasza. 
Zjednoczcie swoje serca z Panem. Jeśli zjednoczycie się z Panem, będziecie też zjednoczeni z Kościołem Bożym. A ci, którzy są zjednoczeni z Bogiem, jednoczą się ze sobą, czyniąc Jego dzieła we wspólnocie i razem wzrastając w wierze w Jego Słowo.
Jeśli jednak nie zjednoczymy naszych serc z Chrystusem, stracimy wszystko. Nawet jeśli nasza wiara jest tak mała jak ziarnko gorczycy, Pan już raz na zawsze przebaczył nam nasze grzechy. Pomimo naszych słabości, powinniśmy być połączeni z tą prawdą każdego dnia. Tylko zjednoczona wiara pozwoli wam żyć i dziękować Bogu przez Jezusa Chrystusa.
Kiedy łączymy się ze sprawiedliwością Pana, znajdujemy nową siłę, a nasze serca stają się mocne. Nasze serca stają się usprawiedliwione, kiedy jednoczymy się ze Słowem Bożym. Nie można osiągnąć determinacji w służeniu Panu, kierując się własnym umysłem. Kiedy zjednoczymy się z chrztem Jezusa, Jego Krzyżem i zmartwychwstaniem, nasza wiara wzrośnie i będzie mocno opierać się na Piśmie Świętym.
Musimy zjednoczyć nasze serca z Panem. Tylko wiara, która jest z Nim zjednoczona, jest prawdziwą wiarą; a ta która nie jest z Nim połączona, jest fałszywą wiarą.
Dziękujemy Bogu za to, że pozwolił nam zjednoczyć naszą wiarę z Panem, dając nam chrzest Jezusa i Jego krew na Krzyżu. Musimy zjednoczyć z Nim nasze serca od dnia dzisiejszego aż do ostatniego dnia, kiedy znów spotkamy Pana. Zjednoczmy się z Nim.
Musimy zjednoczyć nasze serca z Bogiem, ponieważ jesteśmy wobec Niego słabi. Paweł również był zjednoczony z Bogiem i został uwolniony od swoich grzechów. Stał się cennym sługą Bożym, który głosił ewangelię na całym świecie, znając i wierząc w ewangelię wody i Ducha, sprawiedliwość Bożą, daną przez Jezusa Chrystusa. Ponieważ jesteśmy słabi, służąc naszym umysłem prawu Bożemu, a ciałem prawu grzechu, możemy żyć tylko poprzez zjednoczenie się z Panem.
Czy dowiedzieliście się teraz o wierze, która łączy się ze sprawiedliwością Jezusa? Czy wasza wiara jest połączona z chrztem Jezusa? Teraz jest czas, abyście mieli zjednoczoną wiarę, która wierzy w chrzest i krew Jezusa. Ci, których wiara nie jest połączona ze sprawiedliwością Bożą, zawiedli w wierze, w swoim zbawieniu i w swoim życiu.
Z tego powodu sprawiedliwość Pana jest niezbędnym warunkiem waszego wybawienia. Zjednoczenie z Panem jest błogosławieństwem, które prowadzi nas wszystkich do otrzymania przebaczenia grzechów i stania się dziećmi Bożymi. Otrzymajcie sprawiedliwość Bożą, jednocząc się z Jego sprawiedliwością i wierząc w nią. Sprawiedliwość Boża stanie się wtedy wasza, a Boże błogosławieństwa zawsze będą z wami.
 

Dziękujcie Bogu za Jezusa Chrystusa!
 
Apostoł Paweł powiedział, że dziękował Bogu przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego. Dziękował Bogu za sprawiedliwość Bożą otrzymaną przez wiarę w Jezusa Chrystusa. Nawet po tym, jak Paweł uwierzył w sprawiedliwość Bożą, mógł tylko służyć prawu Bożemu swym umysłem i prawu grzechu swoim ciałem. Ale ponieważ całym sercem wierzył w sprawiedliwość Bożą, w jego sercu nie było grzechu.
Paweł wyznał, że został już potępiony przez Prawo w Jezusie Chrystusie i zbawiony od grzechu przez wiarę z powodu sprawiedliwości Bożej. Powiedział również, że ci, którzy stoją w obliczu gniewu Boga i kary Jego Prawa, nadal będą w stanie przynosić owoce zbawienia, wierząc w sprawiedliwość Bożą w swoich sercach. W sercach nowo narodzonych są pragnienia Ducha Świętego, jak również pragnienia ciała. Ale osoba, która na nowo się nie narodziła, ma tylko pożądliwość ciała. Dlatego grzesznicy pragną tylko grzeszyć. Co więcej, poprzez swoje naturalne instynkty starają się upiększać swoje grzechy w oczach innych.
Diakoni i starsi, którzy na nowo się nie narodzili, zwykle mówią: „Chcę żyć cnotliwie, ale nie wiem, dlaczego jest to takie trudne”. Musimy zastanowić się, dlaczego nie potrafią tak żyć. Dzieje się tak, ponieważ są grzesznikami, którzy nie otrzymali zbawienia przez wiarę w sprawiedliwość Bożą. W ich sercach jest grzech, ponieważ nie ma w nich sprawiedliwości Bożej. Lecz w sercach nowo narodzonych jest zarówno sprawiedliwość Boża, jak i Duch Święty, ale nie ma grzechu. 
Kiedy Paweł miał w sercu grzech, lamentował: „Nie czynię bowiem dobra, które chcę, ale zło, którego nie chcę, to czynię”. „Nędzny ja człowiek! Któż mnie wybawi z tego ciała śmierci?”. Jednak Paweł natychmiast dodał: „Dziękuję Bogu przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana” (List do Rzymian 7:19, 24-25). Oznacza to, że otrzymał zbawienie od wszystkich swoich grzechów, wierząc w Jezusa Chrystusa, który wypełnił Bożą sprawiedliwość.
W rozdziale 7 Paweł próbował powiedzieć, że wcześniej, kiedy był religijny i nie narodził się na nowo, nie wiedział, jaka jest rola Prawa. Ale powiedział, że Tym, który go wybawił z tego nędznego stanu, spowodowanego grzechem, był Jezus Chrystus, który wypełnił Bożą sprawiedliwość. Każdy, kto wierzy, że Jezus Chrystus wypełnił Bożą sprawiedliwość i wybawił nas od grzechu, będzie zbawiony.
Ci, którzy wierzą w sprawiedliwość Bożą, służą umysłem prawu Bożemu, ale ciałem służą prawu grzechu. Ich ciała wciąż skłaniają się ku grzechom, ponieważ nie zostali jeszcze przemienieni, pomimo tego, że narodzili się ponownie. Ciało pragnie grzechu, ale umysł, który wierzy w sprawiedliwość Bożą, chce podążać za sprawiedliwością Bożą. Z drugiej strony ci, którzy nie otrzymali przebaczenia grzechów, będą prowadzeni zarówno przez umysł, jak i ciało, do popełniania tylko grzechu, ponieważ w fundamentach ich serc znajduje się grzech. Ale ci, którzy znają i wierzą w sprawiedliwość Bożą, trwają przy Jego sprawiedliwości.
Dziękujemy Bogu przez Jezusa Chrystusa, ponieważ Chrystus wypełnił całą Bożą sprawiedliwość. Dzięki niech będą Panu za to, że dał nam Swoją sprawiedliwość i doprowadził nas do wiary w nią.