Κηρύγματα

Θέμα 11: Η Σκηνή του Μαρτυρίου

[11-9] (Έξοδος 27:1-8) Η πίστη που φανερώνεται στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος

( Έξοδος 27:1-8 )
«Και θέλεις κάμει θυσιαστήριον εκ ξύλου σιττίμ, πέντε πηχών το μήκος και πέντε πηχών το πλάτος· τετράγωνον θέλει είσθαι το θυσιαστήριον· και το ύψος αυτού τριών πηχών· και θέλεις κάμει τα κέρατα αυτού επί των τεσσάρων γωνιών αυτού· τα κέρατα αυτού θέλουσιν είσθαι εκ του αυτού και θέλεις περικαλύψει αυτό με χαλκόν. Και θέλεις κάμει τους στακτοδόχους λέβητας αυτού και τα πτυάρια αυτού και τας λεκάνας αυτού και τας κρεάγρας αυτού και τα πυροδόχα αυτού· χάλκινα θέλεις κάμει πάντα τα σκεύη αυτού. Και θέλεις κάμει δι’ αυτό χαλκίνην εσχάραν δικτυωτής εργασίας· και επί του δικτύου θέλεις κάμει τέσσαρας κρίκους χαλκίνους επί των τεσσάρων γωνιών αυτού. Και θέλεις θέσει αυτήν υπό την περιοχήν του θυσιαστηρίου κάτωθεν, ώστε το δίκτυον να ήναι μέχρι του μέσου του θυσιαστηρίου. Και θέλεις κάμει μοχλούς διά το θυσιαστήριον, μοχλούς εκ ξύλου σιττίμ, και θέλεις περικαλύψει αυτούς με χαλκόν· και οι μοχλοί θέλουσι τεθή εντός των κρίκων και θέλουσιν είσθαι οι μοχλοί επί των δύο πλευρών του θυσιαστηρίου, διά να βαστάζωσιν αυτό. Κοίλον σανιδωτόν θέλεις κάμει αυτό, καθώς εδείχθη εις σε επί του όρους· ούτω θέλουσι κάμει.»
 

Θα ήθελα να συζητήσω την πίστη που φανερώνεται στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος. Όταν ο λαός Ισραήλ παρέβαινε οποιοδήποτε από τα 613 άρθρα του Νόμου του Θεού και των εντολών που έπρεπε να τηρούν στην καθημερινή ζωή τους και όταν αναγνώριζαν τις αμαρτίες τους, έφερναν στον Θεό άμωμα θύματα σύμφωνα με το σύστημα θυσιών που ορίστηκε από Αυτόν. Ο τόπος όπου έφερναν αυτά τα θύματα είναι το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος. Ο λαός Ισραήλ, με άλλα λόγια, λάβαινε την άφεση της αμαρτίας του με την τοποθέτηση των χεριών τους στο κεφάλι του άμωμου θύματος, την κοπή του λαιμού του και το χύσιμο του αίματός του στην βάση και τα κέρατα του θυσιαστηρίου του ολοκαυτώματος, το χύσιμο του υπόλοιπου στο χώμα και το κάψιμο της σάρκας αυτού του θύματος στο θυσιαστήριο. 
 

Ποια είναι η πνευματική σημασία του θυσιαστηρίου του ολοκαυτώματος;

Το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος, που ήταν 2,25 μέτρα (7,5 πόδια) και στο μήκος και στο πλάτος, και 1,35 μέτρα (4,5 πόδια) στο ύψος, κατασκευάστηκε από ξύλο ακακίας και επιστρώθηκε με χαλκό. Όποτε οι Ισραηλίτες κοίταζαν αυτό το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος, αναγνώριζαν πως οι ίδιοι ήταν καταδικασμένοι να κριθούν και ανίκανοι να αποφύγουν την καταδίκη τους. Και ακριβώς όπως θανατωνόταν το θύμα, αναγνώριζαν ότι και αυτοί επίσης έπρεπε να πεθάνουν εξαιτίας των αμαρτιών τους. Επίσης όμως πίστευαν, ότι ο Μεσσίας θα ερχόταν σε αυτή την γη και θα καθάριζε τις αμαρτίες τους με το να καταδικαστεί και θανατωθεί ως θύμα εξαιτίας των αμαρτιών τους. 
Το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος ήταν μια σκιά του Ιησού Χριστού, του Σωτήρα μας. Επειδή τα άμωμα ζώα θυσιάζονταν με την τοποθέτηση των χεριών και το χύσιμο του αίματός τους, ο Ιησούς Χριστός ήρθε σε εμάς ως ο Υιός του Θεού και σήκωσε την καταδίκη όλων των αμαρτιών μας. Ακριβώς όπως τα θύματα της Παλαιάς Διαθήκης έπρεπε να δεχτούν όλες τις αμαρτίες με την τοποθέτηση των χεριών και να χύσουν το αίμα τους, Εκείνος δέχτηκε επάνω Του όλες τις αμαρτίες του κόσμου με το βάπτισμά Του από τον Ιωάννη και σήκωσε την καταδίκη αυτών των αμαρτιών με το χύσιμο του αίματός Του στον Σταυρό. 
Έτσι, το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος μας δείχνει ότι ο Ιησούς Χριστός ανέλαβε όλες τις αμαρτίες μας με το βάπτισμά Του, πέθανε στον Σταυρό, αναστήθηκε από τους νεκρούς και με αυτόν τον τρόπο μάς έχει σώσει. 
 

Για να συγχωρεθούν από τις αμαρτίες τους οι Ισραηλίτες, έπρεπε να προσφέρουν τα θύματά τους στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος

Όταν εξετάζουμε το κεφάλαιο 4 του βιβλίου του Λευιτικού, βλέπουμε πως όταν αμάρταναν οι χρισμένοι ιερείς, ολόκληρη η κοινότητα του Ισραήλ, ένας κυβερνήτης ή οποιοιδήποτε από τους απλούς ανθρώπους, λάβαιναν την άφεση της αμαρτίας τους φέρνοντας ένα θύμα στον Θεό, έβαζαν τα χέρια τους στο κεφάλι του, το έσφαζαν, έχυναν το αίμα του και το έφερναν στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος και το πρόσφεραν στον Θεό. 
Πραγματικά, καθώς αυτό το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος ήταν το σημείο όπου οι Ισραηλίτες έδιναν τις προσφορές για την αμαρτία τους καθημερινά, δεν πέρασε καμιά ημέρα που να μην ήταν πολυάσχολη. Οι Ισραηλίτες που ήθελαν να απαλλαγούν από τις αμαρτίες τους προετοίμαζαν ένα άμωμο ζώο και το έφερναν στον Θεό, στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος, ως την θυσιαστική τους προσφορά. Οι αμαρτωλοί μεταβίβαζαν όλες τις αμαρτίες τους επάνω στο ζώο της θυσίας με την τοποθέτηση των χεριών τους στο κεφάλι του, και ως τιμωρία αυτών των αμαρτιών έχυναν το αίμα του με το κόψιμο του λαιμού του. Οι ιερείς έβαζαν έπειτα αυτό το αίμα του θύματος στα κέρατα του θυσιαστηρίου του ολοκαυτώματος, και έκαιγαν την σάρκα και το λίπος του στο θυσιαστήριο. Έτσι οι Ισραηλίτες λάβαιναν την άφεση της αμαρτίας τους. 
Ανεξάρτητα από το ποιος ήταν αυτός που αμάρτησε, αν ήταν ηγέτης του λαού Ισραήλ, ο Αρχιερέας, απλοί ιερείς, ολόκληρη η κοινότητα, ή οποιοσδήποτε από τους απλούς ανθρώπους, έπρεπε να λάβουν την άφεση της αμαρτίας τους φέρνοντας ένα θύμα, όπως έναν ταύρο, έναν τράγο ή έναν κριό, και να το φέρουν στον Θεό ως θυσιαστική προσφορά. 
Οι αμαρτωλοί ή οι αντιπρόσωποί τους έπρεπε να βάλουν τα χέρια τους στο κεφάλι του θύματος, να το σφάξουν, να βάλουν το αίμα του στα κέρατα του θυσιαστηρίου του ολοκαυτώματος, να χύσουν το υπόλοιπο του αίματος στο χώμα και να κάψουν το λίπος του θύματος που θα συγχωρούσε τις αμαρτίες τους. Για αυτό, πολλοί έπρεπε να φέρουν τα θύματα τους στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος, να βάλουν τα χέρια τους στο κεφάλι των θυμάτων, να χύσουν το αίμα τους και να το δώσουν στους ιερείς. 
Όταν έφερναν θύματα στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος, αυτά τα θύματα έπρεπε να είναι άμωμα. Και όταν οι αμαρτωλοί έφερναν τις προσφορές τους στον Θεό, έπρεπε να φροντίσουν να φέρνουν ενώπιον του Θεού άμωμα ζώα, και μόνο με την τοποθέτηση των χεριών τους στα κεφάλια αυτών των άμωμων ζώων οι αμαρτίες τους μεταβιβάζονταν πάνω σε αυτά. Με αυτόν τον τρόπο, τίποτα δεν θα μπορούσε να αγνοηθεί όταν έφερναν το θύμα. 
Κανονικά, το πρόσωπο που αμάρτησε έπρεπε να βάλει τα χέρια του στο κεφάλι του θύματος, αλλά όταν αμάρτανε ολόκληρη η κοινότητα του Ισραήλ, έβαζαν τα χέρια τους στο θύμα οι αντιπροσωπευτικοί πρεσβύτεροι (Λευ. 4:15). Φυσικά, το θύμα στο κεφάλι του οποίου έβαζαν τα χέρια έπρεπε να σκοτωθεί με το κόψιμο του λαιμού του και το χύσιμο του αίματός του. Και τελικά, έπρεπε να καεί στο θυσιαστήριο. 
Επομένως, ο καπνός του καψίματος της σάρκας, του λίπους και των ξύλων, γέμιζε πάντα τον τόπο γύρω από το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος, και τα κέρατά του και το χώμα κάτω από αυτό ήταν όλα ποτισμένα με το αίμα των θυμάτων. Το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος ήταν ο τόπος της άφεσης της αμαρτίας, όπου τα θύματα φέρονταν στον Θεό για να καθαρίσουν τις αμαρτίες του λαού Ισραήλ. 
Αυτό το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος, όπου ο καπνός δεν έπαψε ποτέ να υψώνεται, ήταν ένα τετράγωνο που είχε 2,25 μέτρα (7,5 πόδια) και στο μήκος και στο πλάτος, και 1,35 μέτρα (4,5 πόδια) στο ύψος. Μια χάλκινη σχάρα ήταν τοποθετημένη στην μέση του και ο καπνός ανέβαινε διαρκώς από τα θύματα που καίγονταν με την φωτιά των ξύλων πάνω στην σχάρα του. Έτσι, ο τόπος όπου καίγονταν τα θύματα και φέρνονταν στον Θεό ήταν το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος. 
 

Τα σκεύη του θυσιαστηρίου του ολοκαυτώματος ήταν όλα φτιαγμένα από χαλκό

Τα σκεύη του θυσιαστηρίου του ολοκαυτώματος που χρησιμοποιούνταν για να αφαιρέσουν και να τακτοποιήσουν τις στάχτες, ήταν όλα κατασκευασμένα από χαλκό. Το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος κατασκευάστηκε με επίστρωση χαλκού πάνω σε ξύλο ακακίας και έτσι, το θυσιαστήριο και τα σκεύη του ήταν όλα κατασκευασμένα από χαλκό. 
Αυτός ο χαλκός του θυσιαστηρίου του ολοκαυτώματος έχει μια καθορισμένη πνευματική σημασία. Ο χαλκός αναφέρεται στην τιμωρία της αμαρτίας ενώπιον του Θεού. Με αυτόν τον τρόπο, το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος είναι ένας τόπος που μας δείχνει σαφώς ότι οι αμαρτωλοί χωρίς αμφιβολία τιμωρούνται για τις αμαρτίες τους. Ο Θεός θα καταδικάσει σίγουρα τους ανθρώπους για τις αμαρτίες τους. Ο τόπος όπου καίγονταν τα θύματα που τιμωρούνταν για χάρη των αμαρτωλών, ήταν αυτό το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος και το ίδιο το θυσιαστήριο και όλα τα σκεύη του ήταν κατασκευασμένα από χαλκό· με αυτόν τον τρόπο, αυτά τα πράγματα μας λένε ότι κάθε αμαρτία χωρίς αμφιβολία συνεπάγεται την κρίση της. 
Το θυσιαστήριο μάς δείχνει ότι οι άνθρωποι, εξαιτίας των αμαρτιών τους, είναι αναγκασμένοι να καταδικαστούν και να πεθάνουν, αλλά με το να φέρουν το θύμα τους στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος και να το προσφέρουν στον Θεό, μπορούσαν να πλυθούν από τις αμαρτίες τους, να λάβουν την άφεση της αμαρτίας και με αυτόν τον τρόπο να ζήσουν πάλι. Εδώ, τα θύματα που θυσιάζονταν στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος, μας λένε ότι το βάπτισμα του Ιησού Χριστού και το αίμα Του που χύθηκε, έχει συγχωρέσει τις αμαρτίες των πιστών. Έτσι, αυτή η πίστη που έφερνε το θύμα στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος στην εποχή της Καινής Διαθήκης, συνεχίζεται ως πίστη στο βάπτισμα και το αίμα του Ιησού Χριστού. 
Όταν πιστεύουμε στον Ιησού Χριστό ως Σωτήρα μας, πρέπει να δώσουμε στον Θεό την πίστη μας που πιστεύει στο βάπτισμα του Ιησού και το αίμα Του ως άφεση της αμαρτίας μας. Στην Παλαιά Διαθήκη, αυτή η πίστη παραπέμπει στην πίστη που ανοίγει και μπαίνει στην πύλη της αυλής της Σκηνής του Μαρτυρίου που ήταν υφασμένη με το κυανό, πορφυρό και ερυθρό νήμα, και το λεπτοϋφασμένο λευκό λινό. 
 

Όλα τα θύματα που θυσιάστηκαν στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος συμβολίζουν τον Ιησού Χριστό

Τι έκανε ο Ιησούς Χριστός όταν ήρθε σε αυτή την γη; Εμείς ήμασταν αμαρτωλοί· είχαμε αμαρτήσει ενάντια στον Θεό και παραβεί τον Νόμο και τις εντολές Του. Αλλά για να καθαρίσει ο Ιησούς Χριστός όλες τις αμαρτίες μας, βαπτίστηκε από τον Ιωάννη και ανέλαβε τις αμαρτίες του κόσμου και με αυτόν τον τρόπο έχυσε το αίμα Του στον Σταυρό. Ακριβώς όπως το θύμα σήκωνε τις αμαρτίες των Ισραηλιτών που μεταβιβάζονταν επάνω του με την τοποθέτηση των χεριών, και με αυτόν τον τρόπο σκοτωνόταν και καιγόταν στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος, επειδή ο Ιησούς Χριστός ήρθε σε αυτή την γη ως άμωμο θύμα και βαπτίστηκε, μπορούσε να χύσει το αίμα της θυσίας Του στον Σταυρό και να πεθάνει εκεί στην θέση μας. Με το κάρφωμα στα χέρια και τα πόδια Του και το χύσιμο του αίματός Του, ο Κύριός μας σήκωσε την καταδίκη όλων των αμαρτιών μας, αντί να καταδικαστούμε εμείς για τις αμαρτίες μας. Κατά συνέπεια, μάς έχει σώσει από όλες τις αμαρτίες και την καταδίκη μας. 
Τι έκανε ο Ιησούς Χριστός, όταν ήρθε σε αυτή την γη, που έπρεπε να γίνει η αληθινή ουσία αυτού του θυσιαστηρίου του ολοκαυτώματος; Ο Ιησούς Χριστός μάς έχει σώσει αναλαμβάνοντας όλες τις αμαρτίες μας με το βάπτισμά Του, την σταύρωση, τον θάνατο στον Σταυρό και την ανάστασή Του από τους νεκρούς. Ο Κύριός μας ήρθε σε αυτή την γη, ολοκλήρωσε την βέβαιη σωτηρία μας και έπειτα αναλήφθηκε στην Βασιλεία των Ουρανών. 
    

Εμείς που δεν μπορούμε παρά να αμαρτάνουμε καθημερινά

Υπάρχει επίσης μια άλλη σημασία του θυσιαστηρίου του ολοκαυτώματος, η οποία είναι η «άνοδος». Πραγματικά, εσείς και εγώ αμαρτάνουμε καθημερινά. Επομένως, πρέπει συνεχώς να δίνουμε την θυσιαστική μας προσφορά στον Θεό και για αυτόν τον Λόγο, ο καπνός της καταδίκης των αμαρτιών μας ανέρχεται πάντα στον Θεό. Υπάρχει κάποια ημέρα που δεν αμαρτήσαμε αλλά ζήσαμε τέλεια; Τα θύματα του λαού Ισραήλ προσφέρονταν συνεχώς έως ότου οι ιερείς εξαντλούνταν από την προσφορά αυτών των θυσιών που συγχωρούσαν τις αμέτρητες αμαρτίες των Ισραηλιτών, και δεν μπορούσαν πλέον να τις εκτελέσουν. Επειδή ο λαός Ισραήλ καθημερινά παρέβαινε τον Νόμο και αμάρτανε ενάντια στον Θεό, έπρεπε να φέρνουν τις θυσιαστικές προσφορές τους καθημερινά. 
Ο Μωυσής, αντιπροσωπεύοντας το Ισραήλ, διακήρυξε τα 613 άρθρα του Νόμου και των εντολών του Θεού στους Ισραηλίτες: «Εάν τωόντι υπακούσητε εις την φωνήν μου, και φυλάξητε την διαθήκην μου, θέλετε είσθαι εις εμέ ο εκλεκτός από πάντων των λαών· διότι ιδική μου είναι πάσα η γή· και σεις θέλετε είσθαι εις εμέ βασίλειον ιεράτευμα και έθνος άγιον» (Έξοδ. 19:5-6). 
Ο λαός Ισραήλ τότε υποσχέθηκε, «Πάντα όσα είπεν ο Κύριος θέλομεν πράξει» (Έξοδ. 19:8). Έτσι ο λαός Ισραήλ θέλησαν να αναγνωρίσουν και να πιστέψουν ως τον αληθινό Θεό τους σε αυτόν τον Θεό που εμφανίστηκε ενώπιον του Μωυσή και τους μίλησε μέσω αυτού, και θέλησαν αυτός ο Θεός να τους προστατεύει. Τηρώντας όλα όσα τους είπε ο Θεός, θέλησαν επίσης να γίνουν όχι μόνο ένας ειδικός θησαυρός του Θεού, αλλά και ένα βασίλειο ιερέων και άγιο έθνος που ανήκαν στον Θεό. Με αυτόν τον τρόπο, προσπάθησαν να τηρήσουν όλες τις εντολές που τους είχε δώσει ο Θεός. 
Ήξερε ήδη ο Θεός ότι οι Ισραηλίτες θα αμάρταναν; Φυσικά. Για αυτό καλώντας ο Θεός τον Μωυσή στο όρος Σινά, του παρουσίασε σε όραμα την Σκηνή του Μαρτυρίου, εξήγησε λεπτομερώς το σχήμα της, του είπε να την χτίσει και τον ικάνωσε να την κατασκευάσει αναλόγως. Και επίσης καθιέρωσε το σύστημα θυσιών, σύμφωνα με το οποίο έπρεπε να δίνονται οι προσφορές σε αυτή την Σκηνή του Μαρτυρίου. 
Όταν ο λαός Ισραήλ ήθελαν να δώσουν στον Θεό μια προσφορά περί αμαρτίας, έπρεπε να φέρουν έναν άμωμο ταύρο, πρόβατο, τράγο, τρυγόνι ή περιστέρι· και εκτός από μερικές εξαιρέσεις, έπρεπε να φροντίσουν να μεταβιβάσουν τις αμαρτίες τους επάνω στο θύμα της προσφοράς τους με την τοποθέτηση των χεριών τους στο κεφάλι του (Λευ. 1:1-4). Και ύστερα έχυναν το αίμα του με το κόψιμο του λαιμού και έδιναν αυτό το αίμα στους ιερείς. Οι ιερείς τους έπαιρναν έπειτα αυτό το αίμα, το έβαζαν στα κέρατα του θυσιαστηρίου του ολοκαυτώματος, έχυναν το υπόλοιπο του αίματος στο χώμα, έκοβαν το θύμα σε κομμάτια, έβαζαν αυτά τα κομμάτια στο θυσιαστήριο και τα πρόσφεραν στον Θεό με το κάψιμό τους. 
Έτσι μπορούσαν οι Ισραηλίτες να συγχωρεθούν από τις αμαρτίες τους. Όταν το θύμα καιγόταν, έπρεπε να κάψουν όχι μόνο την σάρκα του αλλά έπρεπε επίσης να βγάλουν και να κάψουν όλο το λίπος του από τα εντόσθια και το συκώτι. Με αυτόν τον τρόπο ο Θεός συγχωρούσε τις αμαρτίες των Ισραηλιτών. 
 

Ο μόνος τρόπος για να λάβουμε την άφεση όλων των αμαρτιών

Όταν εξετάζουμε τους εαυτούς μας, μπορούμε όλοι πραγματικά να αντιληφθούμε ότι δεν είναι δυνατόν παρά να αμαρτάνουμε όλη την ώρα. Ζούμε τις ζωές μας αμαρτάνοντας πάντα. Διαπράττουμε αμέτρητες αμαρτίες για διάφορους λόγους, είτε επειδή είμαστε αδύναμοι είτε επειδή έχουμε πάρα πολλά ελαττώματα, είμαστε πάρα πολύ άπληστοι ή έχουμε πάρα πολλή δύναμη. Ακόμα και ανάμεσα σε αυτούς που πιστεύουν στον Ιησού ως Σωτήρα τους, δεν υπάρχει κανένας χωρίς αμαρτία. 
Ο μόνος τρόπος για να πλυθούμε από όλες αυτές τις αμαρτίες και να σωθούμε, εμείς που πάντα αμαρτάνουμε με αυτόν τον τρόπο παρόλο που πιστεύουμε στον Θεό, είναι να πιστέψουμε στο βάπτισμα του Ιησού Χριστού. Αυτός είναι ο ίδιος Θεός που ήρθε εξ ύδατος και αίματος (1Ιωάν. 5:6). Ήρθε σε αυτή την γη ως το θύμα του θυσιαστηρίου του ολοκαυτώματος μέσω του κυανού, πορφυρού και ερυθρού νήματος, και του λεπτοϋφασμένου λευκού λινού. Όταν ο Ιησούς ανέλαβε τις αμαρτίες μας με το βάπτισμα και πλήρωσε την ποινή των αμαρτιών μας χύνοντας το αίμα Του στον Σταυρό και πεθαίνοντας σε αυτόν, πώς δεν θα μπορούσαμε να λάβουμε την άφεση της αμαρτίας μέσω της πίστης; Λόγω της σωτηρίας του Μεσσία μας Ιησού Χριστού, εσείς και εγώ μπορούμε με μιας να λάβουμε την άφεση της αμαρτίας μας μέσω της πίστης. 
Αν και αμαρτάνουμε συνεχώς, μπορούμε να είμαστε ελευθερωμένοι από όλες τις αμαρτίες μας λόγω της σωτηρίας του βαπτίσματος και του αίματος που ο Ιησούς Χριστός εκπλήρωσε όταν ήρθε σε αυτή την γη. Ο Κύριός μας ανέλαβε τις αμαρτίες μας με το βάπτισμά Του, έφερε τις αμαρτίες του κόσμου στον Σταυρό, και με αυτόν τον τρόπο μας έχει ελευθερώσει εντελώς από τις αμαρτίες μας. Έχει σώσει εντελώς εμάς που πιστεύουμε σε αυτή την αλήθεια με το να βαπτιστεί για τις αμαρτίες μας, να σηκώσει την καταδίκη για όλες τις αμαρτίες μας με την σταύρωσή Του και την ανάστασή Του από τους νεκρούς. Αν και δεν θα μπορούσαμε να αποφύγουμε το να καταδικαστούμε για τις αμαρτίες μας, λόγω της αγάπης της σωτηρίας και του ελέους που μας έχει δώσει ο Ιησούς μέσω του κυανού, πορφυρού και ερυθρού νήματος, εσείς και εγώ έχουμε σωθεί μέσω της πίστης. Ο Θεός, με άλλα λόγια, μάς έχει σώσει από τις αμαρτίες μας. Είναι με πίστη σε Αυτόν που έχουμε ελευθερωθεί από όλες τις αμαρτίες μας. Αυτό μας παρουσιάζει το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος.
Μπορεί να νομίζετε ότι όλα ήταν όμορφα στο εσωτερικό της Σκηνής του Μαρτυρίου αλλά αν είχατε μπει πραγματικά στην αυλή της, θα αντιμετωπίζατε μια απροσδόκητη και αηδιαστική σκηνή. Το χάλκινο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος, με σχήμα ορθογώνιο, θα σας τρόμαζε καθώς συνεχώς έβγαζε καπνό και φωτιά. Το χάλκινο θυσιαστήριο περίμενε τους αμαρτωλούς, το έδαφός του ήταν ποτισμένο με αίμα και καθένας συνειδητοποιούσε ότι εκεί ήταν ο τόπος της καταδίκης της αμαρτίας. Επειδή αυτός ήταν ο τόπος όπου φέρνονταν τα θύματα καθημερινά, θα σας κυρίευε η δυσωδία του καψίματος των κρεάτων και του ξύλου. 
Κάτω από το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος, το αίμα έρεε σαν ποτάμι. Όταν οι Ισραηλίτες, έφερναν το θύμα τους στην Σκηνή του Μαρτυρίου, μεταβίβαζαν τις αμαρτίες τους σε αυτό με την τοποθέτηση των χεριών τους, έκοβαν το λαιμό του, έχυναν το αίμα του και έδιναν αυτό το αίμα στους ιερείς. Ο ιερέας έβαζε έπειτα αυτό το αίμα στα κέρατα του θυσιαστηρίου του ολοκαυτώματος και το υπόλοιπο το έχυνε στο χώμα. 
Έκοβαν έπειτα το θύμα σε κομμάτια και μαζί με τα νεφρά και το λίπος του, έβαζαν την σάρκα του στην σχάρα και τα έκαιγαν. Όταν το αίμα χύνεται, αρχικά είναι αρκετά ρευστό, ρέοντας κόκκινο. Αλλά μετά από κάποιο χρόνο πήζει και γίνεται μάλλον κολλώδες. Αν είχατε μπει πραγματικά στην Σκηνή του Μαρτυρίου, θα είχατε δει αυτό το φοβερό αίμα. 
Κάθε φορά που ο λαός Ισραήλ παραβίαζαν τις εντολές του Θεού, μέσω του θυσιαστηρίου του ολοκαυτώματος αναγνώριζαν ότι επρόκειτο να πεθάνουν όπως τα θύματά τους στο θυσιαστήριο. Γιατί; Επειδή ο Θεός έκανε την διαθήκη Του μαζί τους με αίμα. «Εάν τηρήσετε τον Νόμο μου, θα γίνετε λαός μου και βασίλειο ιερέων, αλλά αν αποτύχετε να τον τηρήσετε, πρέπει να πεθάνετε όπως αυτά τα θύματα που θυσιάζονται». Έτσι ο Θεός καθιέρωσε την διαθήκη Του με αίμα. Και οι Ισραηλίτες δέχτηκαν ως δεδομένο γεγονός ότι αν αμάρταναν και παραβίαζαν τον Νόμο, έπρεπε να χύσουν το δικό τους αίμα. 
Πραγματικά, όχι μόνο οι Ισραηλίτες αλλά όσοι πιστεύουν στον Θεό πρέπει επίσης όλοι να φέρουν το αίμα της θυσίας για τις αμαρτίες τους. Αυτό μας δείχνει ότι καθένας που αμαρτάνει ενώπιον του Θεού και επομένως έχει αμαρτία στην καρδιά του, ανεξάρτητα από το πόσο μικρή ή μεγάλη, πρέπει να αντιμετωπίσει ως συνέπεια την καταδίκη αυτής της αμαρτίας. Αν και ο Νόμος της κρίσης — ότι η ποινή της αμαρτίας είναι θάνατος — ισχύει για τον καθέναν ενώπιον του Θεού, δεν υπάρχουν τόσο πολλοί άνθρωποι που φοβούνται πραγματικά την τιμωρία του Θεού και έτσι προσπαθούν να τηρήσουν τον νόμο της σωτηρίας του Θεού που φανερώνεται στο σύστημα θυσιών Του. 
Το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος μάς λέει ότι σύμφωνα με τον Νόμο που ορίζει πως ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος, ο Ιησούς Χριστός μάς έχει σώσει από τις αμαρτίες και την καταδίκη μας μέσω του κυανού, πορφυρού και ερυθρού νήματος, και του λεπτοϋφασμένου λευκού λινού, που φανερώνονται στην πύλη της αυλής της Σκηνής του Μαρτυρίου. Για μας, που πάντα αμαρτάνουμε και πρέπει να καταδικαστούμε για τις αμαρτίες μας, ο Χριστός ήρθε σε αυτή την γη με ανθρώπινη σάρκα, ανέλαβε όλες τις αμαρτίες της ανθρωπότητας στο σώμα Του με το βάπτισμά Του από τον Ιωάννη, έφερε αυτές τις αμαρτίες του κόσμου στον Σταυρό, έχυσε το αίμα Του εκεί, υπέφερε μεγάλα βάσανα και πόνο, θυσιάστηκε και με αυτόν τον τρόπο έχει σώσει εμένα και εσάς από όλες τις αμαρτίες μας. 
Επειδή ο Χριστός θυσίασε το σώμα Του και μάς έχει σώσει με αυτόν τον τρόπο, εσείς και εγώ μπορούμε να ελευθερωθούμε από όλες τις αμαρτίες μας με πίστη. Χάριν εκείνων που δεν μπορούσαν παρά να πεθάνουν εξαιτίας των αμαρτιών τους, με άλλα λόγια, ο Ιησούς Χριστός πήρε όλες τις αμαρτίες τους επάνω Του με το βάπτισμά Του, σταυρώθηκε μέχρι θανάτου, αναστήθηκε από τους νεκρούς και με αυτόν τον τρόπο τους έχει σώσει από όλες τις αμαρτίες και την καταδίκη τους. 
Όταν κοιτάζουμε στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος, αποκτούμε αυτή την πίστη. Βλέποντας ότι τα θύματα προσφέρονταν όλη την ώρα στο θυσιαστήριο, μπορούμε να καταλάβουμε και να πιστέψουμε ότι ακόμα και αν εμείς επρόκειτο να πεθάνουμε λόγω των καθημερινών αμαρτιών μας, ο Θεός δεν μας μετέτρεψε σε θύματα θυσίας αλλά, αντίθετα, ήρθε σε αυτή την γη ο ίδιος ο Κύριός μας και εκπλήρωσε την σωτηρία μας. Με το να βαπτιστεί, να χύσει το αίμα Του στον Σταυρό και να αναστηθεί από τους νεκρούς, ο Ιησούς μάς έχει σώσει.
Για αυτό ο Πατέρας Θεός δεχόταν την θυσιαστική προσφορά των Ισραηλιτών και αντί να τους καταδικάσει ως αμαρτωλούς, συγχωρούσε όλες τις αμαρτίες τους. Κάνοντας τον λαό Ισραήλ να μεταβιβάζει τις αμαρτίες τους επάνω στο ζώο (θύμα) της θυσίας τους με την τοποθέτηση των χεριών τους στο κεφάλι του και κάνοντάς τους να το θανατώσουν και να φέρουν σε Αυτόν το αίμα του, την σάρκα και το λίπος του, ο Θεός συγχωρούσε τις αμαρτίες των Ισραηλιτών. Μέσω αυτής της θυσιαστικής προσφοράς, μας έχει πλύνει επίσης από όλες τις αμαρτίες μας. Τίποτα εκτός από αυτό δεν ήταν το έλεος του Θεού και η αγάπη Του. 
 

Ο Θεός δεν έχει λογαριαστεί μαζί μας μόνο με το Νόμο

Αν επρόκειτο ο Θεός να κρίνει εσάς και εμένα και όλο τον λαό Ισραήλ μόνο σύμφωνα με τον Νόμο Του, πόσοι θα παρέμεναν ακόμα ζωντανοί σε αυτή την γη; Αν ο Θεός μάς μετρά και μας κρίνει μόνο με τον Νόμο Του, κανένας από μας δεν θα ζούσε έστω και μια ημέρα. Η μεγάλη πλειοψηφία μας δεν θα άντεχε ούτε για 24 ώρες, αλλά θα πεθαίναμε μέσα σε λίγα λεπτά. Μερικοί από μας ίσως πέθαιναν σε μια ώρα ενώ άλλοι να άντεχαν 10 ώρες αλλά η διαφορά είναι ασήμαντη — έτσι ή αλλιώς όλοι θα έπρεπε να πεθάνουμε. Οι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν να ζήσουν όπως τώρα, φθάνοντας στα 60, 70, 80 και ακόμα περισσότερα χρόνια. Ο καθένας θα καταδικαζόταν σε μηδενικό χρόνο. 
Σκεφτείτε αυτό που συνέβη αυτό το πρωί. Ο γιος σας αγωνίζεται ακόμα να σηκωθεί από το κρεβάτι, έχοντας ξαγρυπνήσει όλη την νύχτα στο πάρτι. Η σύζυγός σας προσπαθεί να τον ξυπνήσει. Ένας διάλογος από φωνές ακολουθεί, καθώς ο γιος σας φωνάζει στην μητέρα του επειδή εκείνη προσπαθεί να τον ξυπνήσει και η σύζυγός σας φωνάζει στο γιο σας για να τον κάνει να σηκωθεί — και έτσι αρχίζει η μάχη του πρωινού. Στο τέλος, και η μητέρα και ο γιος καταλήγουν αμαρτωλοί ενώπιον του Θεού και κανένας τους δεν θα άντεχε έστω και για σήμερα, επειδή και οι δύο θα καταδικάζονταν για αυτή την αμαρτία. 
Αλλά ο Θεός δεν μας αντιμετωπίζει μόνο με τον δίκαιο Νόμο Του. «Δεν έκαμεν εις ημάς κατά τας αμαρτίας ημών, ουδέ ανταπέδωκεν εις ημάς κατά τας ανομίας ημών» (Ψαλμ. 103:10). 
Αντί να μας τιμωρήσει με τον δίκαιο Νόμο, ο Θεός προετοίμασε το θύμα που θα έπαιρνε την θέση μας, για να εκπληρώσει αυτόν τον δίκαιο Νόμο. Κάνοντάς μας να μεταβιβάσουμε τις αμαρτίες μας σε αυτό το θύμα της θυσίας με την τοποθέτηση των χεριών μας επάνω του, και να Του φέρουμε το αίμα αυτής της προσφοράς αντί για την ζωή μας, ο Θεός έχει δεχτεί την ζωή του θύματος στην θέση της δικής μας ζωής, και έχει συγχωρέσει όλες τις αμαρτίες της ανθρωπότητας, συμπεριλαμβανομένων των δικών μας και εκείνων των Ισραηλιτών, μάς έχει σώσει από όλες αυτές και μας έχει κάνει να ζήσουμε πάλι. Και σώζοντας τους πιστούς από τις αμαρτίες τους, ο Θεός τούς έχει κάνει λαό Του. Έτσι ο Θεός έκανε τον λαό Ισραήλ ιερείς στην Βασιλεία του Θεού. 
Το θύμα εδώ δεν αναφέρεται σε άλλον εκτός από τον Ιησού Χριστό. Ο Ιησούς Χριστός έγινε αυτό το θύμα εξαιτίας των αμαρτιών μας, και για να σώσει εμάς που αντιμετωπίζαμε την καταδίκη της αμαρτίας, ανέλαβε όλες τις αμαρτίες μας με το βάπτισμα και έχυσε το αίμα Του στον Σταυρό. Για να μας σώσει από τις αμαρτίες μας, ο μονογενής Υιός του Θεού ήρθε σε αυτή την γη με ανθρώπινη σάρκα και έγινε το θύμα μέσω του βαπτίσματός Του, όλα αυτά υπακούοντας στο θέλημα του Πατέρα. Αναλαμβάνοντας όλες τις αμαρτίες της ανθρωπότητας με το βάπτισμά Του που έλαβε από τον Ιωάννη, μεταφέροντας αυτές τις αμαρτίες του κόσμου στον Σταυρό, δεχόμενος να Τον σταυρώσουν εκεί, χύνοντας το αίμα Του και με αυτόν τον τρόπο θυσιάζοντας τον εαυτό Του και πεθαίνοντας και ανασταινόμενος από τους νεκρούς, ο Ιησούς έχει σώσει εμένα και εσάς εντελώς. 
Όταν ακούμε τον Λόγο της σωτηρίας να μάς λέει ότι ο Ιησούς στην θέση μας βαπτίστηκε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε από τους νεκρούς σε τρεις ημέρες, οι καρδιές μας επηρεάζονται πολύ. Επειδή Εκείνος που ήταν αναμάρτητος πήρε αντί για εμάς το βάπτισμα που μεταβίβασε επάνω Του όλες τις αμαρτίες, ως ποινή αυτών των αμαρτιών Αυτός υπέφερε κάθε είδους διωγμό, ταλαιπωρία, πόνο και, τελικά, θάνατο, που έπρεπε να είναι δικά μας. Όταν ο Χριστός μάς έσωσε με αυτόν τον τρόπο από τις αμαρτίες μας, τίποτα δεν μπορεί να είναι πιο κακόβουλο από το να μην πιστεύουμε σε αυτή την αλήθεια. 
 

Πρέπει να πιστέψουμε στην σωτηρία που εκπληρώθηκε μέσω του κυανού, πορφυρού και ερυθρού νήματος

Εφόσον ο Ιησούς Χριστός σήκωσε τις αμαρτίες μας μέσω του βαπτίσματός Του και την καταδίκη αυτών των αμαρτιών για μας, και έσωσε εμένα και εσάς από τις αμαρτίες μας θυσιαζόμενος στην θέση μας, πρέπει όλοι να έχουμε εκείνη την πίστη που λέει, «Σε ευχαριστούμε, Κύριε!» Αν και πολλοί άνθρωποι επηρεάζονται εύκολα από ρομαντικές ιστορίες, βιογραφίες ή οποιοδήποτε είδος συγκινητικών ιστοριών, όταν ο λόγος έρχεται στις καρδιές τους αναφορικά με την απεριόριστη αγάπη του Θεού, είναι τόσο ψυχροί όσο ο πάγος. Ενώ η χάρη του Κυρίου μας είναι τόσο μεγάλη, που βαπτίστηκε και πέθανε στον Σταυρό για χάρη μας, υπάρχουν ακόμα κτηνώδεις άνθρωποι που δεν μπορούν να αναγνωρίσουν αυτή την χάρη και δεν Τον ευχαριστούν καθόλου για αυτήν. 
Ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός του Θεού, ήρθε σε αυτή την γη και έγινε το θύμα για μας. Δέχτηκε όλες τις αμαρτίες μας επάνω στο σώμα Του με το βάπτισμά Του και θυσιάστηκε ο ίδιος προσφέροντας το σώμα Του στον Σταυρό. Τον μπάτσισαν, Τον έγδυσαν, Τον δίωξαν και Τον καταπίεσαν, όλα αυτά για μας. Έτσι μάς έχει σώσει. Είναι με πίστη σε αυτή την αλήθεια που έχουμε γίνει παιδιά του Θεού. Αυτό είναι η μέγιστη έμπνευση από όλες, η μεγάλη χάρη του Θεού που λόγια δεν μπορούν να εκφράσουν. Ενώ ο Χριστός μάς έχει σώσει έτσι, με λυπεί βαθιά να βλέπω τόσο πολλούς ανθρώπους να μην Τον πιστεύουν και να μην Τον ευχαριστούν μόλις ενημερώνονται για αυτό. 
Επειδή ο Ιησούς ήρθε σε αυτή την γη, έλαβε το βάπτισμά Του και θυσιάστηκε ο Ίδιος, εσείς και εγώ έχουμε σωθεί από όλες τις αμαρτίες μας. Για αυτό στο Ησαΐας 53:5 λέει, «Αλλ’ αυτός ετραυματίσθη διά τας παραβάσεις ημών, εταλαιπωρήθη διά τας ανομίας ημών· η τιμωρία, ήτις έφερε την ειρήνην ημών, ήτο επ’ αυτόν· και διά των πληγών αυτού ημείς ιάθημεν». 
Εμείς αμαρτάνουμε σε όλη την ζωή μας. Για να σώσει εμάς που δεν μπορούσαμε να αποφύγουμε να καταδικαστούμε από όλες τις αμαρτίες, την καταδίκη, την καταστροφή και τις κατάρες, ο Κύριός μας άφησε το θρόνο της Βασιλείας των Ουρανών και ήρθε κάτω σε αυτή την γη. Έσκυψε το κεφάλι Του ενώπιον του Ιωάννη και βαπτίστηκε, σήκωσε αυτές τις αμαρτίες στον Σταυρό και υπέφερε πολύ, έχυσε στο χώμα όλο το αίμα της καρδιάς Του, αναστήθηκε από τους νεκρούς, έγινε για μας η θυσιαστική προσφορά και έχει γίνει ο αληθινός Θεός της σωτηρίας μας. 
Συλλογίζεστε αυτό το γεγονός και το κρατάτε βαθιά μέσα στις καρδιές σας; Όταν ακούτε τον Λόγο, το μόνο κατάλληλο είναι να πιστέψετε και να εμπνευστείτε πολύ στις καρδιές σας, που ο Ιησούς Χριστός ήρθε πράγματι σε αυτή την γη με ανθρώπινη σάρκα και βαπτίστηκε, σταυρώθηκε, πέθανε και αναστήθηκε για να σώσει τον λαό Του από τις αμαρτίες τους. Αν συνειδητοποιούμε ότι όλοι ήμασταν καταδικασμένοι για τον άδη, μπορούμε να αναγνωρίσουμε βαθιά στις καρδιές μας πόσο πολύ θάρρος και ευγνωμοσύνη παράγει αυτή η σωτηρία. Αν και θέλαμε να πιστέψουμε στον Θεό και να γίνουμε λαός Του, δεν υπήρχε κανένας τρόπος για να το πετύχουμε. Αλλά για σας και εμένα, που αναζητούσαμε αληθινά την άφεση της αμαρτίας μας, μας έχει απαντήσει με τον Λόγο της αλήθειας, ότι ο Χριστός ήρθε σε αυτή την γη, βαπτίστηκε, πέθανε στον Σταυρό και αναστήθηκε από τους νεκρούς σε τρεις ημέρες. 
Αν δεν ήταν αυτή η θυσία του Ιησού, πώς θα μπορούσαμε ποτέ να λάβουμε εμείς την σωτηρία μας; Δεν θα μπορούσαμε ποτέ! Αν δεν ήταν το βάπτισμα του Ιησού και το αίμα του Σταυρού, και αν δεν ήταν η σωτηρία μέσα από το κυανό, πορφυρό και ερυθρό νήμα, και το λεπτοϋφασμένο λευκό λινό, που φανερώνεται στην Σκηνή του Μαρτυρίου, η σωτηρία θα ήταν για μας μόνο ένα όνειρο θερινής νύχτας. Αν δεν ήταν η θυσία Του, δεν θα μπορούσαμε ποτέ να ελευθερωθούμε από τις αμαρτίες μας και να αποφύγουμε την τιμωρία τους, αλλά θα ριχνόμασταν στην αιώνια φωτιά του άδη και θα υποφέραμε παντοτινά. Όμως ο Χριστός μάς έχει σώσει θυσιαζόμενος για χάρη μας, ακριβώς όπως το θύμα της Παλαιάς Διαθήκης. 
 

Η σωτηρία του κυανού, πορφυρού και ερυθρού νήματος εκπληρώθηκε στην Καινή Διαθήκη

Αγαπημένοι αναγνώστες μου, δεν πρέπει να ξεχάσετε ποτέ την αλήθεια του κυανού, πορφυρού και ερυθρού νήματος, και του λεπτοϋφασμένου λευκού λινού, που χρησιμοποιήθηκαν για την Σκηνή του Μαρτυρίου. Το λεπτοϋφασμένο λευκό λινό είναι ο Λόγος της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, ο Λόγος που υποσχέθηκε ο Θεός πολύ καιρό πριν, ότι θα ερχόταν ο ίδιος σε εμάς ως Σωτήρας μας, και ο Ιησούς Χριστός ήρθε σε αυτή την γη σύμφωνα με αυτή την υπόσχεση. Το κυανό νήμα μάς λέει ότι ο Χριστός που ήρθε σε αυτή την γη, ανέλαβε όλες τις αμαρτίες μας μέσω του βαπτίσματός Του. Βαπτίστηκε, με άλλα λόγια, σύμφωνα με την υπόσχεση ότι θα μας έσωζε από τις αμαρτίες μας και θα μας ελευθέρωνε από την καταδίκη μας. Για να αναλάβει τις αμαρτίες μας και τις αμαρτίες καθενός σε αυτόν τον κόσμο, βαπτίστηκε από τον Ιωάννη και πράγματι σήκωσε όλες τις αμαρτίες του κόσμου. Δεν πρέπει ποτέ να το ξεχάσουμε αυτό, επειδή αν ξεχνάμε ότι ο Ιησούς ήρθε ως το θύμα για μας και ανέλαβε όλες τις αμαρτίες μας μέσω του βαπτίσματός Του, δεν θα υπάρχει καμία σωτηρία. 
Τις περισσότερες φορές, ζούμε σε αυτόν τον κόσμο δίνοντας μεγάλη σημασία στον εαυτό μας. Οι καρδιές των ανθρώπων είναι τέτοιες που αν και δεν μπορούν να ανεχτούν κάποιον άλλον να καυχησιολογεί, εντούτοις οι ίδιοι αγαπούν να καυχώνται για τους εαυτούς τους. Αλλά έφτασε ένας ορισμένος καιρός όταν άρχισα να καυχιέμαι όχι για τον εαυτό μου αλλά για κάποιον άλλον, και αυτό συνέβη όταν έγινα ευγνώμων στον Ιησού που με έσωσε μέσω του κυανού, πορφυρού και ερυθρού νήματος, και του λεπτοϋφασμένου λευκού λινού. Με άλλα λόγια, άρχισα να καυχιέμαι για τον Ιησού. Τώρα λέω και καυχιέμαι όσο συχνά μπορώ, ότι ο Ιησούς ήρθε σε αυτή την γη· για να καθαρίσει τις αμαρτίες μας, ανέλαβε όλες τις αμαρτίες μας με το βάπτισμα· ότι ο Ιησούς μπορούσε να σταυρωθεί εξ αιτίας του βαπτίσματός Του· και ότι έτσι ο Κύριος μάς έχει σώσει. Δεν αποφεύγω να καυχηθώ για αυτή την αλήθεια, να την κηρύξω και να δίνω όλη την δόξα στον Θεό. 
Ωστόσο, υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που, αν και δηλώνουν φανερά ότι πιστεύουν στον Ιησού, κηρύττουν τον Λόγο αφήνοντας έξω το βάπτισμά Του, ή καυχώνται μόνο επειδή φέρουν το όνομά Του. Υπήρχε ένας ψεύτικος θρησκευτικός λειτουργός που συνήθιζε να υποστηρίζει ότι ξόδευε μόνο 300 δολάρια το μήνα για να ζήσει. Σαν να ήταν αυτό μια μεγάλη επιτυχία, συνήθιζε να καυχάται ότι μπορεί να ζήσει μόνο με 300 δολάρια το μήνα και ότι δεν ήταν απαραίτητο να μεταφέρει χρήματα όταν ταξίδευε, επειδή οι οπαδοί του πληρώνουν για όλα του τα έξοδα. Αλλά τα χρήματα των οπαδών δεν είναι χρήματα; Αυτά τα χρήματα δεν έχουν αξία, και υπολογίζονται μόνο τα δικά του χρήματα; Αυτός ο Χριστιανός ηγέτης υποστήριζε ότι το μόνο που έπρεπε να κάνει ήταν να προσεύχεται μόλις χρειαστεί κάτι. «Θεέ κάλυψε τα έξοδα του ταξιδιού μου! Σε πιστεύω, Κύριε!» Ακούγοντας αυτή την προσευχή, όπως έλεγε, κάποιοι πιστοί σηκώνονταν και του έδιναν ένα ποσό χρημάτων. Κοιτάζοντας ανθρώπους που λένε τέτοια πράγματα σαν να ήταν κάτι που αξίζει να καυχηθούν, ποιες σκέψεις έρχονται στο νου σας; 
Στο Κατά Ματθαίον 3:13-17 λέει, «Τότε έρχεται ο Ιησούς από της Γαλιλαίας εις τον Ιορδάνην προς τον Ιωάννην διά να βαπτισθή υπ’ αυτού. Ο δε Ιωάννης εκώλυεν αυτόν, λέγων, Εγώ χρείαν έχω να βαπτισθώ υπό σου, και συ έρχεσαι προς εμέ; Αποκριθείς δε ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Άφες τώρα· διότι ούτως είναι πρέπον εις ημάς να εκπληρώσωμεν πάσαν δικαιοσύνην. Τότε αφίνει αυτόν. Και βαπτισθείς ο Ιησούς ανέβη ευθύς από του ύδατος· και ιδού, ηνοίχθησαν εις αυτόν οι ουρανοί, και είδε το Πνεύμα του Θεού καταβαίνον ως περιστεράν και ερχόμενον επ’ αυτόν· και ιδού φωνή εκ των ουρανών, λέγουσα· Ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις τον οποίον ευηρεστήθην». Αυτή η περικοπή περιγράφει τι συνέβη όταν βαπτίστηκε ο Ιησούς. Όταν ο Ιησούς βαπτίστηκε από τον Ιωάννη στον Ιορδάνη ποταμό και βγήκε από το νερό, οι πύλες του ουρανού άνοιξαν και ακούστηκε η φωνή του Θεού Πατέρα: «Ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις τον οποίον ευηρεστήθην», τότε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής έμεινε έκπληκτος. 
Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής έμεινε έκπληκτος δύο φορές στον Ιορδάνη ποταμό. Η πρώτη φορά ήταν όταν είδε ότι ο Ιησούς ήρθε και θέλησε να βαπτιστεί από αυτόν, και η δεύτερη φορά ήταν μετά την βάπτιση του Ιησού, όταν άνοιξαν οι πύλες του Ουρανού και άκουσε την φωνή του Θεού Πατέρα να λέει, «Ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις τον οποίον ευηρεστήθην». 
Για ποιο λόγο βαπτίστηκε ο Ιησούς από τον Ιωάννη; Στο Κατά Ματθαίον 3:15 μας δίνεται η απάντηση. Ας διαβάσουμε πάλι τους στίχους 15 και 16: «Αποκριθείς δε ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Άφες τώρα· διότι ούτως είναι πρέπον εις ημάς να εκπληρώσωμεν πάσαν δικαιοσύνην. Τότε αφίνει αυτόν. Και βαπτισθείς ο Ιησούς ανέβη ευθύς από του ύδατος· και ιδού, ηνοίχθησαν εις αυτόν οι ουρανοί, και είδε το Πνεύμα του Θεού καταβαίνον ως περιστεράν και ερχόμενον επ’ αυτόν». 
Στο Κατά Ματθαίον 3:15 μάς λέει τον Λόγο για τον οποίο βαπτίστηκε ο Ιησούς από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Ακόμα και αν ο Ιησούς ήταν ο Αρχιερέας της Βασιλείας των Ουρανών και ο μονογενής Υιός του Θεού, εντούτοις ήρθε σε αυτή την γη για να σώσει από τις αμαρτίες μας εμάς, τον λαό Του. Με άλλα λόγια, ο Ιησούς ήρθε σε αυτή την γη ως το θύμα που πλήρωσε την ποινή των αμαρτιών μας, αναλαμβάνοντας αυτές τις αμαρτίες και θυσιαζόμενος στην θέση μας. Για αυτό ο Ιησούς επιδίωξε να βαπτιστεί από τον Ιωάννη. 
Αλλά γιατί ο Ιησούς βαπτίστηκε από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή και όχι από κάποιον άλλο; Επειδή ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ήταν ο αντιπρόσωπος της ανθρωπότητας, επειδή ήταν ο μέγιστος όλων όσων έχουν γεννηθεί από γυναίκα. Στο Κατά Ματθαίον 11:11 λέει, «Αληθώς σας λέγω, μεταξύ των γεννηθέντων υπό γυναικών δεν ηγέρθη μεγαλήτερος Ιωάννου του βαπτιστού· πλην ο μικρότερος εν τη βασιλεία των ουρανών είναι μεγαλήτερος αυτού». Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ήταν ο υπηρέτης του Θεού που είχε προφητευτεί από τους χρόνους της Παλαιάς Διαθήκης, στο βιβλίο του Μαλαχία: «Ιδού, εγώ θέλω αποστείλει προς εσάς Ηλίαν τον προφήτην, πριν έλθη η ημέρα του Κυρίου η μεγάλη και επιφανής» (Μαλαχίας 4:5). Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ήταν αυτός ακριβώς ο Ηλίας που είχε υποσχεθεί να στείλει ο Θεός. 
Γιατί κάλεσε ο Θεός τον Ιωάννη τον Βαπτιστή ως Ηλία; Ο Ηλίας ήταν ο προφήτης που επανέφερε τις καρδιές των Ισραηλιτών στον Θεό. Εκείνη την περίοδο, ο λαός Ισραήλ λάτρευαν ως θεό τους τον Βάαλ, αλλά ο Ηλίας τους έδειξε καθαρά ποιος ήταν ο πραγματικός Θεός, αν ο Βάαλ ή ο Γιαχβέ ήταν Θεός. Ήταν ο προφήτης που με την πίστη του και μέσω της θυσιαστικής προσφοράς, έδειξε στον λαό Ισραήλ ποιος ήταν πραγματικά ο ζωντανός Θεός και με αυτόν τον τρόπο από τα είδωλα που λάτρευαν τους οδήγησε πίσω στον αληθινό Θεό. Για αυτό, στο τέλος της Παλαιάς Διαθήκης ο Θεός υποσχέθηκε, «Θα σας στείλω τον Ηλία». Επειδή όλοι οι άνθρωποι, που ήταν πλασμένοι σύμφωνα με την εικόνα του Θεού, βρίσκονταν στην λανθασμένη πορεία της ειδωλολατρίας και της δαιμονολατρίας, ο Θεός είπε ότι θα τους έστελνε τον υπηρέτη Του που θα τους οδηγούσε πίσω στον Θεό. Αυτός θα ήταν ο Ιωάννης ο Βαπτιστής. 
Στο Κατά Ματθαίον 11:13-14 λέει, «Διότι πάντες οι προφήται και ο νόμος έως Ιωάννου προεφήτευσαν. Και αν θέλητε να δεχθήτε τούτο, αυτός είναι ο Ηλίας, όστις έμελλε να έλθη». Αυτός ο Ηλίας που επρόκειτο να έρθει, δεν ήταν άλλος από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Στους στίχους 11-12, γράφει, «Αληθώς σας λέγω, μεταξύ των γεννηθέντων υπό γυναικών δεν ηγέρθη μεγαλήτερος Ιωάννου του βαπτιστού· πλην ο μικρότερος εν τη βασιλεία των ουρανών είναι μεγαλήτερος αυτού. Από δε των ημερών Ιωάννου του βαπτιστού έως του νυν η βασιλεία των ουρανών βιάζεται, και οι βιασταί αρπάζουσιν αυτήν». 
Έτσι, όταν εδώ λέει ότι, «μεταξύ των γεννηθέντων υπό γυναικών δεν ηγέρθη μεγαλήτερος Ιωάννου του βαπτιστού», σημαίνει ότι ο Θεός ύψωσε τον Ιωάννη τον Βαπτιστή ως τον αντιπρόσωπο όλης της ανθρωπότητας. Ο Θεός έκανε τον Ιωάννη τον Βαπτιστή να γεννηθεί σε αυτή την γη έξι μήνες πριν από την γέννηση του Ιησού. Και ο Θεός τον προετοίμασε ως τον τελευταίο προφήτη και ιερέα της Παλαιάς Διαθήκης. Επομένως, ως ο Αρχιερέας της γης, ο Ιωάννης ο Βαπτιστής βάφτισε τον Ιησού Χριστό και με αυτόν τον τρόπο μεταβίβασε επάνω Του όλες τις αμαρτίες της ανθρωπότητας. Με άλλα λόγια, ο λόγος για τον οποίο ο Ιωάννης ο Βαπτιστής βάφτισε τον Ιησού, ήταν για να μεταβιβαστούν επάνω Του όλες οι αμαρτίες του κόσμου. Ο λόγος για τον οποίο ο Ιησούς Χριστός βαπτίστηκε από τον Ιωάννη, ήταν για να αναλάβει όλες τις αμαρτίες της ανθρωπότητας μέσω του βαπτίσματός Του. 
Για αυτό ο Ιησούς είπε στο Κατά Ματθαίον 3:15, «Άφες τώρα· διότι ούτως είναι πρέπον εις ημάς να εκπληρώσωμεν πάσαν δικαιοσύνην». Επειδή όλη η δικαιοσύνη μπορούσε να εκπληρωθεί μόνο όταν ο Ιησούς λάβαινε το βάπτισμά Του από τον Ιωάννη για να δεχτεί όλες τις αμαρτίες του κόσμου, ο Ιησούς είπε ότι αυτό ήταν πρέπον. 
 

Ο Κύριός μας έσωσε τους αμαρτωλούς από τις αμαρτίες τους με αυτή την μέθοδο

Αυτό το βάπτισμα που έλαβε ο Ιησούς από τον Ιωάννη, είναι το ίδιο με την τοποθέτηση των χεριών στην Παλαιά Διαθήκη. Με άλλα λόγια ήταν η τοποθέτηση των χεριών που γινόταν εμπρός από το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος στον καιρό της Παλαιάς Διαθήκης, για να μεταβιβαστούν οι αμαρτίες κάποιου στο θύμα της θυσίας. Ερχόμενος σε αυτή την γη και δεχόμενος το βάπτισμα, ο Ιησούς Χριστός εκπλήρωσε την υπόσχεση της τοποθέτησης των χεριών — η υπόσχεση γινόταν όποτε δίνονταν οι καθημερινές προσφορές όπου οι αμαρτωλοί μεταβίβαζαν τις αμαρτίες τους στο θύμα της προσφοράς τους με την τοποθέτηση των χεριών τους στο κεφάλι του, και όταν προσφερόταν η ετήσια προσφορά την 10η ημέρα του έβδομου μήνα, την ημέρα της μεγάλης εξιλέωσης, μέσω της οποίας ο Αρχιερέας μεταβίβαζε την ενοχή ενός έτους των αμαρτιών όλων των Ισραηλιτών επάνω στο θύμα με την τοποθέτηση των χεριών του στο κεφάλι του. 
Επειδή ο Ιησούς δέχτηκε επάνω Του όλες τις αμαρτίες του κόσμου με το βάπτισμα, όπως η τοποθέτηση των χεριών στην Παλαιά Διαθήκη, έπλυνε όλες αυτές τις αμαρτίες και επειδή ανέλαβε όλες αυτές τις αμαρτίες της ανθρωπότητας, σήκωσε την καταδίκη αυτών των αμαρτιών και θυσιάστηκε για λογαριασμό μας. Έτσι ο Ιησούς Χριστός μπορούσε να γίνει ο αληθινός Θεός της σωτηρίας μας. 
Με αυτόν τον τρόπο, πρέπει αληθινά να παραδεχθούμε ότι δεν θα μπορούσαμε να αποφύγουμε να αντιμετωπίσουμε τον θάνατό μας και να καταδικαστούμε εξαιτίας των αμαρτιών μας. Πρέπει να το ξέρουμε αυτό και να το νιώθουμε. Και πρέπει να καταλάβουμε ότι ο Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός, μάς έχει σώσει ερχόμενος σε αυτή την γη και θυσιαζόμενος για χάρη μας — δηλαδή, μέσω των έργων σωτηρίας Του που έκανε με το βάπτισμα, την σταύρωση και την ανάστασή Του, ο Ιησούς Χριστός μάς έχει πλύνει από όλες τις αμαρτίες μας και μάς έχει σώσει εντελώς από τις αμαρτίες μας. Πρέπει και εμείς επίσης να πιστέψουμε ότι ο Ιησούς μάς έχει δώσει το δώρο της σωτηρίας, ότι έχει εκπληρώσει την σωτηρία μας και μας έχει δώσει αυτή την ολοκληρωμένη σωτηρία ως δώρο Του για μας. Ο Ιησούς έχει εκπληρώσει όλη την δικαιοσύνη, έτσι ώστε αν κάποιος μόνο πιστέψει και δεχτεί, να σωθεί σίγουρα. 
Για να μας κάνει να το καταλάβουμε αυτό, η πύλη της αυλής της Σκηνής του Μαρτυρίου ήταν υφασμένη από κυανό, πορφυρό και ερυθρό νήμα, και λεπτοϋφασμένο λευκό λινό. Αυτός είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο, αν ανοίγαμε αυτή την πύλη και μπαίναμε στην αυλή της Σκηνής του Μαρτυρίου, θα βλέπαμε πρώτα το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος. Οι προσφορές που δίνονταν στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος προανάγγελλαν την μέθοδο της σωτηρίας μέσω της οποίας ο Ιησούς Χριστός μάς έχει σώσει. Τα θύματα που θυσιάζονταν στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος, έπρεπε να δεχτούν επάνω τους τις ανομίες των αμαρτωλών με την τοποθέτηση των χεριών και να χύσουν αίμα μέχρι θανάτου στην θέση των αμαρτωλών. Το αίμα των θυμάτων το έβαζαν έπειτα στα κέρατα του θυσιαστηρίου και το υπόλοιπο το ράντιζαν στο χώμα. Ύστερα πρόσφεραν την σάρκα και το λίπος του ζώου στο θυσιαστήριο ως καιόμενη προσφορά. Αυτή ήταν η μέθοδος με την οποία τα θύματα προσφέρονταν στον Θεό. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των θυσιαστικών προσφορών είναι ακριβώς τα ίδια με την μέθοδο με την οποία ο Ιησούς Χριστός έχει γίνει ο Σωτήρας μας. Μέσω των θυσιαστικών προσφορών, με άλλα λόγια, ο Θεός μάς έχει δείξει ότι ο Ιησούς Χριστός θα ερχόταν σε αυτή την γη και θα μας έσωζε με αυτόν τον τρόπο. 
Αναπόφευκτα, τα χέρια των αμαρτωλών έπρεπε να τεθούν στα θύματα που φέρονταν στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος. Για αυτό η Σκηνή του Μαρτυρίου μάς μιλάει για το ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος. Ερχόμενος σε αυτή την γη ο Ιησούς Χριστός, βαπτίστηκε για να πάρει επάνω Του τις αμαρτίες της ανθρωπότητας. Το βάπτισμα είναι το αντίτυπο της σωτηρίας που ο Χριστός έλαβε για να γίνει η θυσιαστική προσφορά για όλους τους αμαρτωλούς του κόσμου ενώπιον του Πατέρα Θεού. 
Μέσω αυτής της Σκηνής του Μαρτυρίου, μπορούμε τώρα να έχουμε ξεκάθαρη πίστη. Ακριβώς όπως το θύμα δεχόταν με την τοποθέτηση των χεριών του Αρχιερέα τις αμαρτίες του λαού Ισραήλ την Ημέρα της Εξιλέωσης και ακριβώς όπως έπρεπε να θυσιαστεί στην θέση τους επειδή οι αμαρτίες τους είχαν τώρα μεταβιβαστεί όλες επάνω του (Λευ. 16), ο Ιησούς Χριστός ήρθε σε αυτή την γη για να αναλάβει τις αμαρτίες μας και να γίνει η θυσιαστική μας προσφορά για αυτές τις αμαρτίες, έγινε πράγματι η θυσιαστική μας προσφορά και με αυτόν τον τρόπο μάς έχει σώσει από όλες τις αμαρτίες και την καταδίκη μας. Μπορούμε τώρα να πιστέψουμε απόλυτα σε αυτή την σωτηρία της αγάπης. Είναι με πίστη σε αυτή την αλήθεια που μπορούμε να ευχαριστήσουμε και να ξεπληρώσουμε το χρέος μας στον Θεό για αυτή την σωτηρία της αγάπης που μας έχει δώσει.
Ανεξάρτητα από το πόση γνώση μπορεί να έχει κάποιος σχετικά με την Σκηνή του Μαρτυρίου, αν δεν πιστεύει, τότε όλη αυτή η γνώση είναι άχρηστη. Έτσι, πρέπει να καταλάβουμε, καθώς επίσης και να πιστέψουμε, πόσο σημαντικό είναι πραγματικά το βάπτισμα του Ιησού Χριστού. Η Σκηνή του Μαρτυρίου είχε τρεις πύλες, οι οποίες ήταν υφασμένες από κυανό, πορφυρό και ερυθρό νήμα, και λεπτοϋφασμένο λευκό λινό. Οι άνθρωποι ίσως περιγράφουν διαφορετικά την κάθε πύλη της Σκηνής του Μαρτυρίου εξαιτίας της άγνοιάς τους. 
Στη σειρά των νημάτων της, το πρώτο που υφαινόταν ήταν το κυανό νήμα, ακολουθούμενο από το πορφυρό νήμα, το ερυθρό νήμα και το λεπτοϋφασμένο λευκό λινό. Μόνο κατασκευάζοντας την πύλη με αυτόν τον τρόπο μπορούσε να περιγραφεί σωστά ως η πραγματική πύλη της Σκηνής του Μαρτυρίου, επειδή αυτός ακριβώς είναι ο τρόπος που διέταξε ο Θεός τους Ισραηλίτες να την χτίσουν στους χρόνους της Παλαιάς Διαθήκης. 
Υπήρχε λόγος που οι πύλες έπρεπε να κατασκευαστούν με αυτόν τον τρόπο. Ανεξάρτητα του ότι ο Ιησούς Χριστός γεννήθηκε σε αυτή την γη ως Σωτήρας της ανθρωπότητας με ανθρώπινη σάρκα και μέσω του σώματος της Παρθένου Μαρίας, δεν θα μπορούσε να γίνει ο αληθινός Σωτήρας μας αν δεν είχε βαπτιστεί πρώτα για να αναλάβει τις αμαρτίες μας. Αν δεν βαπτιζόταν, δεν θα μπορούσε ούτε να σταυρωθεί και να πεθάνει στον Σταυρό. Με αυτόν τον τρόπο, το κυανό νήμα έπρεπε να υφανθεί πρώτα και η ανάλογη σημασία του ήταν επίσης κρίσιμη. 
 

Ποιον πρέπει να πιστέψουμε;

Για αυτό, πρέπει να πιστέψουμε στον Ιησού Χριστό που μάς έχει σώσει από τις αμαρτίες μας. Μπορούμε να αναγεννηθούμε αληθινά μόνο όταν πιστεύουμε στην σωτηρία που μας έχει δώσει αυτός ο Υιός του Θεού, ο Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός. Όταν πιστεύουμε στον Υιό του Θεού ως Θεό της σωτηρίας μας και όταν πιστεύουμε στην αλήθεια ότι ήρθε σε αυτή την γη, με το βάπτισμα για μας ανέλαβε τις αμαρτίες μας με μιας, και σήκωσε την καταδίκη μας στον Σταυρό, τότε μπορούμε όλοι να λάβουμε την αληθινή σωτηρία μας. 
Επειδή ο Ιησούς Χριστός δεν μπορούσε να αναλάβει τις αμαρτίες μας με οποιοδήποτε άλλο τρόπο παρά μέσω του βαπτίσματός Του, θα μπορούσε να πάει στον Σταυρό σηκώνοντας τις αμαρτίες μας μόνο με αυτή την ακριβή μέθοδο, να χύσει εκεί το αίμα Του και να πεθάνει. Ανεξάρτητα από το αν είναι ο Υιός του Θεού και πώς ήρθε σε αυτή την γη ως Σωτήρας μας, αν Αυτός δεν είχε αναλάβει τις αμαρτίες μας μέσω του βαπτίσματός Του, δεν θα μπορούσαμε ποτέ να βρούμε την σωτηρία μας σε αυτόν τον κόσμο. 
Επομένως, είναι ουσιαστικό να επιβεβαιώσετε λεπτομερώς τα βιβλικά στοιχεία για να έχετε πλήρη πεποίθηση ότι οι αμαρτίες σας έχουν καθαριστεί ήδη. 
Ας υποθέσουμε για μια στιγμή ότι οφείλετε ένα μεγάλο χρέος. Τότε κάποιος σας λέει, «Μην ανησυχείτε· θα το πληρώσω εγώ για σας. Δεν είναι ανάγκη να ανησυχείτε· θα λύσω εγώ αυτό το πρόβλημα». Όταν τον συναντάτε, αυτός ο άνθρωπος συνεχίζει να μας λέει, «Δεν σας είπα να μην ανησυχείτε; Σας είπα ότι θα το φροντίσω!» Ας υποθέσουμε επιπλέον, ότι αυτός ο άνθρωπος θυμώνει ρωτώντας γιατί δεν τον εμπιστεύεστε. Ακόμα και αν αυτός ο άνθρωπος σας λέει καθημερινά, «Τα πλήρωσα όλα εγώ· απλά εμπιστευθείτε με», αν δεν πλήρωνε πραγματικά το χρέος σας, θα ελευθερωνόσασταν πραγματικά από αυτό το χρέος μόνο επειδή τον πιστέψατε; Φυσικά όχι! 
Ανεξάρτητα από την βεβαιότητα με την οποία σας λέει, «Αν με εμπιστεύεστε, όλο το χρέος σας έχει τακτοποιηθεί», αν δεν το πληρώσει πραγματικά, τότε το χρέος σας παραμένει όπως ήταν, και αυτός ο άνθρωπος απλά σας εξαπατά. Έτσι τον ρωτάτε ξανά και ξανά, «Πληρώσατε το χρέος μου;» και εκείνος σας απαντά ξανά και ξανά, «Γιατί είστε τόσο φιλύποπτοι; Απλά εμπιστευθείτε με άνευ όρων! Σας είπα ότι πλήρωσα όλο το χρέος σας. Το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι απλά να με εμπιστεύεστε αλλά είστε τόσο φιλύποπτοι! Μην είστε έτσι!» Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι τον εμπιστεύεστε με όλη σας την καρδιά. Αλλά άσχετα με το πόσο τον πιστέψατε, αν εκείνος δεν πλήρωσε πραγματικά το χρέος σας, τότε τα λόγια του είναι όλα ψέματα. 
 

Έτσι είναι η πίστη των Χριστιανών σήμερα

Οι σημερινοί Χριστιανοί λένε, «Ο Ιησούς σάς έχει σώσει χύνοντας το πολύτιμο αίμα Του στον Σταυρό. Υπέφερε όλη την καταδίκη της αμαρτίας εκεί. Έτσι σας έχει σώσει». Πολλοί ποιμένες κηρύττουν έτσι στις εκκλησίες τους. Όταν κάποιος από την εκκλησία σηκώνεται και τους λέει, «Αλλά εγώ είμαι ακόμα αμαρτωλός», εκείνοι λένε, «Είναι επειδή έχετε λίγη πίστη. Απλά πιστέψτε! Η αμαρτία σας είναι μόνο η δυσπιστία σας!» «Εγώ θέλω πάρα πολύ πραγματικά να πιστέψω, κύριε. Αλλά δεν ξέρω γιατί δεν μπορώ να πιστέψω. Δεν ξέρω γιατί είμαι ακόμα αμαρτωλός παρόλο που πιστεύω. Πιστεύω πραγματικά». «Δεν έχετε αρκετή πίστη. Πρέπει να πιστέψετε περισσότερο. Ανεβείτε επάνω σε ένα βουνό και προσπαθήστε να νηστέψετε. Να πιστεύετε χάνοντας τα γεύματά σας». «Δεν μπορώ να πιστέψω χωρίς να χάνω γεύματα;» «Όχι, πρέπει να προσπαθήσετε ενόσω νηστεύετε».
Πολλοί ποιμένες σήμερα, σας λένε να πιστέψετε όμως δεν λύνουν το πρόβλημα των αμαρτιών σας και μόνο σας επιπλήττουν που δεν πιστεύετε. Από την μεριά σας, προσπαθείτε να πιστέψετε και όμως αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο, ή αληθινά πιστεύετε τυφλά αλλά το πρόβλημα των αμαρτιών σας παραμένει ακόμα. Τι είναι λάθος εδώ; Τι μπορεί να το εξηγήσει; Οι άνθρωποι δεν μπορούν να έχουν αληθινή και ισχυρή πίστη, επειδή δεν ξέρουν ότι ο Ιησούς Χριστός πήρε όλες τις αμαρτίες τους επάνω Του με το βάπτισμα. Αυτό συμβαίνει επειδή πιστεύουν σε αυταπάτες με τις οποίες δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα των αμαρτιών τους, άσχετα με το πόσο πολύ πιστεύουν. 
Έρχεται η πίστη μόνο με το να πιστέψεις άνευ όρων, χωρίς οποιαδήποτε συγκεκριμένη απόδειξη; Φυσικά όχι! Η σωστή πίστη έρχεται με μιας, μόνο όταν ξέρετε πώς λύθηκε πραγματικά το πρόβλημα της αμαρτίας και πιστεύετε σε αυτό. «Αν και σε είχα αμφισβητήσει, είναι πάρα πολύ σαφές ότι έχεις λύσει ήδη το πρόβλημα των αμαρτιών μου. Άσχετα με το πόσο πολύ προσπαθώ να μην πιστέψω, δεν μπορώ παρά να πιστέψω στην σωτηρία Σου, επειδή αυτή η σωτηρία είναι τόσο σίγουρη. Σε ευχαριστώ για την επίλυση του προβλήματός μου». Με άλλα λόγια, αν και μπορούμε να αμφιβάλουμε αρχικά, δεν μπορούμε να αμφιβάλουμε άλλο, επειδή η απόδειξη της σωτηρίας μας είναι τόσο σίγουρη. Σαν σημάδι της σωτηρίας μας και απόδειξή της, ο Ιησούς μας έχει δείξει την εξοφλητική απόδειξη που λέγεται ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος. «Με αυτόν τον τρόπο έχω πληρώσει το χρέος σας για λογαριασμό σας». Η αληθινή πίστη μπορεί να έρθει σε εμάς μόνο όταν εξετάζουμε αυτή την απόδειξη που δείχνει ότι όλα τα χρέη μας έχουν πληρωθεί.
Δεν μπορούμε να πιστέψουμε, όταν δεν έχουμε την απόδειξη για το πώς μάς έχει σώσει και πώς οι αμαρτίες μας καθαρίστηκαν, παρόλο που δηλώνουμε φανερά ότι πιστεύουμε στον Θεό, λέμε ότι ο Ιησούς Χριστός, ο ίδιος Θεός, είναι ο Σωτήρας μας και υποστηρίζουμε ότι πιστεύουμε στον Σωτήρα. Με άλλα λόγια, δεν μπορούμε να έχουμε σταθερή πεποίθηση εκτός και αν έχουμε δει την απόδειξη εξόφλησης της ποινής των αμαρτιών μας. Οι άνθρωποι που πιστεύουν χωρίς να δουν αυτή την απόδειξη, μπορεί να δείχνουν αρχικά ότι έχουν ένα ισχυρό αίσθημα πίστης αλλά στην πραγματικότητα η πίστη τους είναι τυφλή. Δεν είναι παραπάνω από φανατική πίστη. 
 

Θεωρείτε μια φανατική πίστη ως καλή πίστη;

Πώς θα σας φαινόταν αν ένας ποιμένας με φανατική πίστη απαιτούσε τον ίδιο φανατισμό από τους άλλους επίσης; «Πιστέψτε! Λάβετε την φωτιά! Φωτιά, φωτιά, φωτιά! Το Άγιο Πνεύμα που είναι σαν την φωτιά, μας γεμίζει με την φωτιά! Πιστεύω ότι ο Κύριος θα σας ευλογήσει όλους! Πιστεύω ότι θα σας κάνει όλους πλούσιους! Πιστεύω ότι θα σας ευλογήσει! Πιστεύω ότι θα σας θεραπεύσει!» Όταν ένας τέτοιος ποιμένας κάνει τέτοιου είδους παραστάσεις, τα αυτιά των ακροατών του βουίζουν και οι καρδιές τους αρχίζουν να χοροπηδούν. Όταν μέσα από ένα ηχητικό σύστημα υψηλής ποιότητας αρχίζει να φωνάζει, «Φωτιά, φωτιά, φωτιά», οι καρδιές των ακροατών αρχίζουν να χοροπηδούν κάτω από τον μεγαλοπρεπή ήχο της φωνής του. Έπειτα συντρίβονται συναισθηματικά, σαν μια ισχυρή πίστη να είχε έρθει πραγματικά μέσα τους, και θρηνούν, «Έλα, Κύριε Ιησού! Ω, έλα Άγιο Πνεύμα!» 
Περίπου αυτή την στιγμή, ο ποιμένας υποκινεί τότε την συγκίνηση του ακροατηρίου ακόμα περισσότερο λέγοντας, «Ας προσευχηθούμε. Πιστεύω ότι το Άγιο Πνεύμα κατεβαίνει τώρα και μας γεμίζει όλους». Η ορχήστρα αμέσως μετά παίζει εμπνευστικούς ύμνους και οι άνθρωποι σηκώνουν ψηλά τα χέρια τους, ξετρελαίνονται με ενθουσιασμό και τα συναισθηματικά ξεσπάσματά τους φθάνουν στο αποκορύφωμα. Αμέσως μετά ο ποιμένας λέει, «Ας δώσουμε τις προσφορές μας. Ειδικά, αυτό το βράδυ, ο Θεός θέλει να λάβει μια ειδική προσφορά από σας. Ας δώσουμε όλοι αυτή την ειδική προσφορά στον Θεό». 
Επηρεασμένοι από τα συναισθήματά τους, οι άνθρωποι καταλήγουν έπειτα να αδειάζουν τις τσέπες τους. Αυτός ο ψεύτικος ποιμένας έχει προετοιμάσει ήδη έναν τεράστιο άμβωνα, αρκετά μεγάλο για να συσσωρεύσει επάνω του όλα τα χρήματα που συλλέχθηκαν και να βάλουν επάνω του δεκάδες σακούλες συλλογής. Όταν η ορχήστρα αρχίζει να παίζει τους ύμνους και οι καρδιές των ανθρώπων επηρεάζονται από τον ενθουσιασμό τους, στέλνει τότε ανάμεσα στο ακροατήριο τους συλλέκτες (προσωπικό που περιφέρει τις σακούλες συλλογής). 
Λέγοντας ψέματα, ότι δήθεν οι περισσότερες προσφορές σημαίνουν περισσότερες ευλογίες, και υποκινώντας τα συναισθήματα των ανθρώπων, τέτοιοι ψεύτικοι ποιμένες προτρέπουν τους ανθρώπους να χύνουν δάκρυα και να ανοίγουν τα πορτοφόλια τους. Αυτό όλο γίνεται για να τους κάνουν να δώσουν τα χρήματά τους χωρίς να το καταλάβουν, αποστερώντας τους από την λογική και την αντίληψή τους, και αντίθετα πνίγοντάς τους με συγκινήσεις. Αυτό δεν είναι ούτε βασισμένο στον Λόγο του Θεού ούτε οποιοδήποτε είδος κηρύγματος, αλλά μια φανατική και τυφλή πράξη που μοιάζει με απάτη. Έτσι, οι ποιμένες υποκινούν τα συναισθήματα των ανθρώπων με φανατική πίστη, για να επιτύχουν τους υστερόβουλους στόχους τους. 
Αν ξέρουμε ότι ο Κύριός μας ανέλαβε τις αμαρτίες μας μέσω του βαπτίσματός Του και πιστεύουμε σε αυτόν τον Ιησού Χριστό ως Σωτήρα μας, τότε δεν ταραζόμαστε αλλά παραμένουμε σε ειρήνη. Το μόνο πράγμα που μας εμπνέει ήσυχα, είναι ότι ο Ιησούς επωμίστηκε τις αμαρτίες μας με το βάπτισμά Του και σταυρώθηκε μέχρι θανάτου. Όταν το σκεφτόμαστε αυτό, ότι ο Ιησούς, ο ίδιος Θεός, ανέλαβε τις αμαρτίες μας με το βάπτισμά Του και πέθανε για να πληρώσει την ποινή αυτών των αμαρτιών, γινόμαστε πάρα πολύ ευγνώμονες και οι καρδιές μας γεμίζουν από μεγάλη χαρά. Εντούτοις, αυτή η ήρεμη έμπνευση στην καρδιά μας είναι πολύ μεγαλύτερη από οτιδήποτε άλλο σε αυτόν τον κόσμο· ούτε κάποια ρομαντική εξομολόγηση αγάπης, ούτε οποιοδήποτε δώρο του πολυτιμότερου διαμαντιού αυτού του κόσμου δεν μπορεί να μας ενθουσιάσει περισσότερο από αυτό. 
Αντίθετα, ο συναισθηματικός επηρεασμός των φανατικών που απευθύνεται στα συναισθήματα, δεν διαρκεί τόσο πολύ. Αν και μπορεί να βρίσκονται κάτω από αυτόν τον επηρεασμό για λίγο, όταν αμαρτάνουν καθημερινά και ντροπιάζονται από τέτοιες αμαρτίες, δεν μπορούν παρά να κρύβουν τα πρόσωπά τους από ντροπή. «Αφού ο Ιησούς σήκωσε την καταδίκη μας και πέθανε στον Σταυρό για μας, γιατί ακόμα αμαρτάνουμε καθημερινά;» Έτσι χάνουν το θάρρος τους και με το πέρασμα του χρόνου δεν μπορούν πλέον να επηρεαστούν· το χειρότερο, δεν μπορούν ούτε να πλησιάσουν στον Θεό από ντροπή. 
Για αυτό ο Θεός μάς έχει δείξει το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος. Η προσφορά της θυσίας που δόθηκε σύμφωνα με το σύστημα θυσιών σε αυτό το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος, δεν ήταν άλλη από τον Ιησού Χριστό τον Σωτήρα μας. Με αυτόν τον τρόπο, το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος μάς φανερώνει ότι ο Ιησούς ήρθε σε αυτή την γη και μάς έχει σώσει πραγματικά με μιας, μέσω του κυανού, πορφυρού και ερυθρού νήματος, και του λεπτοϋφασμένου λευκού λινού. Ο Θεός μάς έχει κάνει να δούμε αυτό το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος και θέλει να σωθούμε με πίστη σε αυτό. 
 

Τι πρέπει να κάνουμε εμείς σε αυτή την εποχή;

Υπάρχουν πολλά πράγματα που πρέπει να κάνουμε εμείς οι αναγεννημένοι σε αυτή την εποχή. Καταρχήν, πρέπει να κηρύξουμε το ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος σε όλο τον κόσμο. Πρέπει να διαδώσουμε την αλήθεια σε όσους δεν γνωρίζουν αυτή την αλήθεια του κυανού, πορφυρού και ερυθρού νήματος, και του λεπτοϋφασμένου λευκού λινού, και με αυτόν τον τρόπο πρέπει να τους βοηθήσουμε να σωθούν από την καταδίκη της φωτιάς στον άδη. Γιατί; Επειδή υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ακολουθούν τον Ιησού χωρίς ακόμα να αντιλαμβάνονται και να πιστεύουν στο ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος που φανερώνεται στην Σκηνή του Μαρτυρίου. 
Για να τους διαδώσουμε αυτή την αλήθεια, υπάρχουν ακόμα πολλά πράγματα που πρέπει να κάνουμε. Πρέπει να δημοσιεύσουμε τα βιβλία μας που στέλνονται σε όλο τον κόσμο· από μετάφραση, διόρθωση δοκιμίων και επιμέλεια, μέχρι να εξασφαλίσουμε τα απαραίτητα κεφάλαια για να τυπώσουμε και να στείλουμε αυτά τα βιβλία σε χώρες σε όλο τον κόσμο, υπάρχουν πράγματι πολλές εργασίες που πρέπει να γίνουν. 
Έτσι, όταν κοιτάζουμε τους συνεργάτες και τους λειτουργούς μας, βλέπουμε ακριβώς πόσο πολυάσχολοι είναι όλοι τους. Επειδή όλοι οι άγιοι και οι εργάτες της Εκκλησίας του Θεού είναι τόσο πολυάσχολοι με αυτόν τον τρόπο, περνούν σωματικά από σκληρές συνθήκες. Λέγεται ότι οι δρομείς του μαραθωνίου φθάνουν σε ένα ορισμένο σημείο στην διαδρομή των 42,195 χιλιομέτρων τους, που είναι τόσο εξαντλημένοι που δεν είναι καν βέβαιοι αν τρέχουν ή κάνουν κάτι άλλο εντελώς διαφορετικό. Εν ολίγοις, η ακραία εξάντληση τούς κάνει διανοητικά αδρανείς. Ίσως και εμείς επίσης έχουμε φτάσει τώρα σε αυτό το σημείο τρέχοντας για το ευαγγέλιο. Ζώντας τις ζωές μας για το ευαγγέλιο, είναι όπως αν τρέχαμε μια μεγάλη απόσταση προς τον στόχο μας χωρίς παύση, όπως οι δρομείς του μαραθωνίου. Επειδή το τρέξιμό μας για το ευαγγέλιο πρέπει να συνεχιστεί μέχρι την ημέρα του ερχομού του Κυρίου, όλοι αντιμετωπίζουμε δυσκολία. 
Αλλά, επειδή ο Κύριός μας είναι μέσα μας, επειδή έχουμε το ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος, επειδή η πίστη μας πιστεύει ότι ο Κύριος μάς έχει σώσει με το κυανό, πορφυρό και ερυθρό νήμα, και το λεπτοϋφασμένο λευκό λινό, και επειδή πιστεύουμε στην πιο συγκεκριμένη αλήθεια, μπορούμε όλοι να λάβουμε νέα δύναμη. Επειδή ο Ιησούς μάς έχει δώσει το δώρο της σωτηρίας, εσείς και εγώ έχουμε λάβει αυτό το δώρο. Έτσι, οι δυσκολίες της σάρκας μας δεν μπορούν να μας ενοχλήσουν. Αντίθετα, όσο δυσκολότερα γίνονται τα πράγματα, τόσο περισσότερη δύναμη βρίσκουν οι δίκαιοι. Ευχαριστώ αληθινά τον Κύριο. 
Πνευματικά, στις καρδιές μας, στις σκέψεις μας και πραγματικά σε όλο το περιβάλλον μας, μπορούμε να αισθανθούμε την νέα δύναμη που μας έχει δώσει ο Κύριός μας και ότι Εκείνος είναι μαζί μας. Επειδή μπορούμε να αισθανθούμε ότι μας βοηθά και μας κρατά, και ότι είναι μαζί μας, Του δίνουμε ακόμα περισσότερες ευχαριστίες. Για αυτό, ο απόστολος Παύλος επίσης είπε, «Τα πάντα δύναμαι διά του ενδυναμούντός με Χριστού» (Φιλιπ. 4:13). Για αυτό ομολογούμε καθημερινά ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα αν δεν μας ενδυναμώσει ο Κύριος. Όχι μόνο βαπτίστηκε για μας ο Ιησούς Χριστός, αλλά επίσης θυσιάστηκε για μας πεθαίνοντας στον Σταυρό, αντιμετώπισε τον θάνατό Του, αναστήθηκε από τους νεκρούς και με αυτόν τον τρόπο έχει γίνει ο αληθινός Σωτήρας μας. Όταν κοιτάζουμε το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος, θυμόμαστε αυτή την αλήθεια. 
Το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος κατασκευάστηκε από ξύλο ακακίας και επιστρώθηκε μέσα και έξω με παχύ χαλκό. Το ύψος του ήταν περίπου 1,35 μ. Και η σχάρα του, ένα χάλκινο πλέγμα, τοποθετήθηκε κοντά στην μέση του, σε ύψος περίπου 68 εκατοστών. Το κρέας των προσφορών τοποθετούνταν σε αυτή την σχάρα και καιγόταν. 
Όταν κοιτάζουμε το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος, πρέπει να μπορούμε να δούμε τους εαυτούς μας όπως είμαστε. Επίσης πρέπει και εμείς να μπορούμε να δούμε ότι ο Ιησούς Χριστός ανέλαβε τις αμαρτίες μας όταν βαπτίστηκε τότε που ήταν στην γη με ανθρώπινη σάρκα, και ότι σήκωσε όλη την καταδίκη των αμαρτιών μας χύνοντας το αίμα Του στον Σταυρό. Εσείς και εγώ λόγω των αμαρτιών δεν θα μπορούσαμε αληθινά να αποφύγουμε την καταδίκη μας ενώπιον του Θεού και να πεθάνουμε. Λόγω των αμαρτιών και της καταδίκης μας, εσείς και εγώ δεν θα μπορούσαμε παρά να πεθάνουμε και να είμαστε καταραμένοι παντοτινά. Όμως, έχουμε σωθεί λόγω του Ιησού Χριστού, που ήρθε σε αυτή την γη ως η αιώνια προσφορά της εξιλέωσης, βαπτίστηκε και πέθανε όπως το θύμα της Παλαιάς Διαθήκης, όλα για μας. 
Ένα θύμα μπορεί να μοιάζει χαριτωμένο και χαδιάρικο όταν είναι ζωντανό, αλλά πόσο φρικιαστικό είναι όταν αιμορραγεί πεθαίνοντας, με κομμένο και ανοικτό τον λαιμό του, αφού δέχθηκε τις αμαρτίες με την τοποθέτηση των χεριών; Είναι αληθινά μεγάλη ευλογία το γεγονός ότι εμείς, που αξίζαμε να πεθάνουμε με αυτόν τον φρικιαστικό τρόπο, έχουμε γλιτώσει από την καταδίκη μας. Αυτή η ευλογία είναι δυνατή επειδή ο Κύριός μας, μας έχει δώσει το δώρο της σωτηρίας. Ακριβώς όπως φανερώνεται στο κυανό, πορφυρό και ερυθρό νήμα, και το λεπτοϋφασμένο λευκό λινό, ο Ιησούς Χριστός ήρθε σε αυτή την γη με ανθρώπινη σάρκα, έχει σώσει εσάς και εμένα με το βάπτισμα και το αίμα Του στον Σταυρό, και με αυτόν τον τρόπο μας έχει δώσει το αληθινό δώρο της σωτηρίας. Ο Θεός έχει δώσει έτσι σε εμένα και εσάς το δώρο της σωτηρίας — εσείς το πιστεύετε αυτό στις καρδιές σας; Πιστεύετε σε αυτό το δώρο της σωτηρίας, την αγάπη του Ιησού; Πρέπει όλοι να έχουμε αυτή την πίστη. 
Όταν κοιτάζουμε το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος, πρέπει να καταλάβουμε ότι ο Ιησούς Χριστός μάς έχει σώσει με αυτόν τον τρόπο. Θυσιάστηκε έτσι για να μας δώσει το δώρο της σωτηρίας. Όπως τα χέρια ακουμπούσαν στο θύμα και αυτό αιμορραγούσε πεθαίνοντας, έτσι ο Ιησούς μάς έχει δώσει την σωτηρία μας υποφέροντας με αυτόν τον τρόπο. Έτσι, μάς έχει σώσει από τις αμαρτίες μας. Πρέπει να το καταλάβουμε αυτό, να το πιστέψουμε στις καρδιές μας ενώπιον του Θεού και να δώσουμε ευχαριστίες σε Αυτόν με όλη την καρδιά μας. 
Ο Θεός θέλει να δεχτούμε μέσω πίστης το δώρο και την αγάπη της σωτηρίας που μας έχει δώσει. Θέλει να πιστέψουμε με τις καρδιές μας στην σωτηρία του βαπτίσματος και του αίματος του Σταυρού, που Εκείνος εκπλήρωσε με τον ερχομό Του μέσω του ύδατος και του Πνεύματος. Ελπίζω ότι όλοι θα πιστέψετε στην αγάπη του Κυρίου μας με τις καρδιές σας, και θα δεχθείτε αληθινά αυτό το δώρο της σωτηρίας Του. Το δέχεστε αληθινά στις καρδιές σας; 
 

Ποιος θυσιάστηκε με αυτόν τον τρόπο για σας;

Είδα κάποτε ένα ευαγγελιστικό φυλλάδιο που έλεγε, «Ποιος θα πεθάνει για σας; Ποιον συναντήσατε σήμερα που σας παρηγόρησε; Ο Ιησούς Χριστός θυσιάστηκε για σας. Δεν ανακουφίζεται η καρδιά σας από αυτό;» Ποιος θα σηκώσει πραγματικά τις αμαρτίες σας με το να βαπτιστεί και να πεθάνει στον Σταυρό στην θέση σας, για να καθαρίσει τις αμαρτίες σας; Ποιος θα χύσει όλο το αίμα του και θα πεθάνει για να παραχωρήσει την αγάπη του σε εσάς; Ποιος θα είναι ποτέ πρόθυμος να υποστεί αυτή την θυσία για σας; Είναι οι συγγενείς σας; Τα παιδιά σας; Οι γονείς σας; 
Κανένας από αυτούς! Είναι ο ίδιος Θεός που σας έπλασε. Για να σας σώσει από τις αμαρτίες σας, αυτός ο Θεός ήρθε σε αυτή την γη με ανθρώπινη σάρκα, βαπτίστηκε για να αναλάβει τις αμαρτίες σας, σταυρώθηκε και έχυσε το αίμα Του για να σηκώσει την καταδίκη των αμαρτιών σας, έχει γίνει ο αληθινός Σωτήρας σας, αναστήθηκε από τους νεκρούς, ζει τώρα και σας έχει δώσει ως δώρο την σωτηρία και την αγάπη Του. Θέλετε αληθινά να δεχτείτε αυτή την σωτηρία της αγάπης στις καρδιές σας; Πιστεύετε πραγματικά στις καρδιές σας; 
Όποιος πιστεύει θα δεχθεί τον Κύριο και όποιος Τον δέχεται θα σωθεί. Τον δέχομαι σημαίνει ότι αποδέχομαι την σωτηρία και την αγάπη που ο Χριστός έχει δώσει για μας. Σωζόμαστε πιστεύοντας με τις καρδιές μας σε αυτή την αγάπη, αυτή την άφεση των αμαρτιών, αυτή την ανάληψη των αμαρτιών και αυτή την καταδίκη των αμαρτιών. Αυτή είναι η πίστη που δέχεται το δώρο της σωτηρίας. 
Όλα στην Σκηνή του Μαρτυρίου διακηρύττουν τον Ιησού Χριστό. Ο Θεός δεν απαιτεί από εμάς καμιά θυσία. Το μόνο που ζητάει είναι να πιστεύουμε με τις καρδιές μας στο δώρο της σωτηρίας που μας έχει δώσει. «Ήρθα σε αυτή την γη για να σας δώσω το δώρο της σωτηρίας. Σαν το θύμα της Παλαιάς Διαθήκης, δέχτηκα όλες τις αμαρτίες σας, που μεταβιβάστηκαν επάνω μου με την τοποθέτηση των χεριών και, όπως αυτό το θύμα της θυσίας, υπέφερα την φρικιαστική καταδίκη των αμαρτιών σας για χάρη σας. Έτσι σας έχω σώσει». Αυτό μάς λέει ο Θεός μέσω της Σκηνής του Μαρτυρίου. 
Ανεξάρτητα από το πώς μάς έχει σώσει ο Θεός, και ότι μας έχει αγαπήσει τόσο πολύ και μας έχει δώσει το δώρο της τέλειας σωτηρίας με αυτόν τον τρόπο, αν δεν πιστεύουμε, όλα είναι άχρηστα. Το αλάτι στο ντουλάπι σας πρέπει πρώτα να μπει στην σούπα σας για να την κάνει αλμυρή· παρόμοια, αν εσείς και εγώ δεν πιστεύουμε με τις καρδιές μας, ακόμα και η τέλεια σωτηρία Του γίνεται εντελώς άχρηστη. Αν δεν ευχαριστούμε μέσα από τις καρδιές μας για το ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος και δεν το δεχόμαστε στις καρδιές μας, η θυσία του Ιησού γίνεται χωρίς αξία. 
Η σωτηρία μπορεί να είναι δική σας μόνο όταν ξέρετε ακριβώς ποια θυσία και αγάπη σας έχει δώσει ο Ιησούς, ο Θεός, ο Σωτήρας. Δεχθείτε τα στις καρδιές σας και ευχαριστείστε Τον για αυτά. Αν δεν δέχεστε το δώρο της τέλειας σωτηρίας του Χριστού στις καρδιές σας αλλά μόνο το καταλαβαίνετε στο νου σας, τότε είναι απολύτως άχρηστο. 
 

Το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι απλά να αρπάξετε την αλήθεια

Δεν έχει σημασία πόση ώρα βράζει η σούπα σας στην κουζίνα· αν μόνο σκέφτεστε ότι θα βάλετε αλάτι και όμως δεν το κάνετε πραγματικά, η σούπα σας δεν μπορεί ποτέ να γίνει αλμυρή. Μπορείτε να σωθείτε μόνο όταν δέχεστε στις καρδιές σας και πιστεύετε ότι ο Κύριός μας σας έχει σώσει από τις αμαρτίες σας με το να βαπτιστεί και να θυσιαστεί για μας, ακριβώς όπως το θύμα που θυσιαζόταν στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος. Όταν ο Θεός σάς δίνει το δώρο της σωτηρίας, απλά δεχτείτε το με ευγνωμοσύνη. Όταν μάς λέει ο Κύριός μας ότι μάς έχει σώσει εντελώς, εκείνο που πρέπει να κάνουμε είναι να πιστέψουμε έτσι απλά.
Είναι χλιαρή η αγάπη που έχει δώσει σε σας ο Θεός; Φυσικά όχι! Η αγάπη του Κυρίου μας είναι τέλεια. Ο Κύριός μας, με άλλα λόγια, έχει σώσει εμένα και εσάς εντελώς και τέλεια. Επειδή ανέλαβε πλήρως τις αμαρτίες μας με το βάπτισμά Του και πέθανε αναμφίβολα στον Σταυρό, δεν μπορούμε να έχουμε καμιά αμφιβολία για αυτή την αγάπη. Μάς έχει σώσει τόσο τέλεια και μας έχει δώσει το δώρο της σωτηρίας. Πρέπει όλοι να δεχτούμε αυτό το δώρο της σωτηρίας που μας έχει δώσει ο Θεός. 
Ας υποθέσουμε για μια στιγμή ότι κρατώ ένα πολύ ακριβό κόσμημα, φτιαγμένο από πολύ ακριβούς πολύτιμους λίθους. Αν σας το δώσω ως δώρο, το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι να το δεχθείτε ενστικτωδώς. Έτσι δεν γίνεται σε αυτή την περίπτωση; Πόσο απλό και εύκολο είναι για σας να το κάνετε δικό σας; Για να κάνετε αυτό το κόσμημα δικό σας, το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι απλά να το πιάσετε και να το αρπάξετε. Αυτό είναι όλο. 
Αν ανοίξετε απλά τις καρδιές σας και μεταβιβάσετε όλες τις αμαρτίες σας στον Ιησού μέσω του βαπτίσματός Του, μπορείτε όλοι να λάβετε εύκολα την άφεση των αμαρτιών σας και να γεμίσετε τις κούφιες καρδιές σας με την αλήθεια. Έτσι είπε ο Κύριος, ότι θα μας έδινε την σωτηρία ως δώρο. Η σωτηρία μπορεί να είναι δική σας αν μόνο απλώσετε το χέρι και την αρπάξετε.
Έχουμε λάβει την σωτηρία μας ως δώρο, χωρίς να πληρώσουμε ένα λεπτό για αυτήν. Και επειδή ο Θεός είναι αυτός που ευχαριστείται να δώσει αυτό το δώρο σε όποιον θέλει να το λάβει, είναι ευλογημένοι όσοι το έλαβαν με ευγνωμοσύνη. Όσοι δέχονται την αγάπη του Θεού με χαρά είναι ντυμένοι με την αγάπη Του και είναι αυτοί που αγαπούν αυτόν τον δωρητή, επειδή με την αποδοχή αυτού του δώρου, έχουν ευχαριστήσει την καρδιά Του. Η αποδοχή του είναι το σωστό πράγμα που πρέπει να κάνουμε. Μόνο όταν δέχεστε το δώρο της τέλειας σωτηρίας που ο Θεός σας έχει δώσει, αυτό το αληθινό δώρο της σωτηρίας μπορεί να γίνει δικό σας. Αν δεν το δέχεστε στην καρδιά σας, τότε το δώρο της σωτηρίας δεν μπορεί ποτέ να γίνει δικό σας, ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά προσπαθείτε.
Και εγώ, επίσης, έχω λάβει αυτό το δώρο της σωτηρίας. «Ω! Ο Κύριος βαπτίστηκε με αυτόν τον τρόπο για μένα. Με το να βαπτιστεί έτσι, σήκωσε την καταδίκη όλων των αμαρτιών μου. Βαπτίστηκε τελικά για χάρη μου. Σε ευχαριστώ, Κύριε!» Αυτό είναι που πιστεύω. Επομένως, τώρα είμαι χωρίς αμαρτία. Έχω λάβει την τέλεια άφεση της αμαρτίας. Αν επιθυμείτε και εσείς επίσης να λάβετε αυτή την άφεση της αμαρτίας και να σωθείτε, δεχτείτε την τώρα αμέσως. 
Από τότε και στο εξής σκέφτομαι αυτό το δώρο της σωτηρίας όλη την ώρα. Ακόμα και τώρα, που σκέφτομαι πάλι για αυτό, συνειδητοποιώ ότι δεν υπάρχει τίποτα άλλο που μπορώ να κάνω παρά να ευχαριστήσω τον Κύριο για την σωτηρία μου. Επειδή αυτή η αγάπη της σωτηρίας είναι στην καρδιά μου, δεν μπορώ να την ξεχάσω ποτέ. Όταν εγώ έλαβα αρχικά την άφεση της αμαρτίας μου, με αποδοχή και πίστη στο ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος, την αλήθεια που φανερώθηκε στο κυανό, πορφυρό και ερυθρό νήμα, και το λεπτοϋφασμένο λευκό λινό, ήμουν απείρως ευγνώμων στον Θεό. Έτσι, ακόμα και τώρα, που έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε, έχω ακόμα αυτή την ίδια ευγνώμονα καρδιά και ανανεώνομαι καθημερινά. 
Ο Ιησούς βεβαίως ήρθε σε αυτή την γη για να με σώσει, βαπτίστηκε για να αναλάβει όλες τις αμαρτίες μου και πέθανε στον Σταυρό για να σηκώσει την καταδίκη των αμαρτιών μου. Όταν συνειδητοποίησα ότι όλα αυτά τα πράγματα έγιναν για μένα, τα δέχτηκα αμέσως και τα έκανα δικά μου. Αναγνωρίζω όλη την ώρα ότι αυτό ήταν το καλύτερο πράγμα που έχω κάνει ποτέ σε ολόκληρη την ζωή μου, η σοφότερη και πιο ωραία πράξη από όλες. Για αυτό πιστεύω ότι ο Κύριος με αγαπά αληθινά και με προσέχει, και επίσης πιστεύω και ομολογώ ότι έκανε όλα αυτά τα πράγματα επειδή με αγάπησε. «Κύριε, δίνω όλες τις ευχαριστίες μου σε Σένα. Ακριβώς όπως Εσύ με έχεις αγαπήσει, Σε αγαπώ επίσης και εγώ». Το να μπορούν να ομολογούν έτσι είναι μια μεγάλη χαρά για τους αναγεννημένους. 
Η αγάπη του Κυρίου μας είναι παντοτινά αμετάβλητη. Ακριβώς όπως η αγάπη Του για μας δεν αλλάζει ποτέ, έτσι και η αγάπη μας για Αυτόν δεν μπορεί να αλλάξει ποτέ. Κατά περιόδους, όταν υφιστάμεθα και αντιμετωπίζουμε δυσκολίες, οι καρδιές μας μπορεί να παραστρατήσουν ή ακόμα και να επιθυμήσουμε να ξεχάσουμε και να προδώσουμε αυτή την αγάπη. Αλλά ακόμα και όταν κυριευόμαστε από τον πόνο μας και η συνείδησή μας δεν τα καταφέρνει, ακόμα και όταν το μόνο που μπορούμε να σκεφτούμε είναι ο πόνος μας, ο Θεός και τότε μας κρατά πιστά, έτσι ώστε οι καρδιές μας να μην ξεχάσουν ποτέ την αγάπη Του. 
Ο Θεός μάς αγαπά παντοτινά. Το γεγονός ότι ο Κύριός μας ήρθε για χάρη μας σε αυτή την γη ως ένα δημιούργημα, ήταν επειδή μας αγάπησε μέχρι σημείου να διαλέξει τον θάνατό Του. Τώρα, σας ικετεύω να πιστέψετε σε αυτή την αγάπη του Θεού για τον εαυτό σας. Και να την δεχτείτε στις καρδιές σας. Πιστεύετε τώρα; 
Ευχαριστώ τον Κύριο που μας έσωσε τέλεια από τις αμαρτίες μας με αυτή την αγάπη.