Κηρύγματα

Θέμα 3: Το Ευαγγέλιο του Ύδατος και του Πνεύματος

[3-7] (Εβραίους 7:1-28) Η Αλλαγμένη Ιεροσύνη

(Εβραίους 7:1-28)
«Διότι ούτος ο Μελχισεδέκ, βασιλεύς Σαλήμ, ιερεύς του Θεού του Υψίστου, όστις συνήντησε τον Αβραάμ επιστρέφοντα από της καταστροφής των βασιλέων και ηυλόγησεν αυτόν, εις ον ο Αβραάμ εχώρισε και δέκατον από πάντων των λαφύρων, όστις πρώτον μεν ερμηνεύεται βασιλεύς δικαιοσύνης, έπειτα δε βασιλεύς Σαλήμ, το οποίον είναι βασιλεύς ειρήνης, απάτωρ, αμήτωρ, αγενεαλόγητος, μη έχων μήτε αρχήν ημερών μήτε τέλος ζωής, αλλ' αφωμοιωμένος με τον Υιόν του Θεού, μένει ιερεύς πάντοτε. Στοχασθήτε δε πόσον μέγας ήτο ούτος, εις ον ο Αβραάμ ο πατριάρχης έδωκε και δέκατον εκ των λαφύρων. Και όσοι μεν εκ των υιών του Λευΐ λαμβάνουσι την ιερατείαν, έχουσιν εντολήν να αποδεκατόνωσι τον λαόν κατά τον νόμον, τουτέστι τους αδελφούς αυτών, καίτοι εξελθόντας εκ της οσφύος του Αβραάμ·‎ εκείνος δε όστις δεν εγενεαλογείτο εξ αυτών, εδεκάτωσε τον Αβραάμ, και ηυλόγησε τον έχοντα τας επαγγελίας· ‎χωρίς δε τινός αντιλογίας το μικρότερον ευλογείται υπό του μεγαλητέρου. Και εδώ μεν θνητοί άνθρωποι λαμβάνουσι δέκατα, εκεί δε λαμβάνει ο μαρτυρούμενος ότι ζη. Και διά να είπω ούτω, διά του Αβραάμ και ο Λευΐ, όστις ελάμβανε δέκατα, απεδεκατώθη. Διότι εν τη οσφύϊ του πατρός αυτού ήτο έτι, ότε συνήντησεν αυτόν ο Μελχισεδέκ. Εάν λοιπόν η τελειότης υπήρχε διά Λευϊτικής ιερωσύνης·‎ διότι ο λαός επ' αυτής έλαβε τον νόμον·‎ τις χρεία πλέον να εγερθή άλλος ιερεύς κατά την τάξιν Μελχισεδέχ, και ουχί να λέγηται κατά την τάξιν Ααρών; Διότι μετατιθεμένης της ιερωσύνης, εξ ανάγκης και νόμου μετάθεσις γίνεται. Επειδή εκείνος, περί του οποίου λέγονται ταύτα, άλλης φυλής μετείχεν, εξ ης ουδείς επλησίασεν εις το θυσιαστήριον. Επειδή είναι πρόδηλον ότι εξ Ιούδα ανέτειλεν ο Κύριος ημών, εις την οποίαν φυλήν ο Μωϋσής ουδέν περί ιερωσύνης ελάλησε. Και περισσότερον έτι κατάδηλον είναι, διότι κατά την ομοιότητα του Μελχισεδέκ εγείρεται άλλος ιερεύς, όστις δεν έγεινε κατά νόμον σαρκικής εντολής αλλά κατά δύναμιν ζωής ατελευτήτου· διότι μαρτυρεί λέγων ότι Συ είσαι ιερεύς εις τον αιώνα κατά την τάξιν Μελχισεδέκ. Διότι αθέτησις μεν γίνεται της προηγουμένης εντολής διά το ασθενές και ανωφελές αυτής· επειδή ο νόμος ουδέν έφερεν εις το τέλειον, έγεινε δε επεισαγωγή ελπίδος καλητέρας, διά της οποίας πλησιάζομεν εις τον Θεόν. Και καθ' όσον δεν έγεινεν ιερεύς χωρίς ορκωμοσίας·‎ διότι εκείνοι έγειναν ιερείς χωρίς ορκωμοσίας, ούτος δε μετά ορκωμοσίας διά του λέγοντος προς αυτόν· Ώμοσε Κύριος, και δεν θέλει μεταμεληθή· ‎Συ είσαι ιερεύς εις τον αιώνα κατά την τάξιν Μελχισεδέκ· κατά τοσούτον ανωτέρας διαθήκης εγγυητής έγεινεν ο Ιησούς. Και εκείνοι μεν έγειναν πολλοί ιερείς, επειδή ημποδίζοντο υπό του θανάτου να παραμένωσιν· εκείνος όμως, επειδή μένει εις τον αιώνα, έχει αμετάθετον την ιερωσύνην· ‎όθεν δύναται και να σώζη εντελώς τους προσερχομένους εις τον Θεόν δι’ αυτού, ζων πάντοτε διά να μεσιτεύση υπέρ αυτών. Διότι τοιούτος αρχιερεύς έπρεπεν εις ημάς, όσιος, άκακος, αμίαντος, κεχωρισμένος από των αμαρτωλών και υψηλότερος των ουρανών γενόμενος, όστις δεν έχει καθ' ημέραν ανάγκην, ως οι αρχιερείς να προσφέρη πρότερον θυσίας υπέρ των ιδίων αυτού αμαρτιών, έπειτα υπέρ των του λαού· ‎διότι άπαξ έκαμε τούτο, ότε προσέφερεν εαυτόν. Διότι ο νόμος καθιστά αρχιερείς ανθρώπους έχοντας αδυναμίαν· ‎ο λόγος όμως της ορκωμοσίας της μετά τον νόμον κατέστησε τον Υιόν, όστις είναι τετελειωμένος εις τον αιώνα». 
 
 
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΟΥΡΑΝΙΑ ΙΕΡΟΣΥΝΗ 
 
Ποιος είναι ανώτερος; Ο αρχιερέας Μελχισεδέκ ή ο γήινος αρχιερέας της τάξης του Ααρών;
Ο αρχιερέας Μελχισεδέκ

Στην Παλαιά Διαθήκη, υπήρξε ένας αρχιερέας που ονομαζόταν Μελχισεδέκ. Στην εποχή του Αβραάμ, ο Χοδολογομέρ και οι βασιλιάδες που συμμάχησαν μαζί του, πήραν όλα τα αγαθά τών Σοδόμων και Γομόρρων (και όλες τους τις προμήθειες), και έφυγαν. Ο Αβραάμ όπλισε τους εξασκημένους δούλους του, που γεννήθηκαν στο σπιτικό του, και τους οδήγησε σε πόλεμο, ενάντια του Χοδολογομέρ και των συμμάχων του. 
Εκεί, νίκησε τον Χοδολογομέρ, τον βασιλιά του Ελάμ, και τους βασιλιάδες που συμμάχησαν μαζί του, και πήρε πίσω τον ανεψιό του και τα υπάρχοντά του. Αφού επέστρεψε ο Αβραάμ όταν νίκησε τους εχθρούς του, ο Μελχισεδέκ, βασιλιάς της Σαλήμ και ιερέας του Θεού του Υψίστου, έφερε ψωμί και κρασί και ευλόγησε τον Αβραάμ. Και ο Αβραάμ τού έδωσε ένα δέκατο από τα λάφυρα (14o κεφάλαιο της Γένεσης). 
Το μεγαλείο του αρχιερέα Μελχισεδέκ και των αρχιερέων της τάξης του, επεξηγούνται αναλυτικά στη Βίβλο. Ο αρχιερέας Μελχισεδέκ ήταν «βασιλιάς ειρήνης», «βασιλιάς δικαιοσύνης», χωρίς πατέρα, χωρίς μητέρα, χωρίς γενεαλογία. Χωρίς αρχή ημερών ούτε τέλος ζωής αλλά, όπως ο Υιός τού Θεού, παραμένει ιερέας συνεχώς. 
Η Βίβλος μάς λέει να εξετάσουμε προσεκτικά το μεγαλείο του Ιησού Χριστού, ο οποίος ήταν αρχιερέας της τάξης του Μελχισεδέκ, συγκρίνοντας την ιεροσύνη του Ιησού της Καινής Διαθήκης και αυτή του αρχιερέα Ααρών της Παλαιάς Διαθήκης. 
Οι απόγονοι του Λευί έγιναν ιερείς και έπαιρναν ένα δέκατο από τον λαό, δηλαδή τους αδελφούς τους, παρ’ όλο που ήταν απόγονοι από τον Αβραάμ. Όταν όμως ο Αβραάμ έδωσε δέκατο στον αρχιερέα Μελχισεδέκ, ο Λευί ήταν ακόμα στις οσφυϊκές χώρες του πατέρα του. 
Ήταν οι ιερείς της Παλαιάς Διαθήκης μεγαλύτεροι από τον Ιησού; Αυτό εξηγείται στη Βίβλο. Είναι ο Ιησούς μεγαλύτερος από τους γήινους αρχιερείς; Ποιος θα έπρεπε να ευλογηθεί από ποιον; Ο συγγραφέας της Επιστολής προς Εβραίους μίλησε γι’ αυτό από την αρχή. «Χωρίς δε τινός αντιλογίας το μικρότερον ευλογείται υπό του μεγαλητέρου». Ο Αβραάμ ευλογήθηκε μέσω του αρχιερέα Μελχισεδέκ. 
Πώς πρέπει να ζήσουμε στην πίστη μας; Πρέπει να στηριχτούμε στις εντολές τού Θεού, μέσω του συστήματος των θυσιών της Σκηνής του Μαρτυρίου της Παλαιάς Διαθήκης, ή θα έπρεπε να στηριχθούμε στον Ιησού Χριστό, που ήρθε σε μας ως ουράνιος Αρχιερέας μέσω της θυσίας Του, του ύδατος και του Πνεύματος; 
Ανάλογα με ποιον επιλέγουμε, είτε ευλογούμαστε είτε καταδικαζόμαστε. Ζούμε σύμφωνα με τον λόγο του Θεού και προσφέρουμε θυσίες κάθε μέρα, ή επιλέγουμε να πιστέψουμε στη σωτηρία που μας έχει δώσει ο Ιησούς, με το να προσφερθεί Εκείνος μια για πάντα με το ύδωρ και το αίμα; Πρέπει να επιλέξουμε ένα από αυτά τα δύο. 
Στις ημέρες της Παλαιάς Διαθήκης, ο λαός Ισραήλ απέβλεπε στους απόγονους του Ααρών και του Λευί. Στις ημέρες της Καινής Διαθήκης, αν ρωτήσουμε ποιος είναι μεγαλύτερος, ο Ιησούς ή οι ιερείς της τάξης του Ααρών, τότε, ασυζητητί, μπορούμε να απαντήσουμε ότι ο Ιησούς είναι μεγαλύτερος. Όμως, ενώ οι άνθρωποι ξέρουν σαφώς αυτό το γεγονός, λίγοι το ακολουθούν στην πίστη τους. 
Η Βίβλος μάς δίνει μια καθορισμένη απάντηση σ’ αυτή την ερώτηση. Μας λέει ότι ο Ιησούς, ο οποίος ήταν από φυλή διαφορετική, από την οποία κανένας δεν είχε υπηρετήσει ποτέ στο θυσιαστήριο, ανέλαβε την ουράνια ιεροσύνη. «Διότι μετατιθεμένης της ιερωσύνης, εξ ανάγκης και νόμου μετάθεσις γίνεται». 
Μέσω του Μωυσή ο Θεός έδωσε στον λαό Ισραήλ εντολές και 613 λεπτομερή άρθρα του Νόμου. Ο Μωυσής είπε στους ανθρώπους να ζήσουν σύμφωνα με τον Νόμο και τις εντολές, και οι άνθρωποι συμφώνησαν να το κάνουν.
 
Γιατί παραμέρισε ο Θεός την πρώτη διαθήκη και ίδρυσε τη δεύτερη;
Επειδή ο άνθρωπος ήταν πολύ αδύναμος για να ζήσει σύμφωνα με την πρώτη διαθήκη.

Στη Βίβλο, ο λαός Ισραήλ ορκίστηκαν να ζήσουν σύμφωνα με τις εντολές τού Θεού στην Πεντάτευχο: Γένεσις, Έξοδος, Λευιτικόν, Αριθμοί και Δευτερονόμιον. Ο Θεός διακήρυξε κάθε εντολή σ’ αυτούς και εκείνοι χωρίς δισταγμό είπαν «Ναι» σε κάθε εντολή. 
Αλλά μπορούμε να δούμε ότι ύστερα από το Δευτερονόμιο, από τον Ιησού του Ναυή και μετά, δεν έζησαν ποτέ σύμφωνα με τις εντολές τού Θεού. Και από τους Κριτές ως τα βιβλία 1 και 2 Βασιλέων, αυτοί άρχισαν να δυσφημούν τους ηγέτες τους και, κατόπιν, διαφθάρηκαν τόσο πολύ, ώστε να αλλάξουν το σύστημα των θυσιών της Σκηνής του Μαρτυρίου. 
Και στον Μαλαχία, τελικά, έφερναν ζώα ακατάλληλα να προσφερθούν, παρά τις οδηγίες του Θεού, που ζητούσε να προσφέρουν ζώα χωρίς ελάττωμα. Ζητούσαν από τους ιερείς, «Παρακαλώ αγνόησε το αυτό. Παρακαλώ δέξου αυτό εδώ». Αντί να προσφέρουν θυσίες σύμφωνα με τον Νόμο Του Θεού, τον άλλαξαν αυθαίρετα. 
Ο λαός Ισραήλ δεν τήρησε ποτέ εντελώς τον Νόμο του Θεού, ούτε μια φορά στα χρόνια της Παλαιάς Διαθήκης. Ξέχασαν και απλά αγνόησαν τη σωτηρία που αποκαλύφθηκε στο σύστημα θυσιών. Γι’ αυτό ο Θεός έπρεπε να αλλάξει το σύστημα των θυσιών. Στον Ιερεμία, ο Θεός είπε, «Θέλω κάμει προς τον οίκον Ισραήλ και προς τον οίκον Ιούδα διαθήκην νέαν». 
Ας εξετάσουμε το Ιερεμίας 31:31-34. «Ιδού, έρχονται ημέραι, λέγει Κύριος, και θέλω κάμει προς τον οίκον Ισραήλ και προς τον οίκον Ιούδα διαθήκην νέαν· ‎ουχί κατά την διαθήκην, την οποίαν έκαμον προς τους πατέρας αυτών, καθ' ην ημέραν επίασα αυτούς από της χειρός διά να εξαγάγω αυτούς εκ γης Αιγύπτου· διότι αυτοί παρέβησαν την διαθήκην μου και εγώ απεστράφην αυτούς, λέγει Κύριος· αλλ' αύτη θέλει είσθαι η διαθήκη, την οποίαν θέλω κάμει προς τον οίκον Ισραήλ· ‎μετά τας ημέρας εκείνας, λέγει Κύριος, θέλω θέσει τον νόμον μου εις τα ενδόμυχα αυτών και θέλω γράψει αυτόν εν ταις καρδίαις αυτών· ‎και θέλω είσθαι Θεός αυτών και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαός μου. Και δεν θέλουσι διδάσκει πλέον έκαστος τον πλησίον αυτού και έκαστος τον αδελφόν αυτού, λέγων, Γνωρίσατε τον Κύριον· διότι πάντες ούτοι θέλουσι με γνωρίζει από μικρού αυτών έως μεγάλου αυτών, λέγει Κύριος· διότι θέλω συγχωρήσει την ανομίαν αυτών και την αμαρτίαν αυτών δεν θέλω ενθυμείσθαι πλέον». 
Ο Θεός είπε ότι θα έκανε μια νέα διαθήκη. Είχε κάνει ήδη μια διαθήκη με τον λαό Ισραήλ, αλλά απέτυχαν να ζήσουν σύμφωνα με τον λόγο του Θεού. Έτσι, αποφάσισε να κάνει μια νέα διαθήκη σωτηρίας με τον λαό Του. 
Είχαν ορκιστεί ενώπιον του Θεού, «Θα λατρεύουμε μόνο Εσένα και θα ζήσουμε σύμφωνα με τους λόγους και τις εντολές Σου». Ο Θεός τούς είχε πει, «Δε θα έχετε κανέναν άλλον θεό εκτός από εμένα», και ο λαός τού Ισραήλ είχε πει, «Βεβαίως, δε θα λατρέψουμε ποτέ κανέναν άλλο θεό. Εσύ θα είσαι ο μόνος Θεός για μας. Ποτέ δε θα υπάρξει κανένας άλλος θεός σε μας». Αλλά απέτυχαν να τηρήσουν τον όρκο τους. 
Ο πυρήνας του Νόμου αποτελείται από τις Δέκα Εντολές: «Μη έχης άλλους θεούς πλην εμού. Μη κάμης εις σεαυτόν είδωλον, μηδέ ομοίωμά τινός, όσα είναι εν τω ουρανώ άνω, ή όσα εν τη γη κάτω, ή όσα εν τοις ύδασιν υποκάτω της γης· ‎μη προσκυνήσης αυτά μηδέ λατρεύσης αυτά· ‎Ενθυμού την ημέραν του σαββάτου, διά να αγιάζης αυτήν·‎ Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου, διά να γείνης μακροχρόνιος επί της γης, την οποίαν σοι δίδει Κύριος ο Θεός σου. Μη φονεύσης. Μη μοιχεύσης. Μη κλέψης. Μη ψευδομαρτυρήσης κατά του πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδή. Μη επιθυμήσης την οικίαν του πλησίον σου» (Έξοδος κεφ. 20). 
Επίσης αναπτύσσεται σε 613 λεπτομερή άρθρα, που έπρεπε να τηρούν σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. «Τι να μην κάνουν στις κόρες και τι να μην κάνουν στους γιους τους, τι να μην κάνουν στις μητριές...». Ο Νόμος του Θεού τούς διέταζε να κάνουν όλα τα καλά πράγματα και να μην κάνουν οποιαδήποτε κακά πράγματα. Αυτά είναι οι Δέκα Εντολές και τα 613 λεπτομερή άρθρα. 
Αλλά μέσα σε όλη την ανθρωπότητα, δεν έχει υπάρξει ακόμα ούτε ένας που θα μπορούσε να τηρήσει όλα τα άρθρα του Νόμου Του. Γι’ αυτό ο Θεός έπρεπε να ορίσει έναν άλλο τρόπο για να σωθούν από όλες τις αμαρτίες τους. 
Πότε άλλαξε η ιεροσύνη; Η ιεροσύνη άλλαξε όταν ήρθε ο Ιησούς στον κόσμο. Ο Ιησούς αφαίρεσε την ιεροσύνη από όλους τους ιερείς της τάξης του Ααρών. Παραμέρισε τις θυσίες της Σκηνής του Μαρτυρίου, που ήταν το κληρονομικό δικαίωμα των ιερέων της τάξης του Λευί. Μόνον αυτός υπηρέτησε την ουράνια αρχιεροσύνη. 
Ήρθε σ’ αυτό τον κόσμο όχι ως απόγονος του Ααρών αλλά ως απόγονος του Ιούδα, της οικογένειας των βασιλιάδων. Αυτός προσφέρθηκε ως θυσία μέσω του βαπτίσματός Του και του αίματός Του στον Σταυρό, και έσωσε όλη την ανθρωπότητα από τις αμαρτίες τους. 
Με την προσφορά του εαυτού Του, έκανε δυνατό για μας να λύσουμε το πρόβλημα της αμαρτίας. Έπλυνε όλες τις αμαρτίες της ανθρωπότητας μέσω της θυσίας του βαπτίσματός Του και του αίματός Του. Πρόσφερε για πάντα μια αιώνια θυσία για όλη την αμαρτία. 
 
 
ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗΝ ΙΕΡΟΣΥΝΗ ΥΠΗΡΞΕ ΕΠΙΣΗΣ ΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟ ΝΟΜΟ 
 
Ποιος είναι ο αλλαγμένος νόμος της σωτηρίας;
Η μία αιώνια θυσία του Ιησού Χριστού.

Αγαπητοί φίλοι, η ιεροσύνη της Παλαιάς Διαθήκης άλλαξε στην Καινή Διαθήκη. Στις ημέρες της Παλαιάς Διαθήκης, ο αρχιερέας που ήταν από τους απόγονους του Ααρών, του οίκου του Λευί, πρόσφερε τη θυσία για να εξιλεώσει τις αμαρτίες των Ισραηλιτών για το προηγούμενο έτος. Ο αρχιερέας έμπαινε στα Άγια των Αγίων. Πήγαινε εμπρός από το ιλαστήριο με το αίμα του θύματος. Μόνο ο αρχιερέας μπορούσε να περάσει πίσω από το καταπέτασμα όπου ήταν τα Άγια των Αγίων. 
Όμως, μετά τον ερχομό του Ιησού, η ιεροσύνη του Ααρών μεταβιβάστηκε σ’ Αυτόν. Ο Ιησούς ανέλαβε την αιώνια ιεροσύνη. Και υπηρέτησε την αιώνια ιεροσύνη προσφέροντας τον εαυτό Του, έτσι ώστε όλη η ανθρωπότητα να μπορεί να σωθεί από όλες τις αμαρτίες της. 
Στην Παλαιά Διαθήκη, πριν μπορέσει να λειτουργήσει για όλο τον λαό του, ο αρχιερέας έπρεπε επίσης να εξιλεώσει τις δικές του αμαρτίες με την τοποθέτηση των χεριών του στο κεφάλι του ταύρου. Μεταβίβαζε τις αμαρτίες του με την τοποθέτηση των χεριών, λέγοντας, «Θεέ, έχω αμαρτήσει». Ύστερα σκότωνε το ζώο και ράντιζε το αίμα του επάνω και μπροστά από το ιλαστήριο επτά φορές. 
Αν ο ίδιος ο αρχιερέας Ααρών δεν ήταν εντάξει, μπορείτε να φανταστείτε πόσο ακατάλληλος ήταν ο λαός. Ένας γιος του Λευί, ο αρχιερέας Ααρών, ο ίδιος ήταν τόσο αμαρτωλός, ώστε έπρεπε να προσφέρει έναν ταύρο για να εξιλεώσει τις αμαρτίες τις δικές του και εκείνες της οικογένειάς του. 
Ο Κύριος είπε στον Ιερεμία, κεφ. 31, «Θα διαρρήξω τη διαθήκη. Έχω κάνει τη Διαθήκη με σας, αλλά δεν την έχετε τηρήσει. Επομένως, θα θέσω κατά μέρος τη διαθήκη που δε μπόρεσε να σας αγιάσει και θα σας δώσω μια νέα διαθήκη σωτηρίας. Δεν σας σώζω πλέον μέσω των εντολών μου, αλλά μάλλον σας προσφέρω τη σωτηρία μέσω του ευαγγελίου του ύδατος και του Πνεύματος». 
Ο Θεός μάς έδωσε τη νέα διαθήκη. Όταν ήρθε ο καιρός, ο Ιησούς ήρθε σ’ αυτό τον κόσμο με ομοιότητα ανθρώπου, προσφέρθηκε για να αφαιρέσει τις αμαρτίες του κόσμου και έχυσε το αίμα Του στον Σταυρό για να σώσει εμάς που πιστεύουμε σ’ Αυτόν. Ανέλαβε τις αμαρτίες όλης της ανθρωπότητας μέσω του βαπτίσματός Του. 
Ο Νόμος του Θεού τέθηκε κατά μέρος και αντικαταστάθηκε. Ο λαός Ισραήλ θα μπορούσε να έχει σωθεί αν είχαν ζήσει σύμφωνα με τον Νόμο Του Θεού, αλλά απέτυχαν να το κάνουν. «Επειδή διά του νόμου γίνεται η γνώρισις της αμαρτίας» (Ρωμαίους 3:20). 
Ο Θεός θέλησε οι Ισραηλίτες να συνειδητοποιήσουν ότι ήταν αμαρτωλοί και ότι ο νόμος δε θα μπορούσε να τους σώσει. Εκείνος τους έσωσε μέσω του νόμου της σωτηρίας του ύδατος και του Πνεύματος, και όχι μέσω των έργων τους. Στην άπειρη αγάπη Του, ο Θεός μάς έδωσε μια νέα διαθήκη, με την οποία θα μπορούσαμε να σωθούμε από όλες τις αμαρτίες του κόσμου μέσω του βαπτίσματος και του αίματος του Ιησού. 
Αν πιστεύετε στον Ιησού χωρίς γνώση της έννοιας του βαπτίσματος και του αίματός Του, όλη η πίστη σας είναι μάταιη. Όταν το κάνετε αυτό, έχετε περισσότερα προβλήματα παρά αν δεν πιστεύατε στον Ιησού καθόλου. 
Ο Θεός είπε ότι έπρεπε να κάνει μια νέα διαθήκη για να σώσει την ανθρωπότητα από τις αμαρτίες της. Με τον τρόπο αυτό σωζόμαστε τώρα, όχι με τα έργα μας του νόμου αλλά με τον δίκαιο Νόμο της σωτηρίας μέσω του ύδατος και του αίματος. 
Αυτή ήταν η αιώνια υπόσχεσή Του και εκπλήρωσε την υπόσχεσή Του για μας που πιστεύουμε στον Ιησού. Και μας είπε για το μεγαλείο του Ιησού. Μας είπε πόσο μεγάλος είναι σε σύγκριση με τους ιερείς της τάξης του Ααρών στην Παλαιά Διαθήκη. 
Γινόμαστε ξεχωριστοί με την πίστη στη σωτηρία μέσω του ύδατος και του αίματος του Ιησού. Σκεφτείτε το αυτό. Ανεξάρτητα από το πόσο μορφωμένος και καλός ρήτορας είναι ο ποιμένας σας, πώς μπορεί να είναι μεγαλύτερος από τον Ιησού; Δεν υπάρχει κανένας τρόπος. Μπορούμε να σωθούμε μόνο μέσω του ευαγγελίου του ύδατος και του αίματος, όχι απλά υπακούοντας τις εντολές τού Θεού. Επειδή η ιεροσύνη άλλαξε, ο νόμος της σωτηρίας άλλαξε επίσης. 
 
 
Η ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 
 
Τι είναι ανώτερο, η αγάπη του Θεού ή ο Νόμος του Θεού;
Η αγάπη του Θεού.

Μπορούμε να σωθούμε μόνο όταν πιστεύουμε στον Ιησού. Ξέροντας πώς ο Ιησούς μάς έσωσε, καταλαβαίνουμε πόσο μεγάλη είναι η αγάπη του Θεού για μας. Ποια λοιπόν είναι η διαφορά μεταξύ της πίστης στις εντολές και της πίστης στο μεγαλείο της αγάπης του Θεού; 
Οι νομικιστές δίνουν περισσότερη σημασία στα θρησκευτικά δόγματα και την προσωπική εμπειρία τους, παρά στον λόγο του Θεού. Ενώ η πνευματική πίστη στον Ιησού είναι, να πιστέψουμε στο μεγαλείο της σωτηρίας που εκπληρώθηκε μέσω του ύδατος και του Πνεύματος. 
Ακόμα και σήμερα, πολλοί άνθρωποι λένε ότι η προπατορική αμαρτία είναι συγχωρημένη, αλλά ότι πρέπει να μετανοούν κάθε μέρα για τις καθημερινές αμαρτίες τους. Πολλοί άνθρωποι το πιστεύουν αυτό και προσπαθούν να ζήσουν ζωή σύμφωνα με τις εντολές της Παλαιάς Διαθήκης. Είναι ακόμα απληροφόρητοι για την ανωτερότητα της σωτηρίας του Ιησού, που ήρθε εξ ύδατος και Πνεύματος. 
Στην Παλαιά Διαθήκη, οι Ισραηλίτες έπρεπε να ζήσουν σύμφωνα με τον Νόμο Του Θεού για να σωθούν από τις αμαρτίες τους, αλλά δεν μπορούσαν να σωθούν. Επειδή ο Κύριος ξέρει τις αδυναμίες και την ατέλειά μας, παραμέρισε τις εντολές Του. Δεν μπορούμε ποτέ να σωθούμε μέσω των έργων μας. Ο Ιησούς είπε ότι θα μας έσωζε μέσω του ευαγγελίου Του, του ύδατος και του Πνεύματος. Είπε, «Εγώ ο ίδιος θα σας λυτρώσω όλους από τις αμαρτίες σας». Ο Θεός το προφήτευσε αυτό στη Γένεση. 
«Το σπέρμα της γυναικός· αυτό θέλει σου συντρίψει την κεφαλήν, και συ θέλεις κεντήσει την πτέρναν αυτού.» (Γένεση 3:15). Όταν ο Αδάμ και η Εύα αμάρτησαν και έπεσαν, έκαναν ρούχα από συκόφυλλα, σε μία προσπάθεια να κρύψουν από τον Θεό την αμαρτωλότητά τους. Αλλά ο Θεός τούς φώναξε και τους έκανε ρούχα από δέρμα, ως σύμβολο της σωτηρίας. Η Γένεση μιλά για δύο είδη ενδυμάτων σωτηρίας. Το ένα έγινε από συκόφυλλα και το άλλο από δέρματα. Ποιο νομίζετε ότι είναι καλύτερο; Φυσικά, τα ρούχα από δέρματα είναι καλύτερα, επειδή η ζωή ενός ζώου προσφέρθηκε για να προστατευτεί ο άνθρωπος. 
Τα ρούχα από συκόφυλλα μαραίνονται γρήγορα. Όπως ξέρετε, ένα συκόφυλλο μοιάζει με χέρι με πέντε δάχτυλα. Έτσι, το να φορέσεις ένδυμα από συκόφυλλα, σημαίνει να κρύψεις τις αμαρτίες σου πίσω από καλές πράξεις. Αν φορέσετε ρούχα από συκόφυλλα και καθίσετε, σύντομα τα φύλλα θα σχιστούν σε κομμάτια. Όταν ήμουν παιδί συνήθιζα να φτιάχνω πανοπλίες με τα μεγάλα φύλλα του τροπικού φυτού arrowroot, για να παίζω τον στρατιώτη. Αλλά, ανεξάρτητα από το πόσο προσεκτικά τα φορούσα, ξεσκίζονταν ως το τέλος της ημέρας. Με τον ίδιο τρόπο, η ανθρώπινη εύθραυστη σάρκα καθιστά την αγιοποίηση αδύνατη. 
Αλλά η σωτηρία του ύδατος και του αίματος, το βάπτισμα του Ιησού και ο θάνατός Του στον Σταυρό, έσωσαν υπεραρκετούς αμαρτωλούς για να μαρτυρήσουν το μεγαλείο της αγάπης του Θεού. Γι’ αυτό η αγάπη του Θεού είναι ανώτερη από τον Νόμο του Θεού. 
 
 
ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 
 
Γιατί οι νομικιστές κάνουν καθημερινά νέα ρούχα με τα έργα τους;
Επειδή δεν ξέρουν ότι τα έργα τους δεν μπορούν να τους δικαιώσουν.

Εκείνοι που κάνουν τα ρούχα τους από συκόφυλλα, ζουν νομικίστικες ζωές. Αυτοί οι παροδηγημένοι πιστοί, πρέπει να αλλάζουν τα ρούχα τους σε συχνή βάση. Πρέπει να κάνουν νέα ρούχα κάθε Κυριακή που πηγαίνουν στην εκκλησία. «Αγαπητέ Θεέ, αμάρτησα τόσο πολύ την προηγούμενη εβδομάδα. Αλλά, Κύριε, πιστεύω ότι με έσωσες στον Σταυρό. Κύριε, παρακαλώ πλύνε τις αμαρτίες μου με το αίμα του σταυρού!» Ράβουν αμέσως μια νέα φορεσιά. «Ω, δόξα στον Κύριο. Αλληλούια!» 
Αλλά σύντομα πρέπει να κάνουν ένα άλλο κοστούμι στο σπίτι. Γιατί; Επειδή τα παλιά τους ρούχα έχουν φθαρεί. «Αγαπητέ Κύριε, πάλι έχω αμαρτήσει στη διάρκεια των τελευταίων τριών ημερών. Παρακαλώ συγχώρεσέ με». Φτιάχνουν και φορούν νέα ρούχα μετάνοιας ξανά και ξανά. 
Στην αρχή, τα ρούχα μπορεί να διαρκέσουν αρκετές ημέρες, αλλά μετά από λίγο χρειάζονται νέο ρούχο κάθε μέρα. Καθώς δεν μπορούν ποτέ να ζήσουν σύμφωνα με τον Νόμο Του Θεού, ντρέπονται για τον εαυτό τους. «Ω, αυτό είναι τόσο ενοχλητικό. Κύριε, ω, Κύριε, έχω αμαρτήσει ξανά!» Και πρέπει να κάνουν νέα ρούχα μετάνοιας. «Ω, Κύριε, είναι τόσο δύσκολο να κάνω ρούχα από συκόφυλλα σήμερα». Δουλεύουν τόσο σκληρά για να ράψουν νέο ρούχο 
Κάθε φορά που τέτοια άτομα φωνάζουν στον Κύριο, είναι για να εξομολογηθούν τις αμαρτίες τους. Δαγκώνουν τα χείλια τους και φωνάζουν στον Θεό, «Θ~ε~έ!» και συνεχίζουν να φτιάχνουν νέα ρούχα κάθε μέρα. Τότε, τι συμβαίνει όταν κουράζονται από αυτό; 
Μία δύο φορές τον χρόνο, ανεβαίνουν στα βουνά και νηστεύουν. Προσπαθούν να κάνουν πιο γερά ρούχα. «Κύριε, παρακαλώ πλύνε τις αμαρτίες μου. Παρακαλώ φτιάξε με απ’ την αρχή. Πιστεύω σε Σένα, Κύριε». Νομίζουν ότι είναι καλύτερο αν προσευχηθούν τη νύχτα. Έτσι, ξεκουράζονται στη διάρκεια της ημέρας και, μόλις πέσει το σκοτάδι, κρέμονται σε δέντρα με όλη τους τη δύναμη ή πηγαίνουν σε σκοτεινές σπηλιές και φωνάζουν στον Θεό. «Κύριε, πιστεύω!» «♪ Μετανοώ και γεμίζω την καρδιά μου με ένα συντετριμμένο μυαλό ♪». Προσεύχονται δυνατά και φωνάζουν, «Πιστεύω». Μ’ αυτό τον τρόπο κάνουν ειδικά ρούχα που ελπίζουν να κρατήσουν περισσότερο χρόνο, αλλά ποτέ δεν το καταφέρνουν.
Ω, πόσο αναζωογονητικό είναι να κατεβαίνεις μετά από προσευχές στα βουνά! Σαν ένα αναζωογονητικό αεράκι ή όπως μια ανοιξιάτικη βροχή που ραντίζει πάνω από τα δέντρα και τα λουλούδια, οι ψυχές τους γεμίζουν με ειρήνη και τη χάρη του Παντοδύναμου. Αισθανόμενοι καθαρότεροι από τον αέρα του βουνού, αντιμετωπίζουν τον κόσμο φορώντας τα νέα τους ειδικά ρούχα. 
Αλλά μόλις επιστρέψουν στο σπίτι και την εκκλησία τους, και αρχίσουν πάλι τη ζωή, τα ρούχα βρομίζουν και αρχίζουν να φθείρονται. 
Οι φίλοι τους ρωτούν, «Πού ήσουνα;» 
«Έφυγα για λίγο μακριά». 
«Μοιάζεις σαν να έχασες βάρος!» 
«Ε, ναι, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία». 
Δεν αποκαλύπτουν ποτέ ότι νήστεψαν, απλά πηγαίνουν στην εκκλησία και προσεύχονται. «Δεν θα επιθυμήσω ποτέ ξανά γυναίκες. Δεν θα πω ψέματα ποτέ. Δεν θα επιθυμήσω το σπίτι του γείτονά μου. Θα αγαπώ όλους τους ανθρώπους». 
Αλλά μόλις βλέπουν μια όμορφη γυναίκα με λεπτά πόδια, η αγιότητα στις καρδιές τους αλλάζει αμέσως σε επιθυμία. «Κοίταξε πόσο κοντή είναι εκείνη η φούστα! Οι φούστες όλο γίνονται κοντύτερες! Πρέπει να δω εκείνα τα πόδια! Ω! Όχι! Ω, Κύριε! Έχω αμαρτήσει πάλι!» 
Οι νομικιστές μοιάζουν ευσεβείς, αλλά πρέπει να ξέρετε ότι έχουν ανάγκη να φτιάχνουν νέα ρούχα κάθε μέρα. Ο νομικισμός είναι η πίστη σε ρούχα από συκόφυλλα, είναι η λανθασμένη πίστη. Πολλοί άνθρωποι προσπαθούν πολύ σκληρά, για να ζήσουν ευσεβώς σύμφωνα με τον Νόμο Του Θεού. Αυτοί φωνάζουν στις κορυφές των βουνών με τη δύναμη των πνευμόνων τους, έτσι ώστε η φωνή τους αρχίζει να ακούγεται αρκετά ευσεβής. 
Οι νομικιστές δημιουργούν μια εντυπωσιακή εικόνα όταν οδηγούν τις συνάξεις προσευχής στην εκκλησία. «Άγιε Πατέρα στον ουρανό! Έχουμε αμαρτήσει την προηγούμενη εβδομάδα. Παρακαλούμε συγχώρεσέ μας». Ξεσπούν σε δάκρυα και το υπόλοιπο εκκλησίασμα ακολουθεί το παράδειγμά τους. Σκέφτονται μέσα τους, «Αυτός πρέπει να έχει ξοδέψει πολύ χρόνο στα βουνά, προσευχόμενος και νηστεύοντας. Ακούγεται τόσο ευσεβής και πιστός». Όμως, επειδή η πίστη του είναι νομικίστικη, πριν ακόμα τελειώσει την προσευχή, η καρδιά τού νομικιστή αρχίζει να γεμίζει με υπεροψία και αμαρτία. 
Όταν οι άνθρωποι φτιάχνουν νέα ρούχα από συκόφυλλα, αυτά μπορούν να διαρκέσουν για δύο ή τρεις μήνες. Όμως, αργά ή γρήγορα, τα ρούχα αυτά γίνονται κουρέλια και πρέπει να φτιάξουν ένα νέο κουστούμι και να συνεχίσουν την υποκριτική ζωή τους. Αυτή είναι η ζωή των νομικιστών, που προσπαθούν να ζήσουν σύμφωνα με τον Νόμο για να σωθούν. Πρέπει να κάνουν συνεχώς νέα ρούχα από συκόφυλλα. 
Ο νομικισμός είναι η πίστη των συκόφυλλων. Οι νομικιστές σάς λένε, «Όλοι έχετε αμαρτήσει στη διάρκεια της προηγούμενης εβδομάδας. Δεν έχετε; Μετανοήστε λοιπόν». 
Φωνάζουν σε σας με δυνατή φωνή. «Μετανοήστε! Προσευχηθείτε!» 
Ο νομικιστής ξέρει πώς να κάνει τον ήχο της φωνής του να ακούγεται άγιος. «Κύριε! Λυπάμαι. Δεν έζησα σύμφωνα με τον Νόμο. Δεν τήρησα τις εντολές Σου. Συγχώρεσέ με Κύριε, συγχώρεσέ με άλλη μια φορά». 
Δεν μπορούν ποτέ να ζήσουν σύμφωνα με τον Νόμο, ακόμα και αν προσπαθούν γενναία για να το κάνουν. Στην πραγματικότητα προκαλούν τον Νόμο του Θεού και τον ίδιο τον Θεό. Είναι αλαζονικοί απέναντι στον Θεό. 
 
 
ΟΙ ΟΜΟΙΟΙ ΜΕ ΤΟΝ CHUDAL BAE 
 
Γιατί ο Θεός παραμέρισε τον νόμο;
Επειδή ο Νόμος ήταν ανίκανος να μας σώσει από την αμαρτία.

Υπήρξε ένας νεαρός άνδρας που τον έλεγαν Chudal Bae. Το 1950, στη διάρκεια του κορεατικού πολέμου, οι κομουνιστές στρατιώτες ήρθαν και τον διέταξαν να σκουπίσει την αυλή την ημέρα του Σαββάτου, σε μία προσπάθεια να τον μετακινήσουν από την ακλόνητη θρησκευτική πίστη του και να τον κάνουν κομουνιστή. Αλλά αυτός ο ευσεβής νεαρός άνδρας αρνήθηκε να υπακούσει στις διαταγές τους. Εκείνοι επέμειναν αλλά ο νεαρός άνδρας αρνήθηκε και πάλι. 
Τέλος, οι στρατιώτες τον έδεσαν σε ένα δέντρο και έτειναν τα όπλα τους σ’ αυτόν. «Θα σκουπίσεις την αυλή ή θα σε σκοτώσουμε;» 
Όταν εξαναγκάστηκε να αποφασίσει, είπε, «Καλύτερα να πεθάνω παρά να εργαστώ στην ιερή ημέρα του Σαββάτου». 
«Έκανες την επιλογή σου και θα χαρούμε πολύ να σε ικανοποιήσουμε». 
Και τον πυροβόλησαν. Αργότερα, οι ηγέτες των εκκλησιών ανέθεσαν σε έναν διάκονο να τιμήσει μεταθανάτια την ακλόνητη θρησκευτική του πίστη. 
Παρά τη δύναμη της θέλησής του, η θρησκευτική πίστη του ήταν εσφαλμένη. Γιατί δε θα μπορούσε να σκουπίσει την αυλή και να κηρύξει το ευαγγέλιο σε εκείνους τους στρατιώτες; Γιατί έπρεπε να είναι τόσο πεισματάρης και να πεθάνει γι’ αυτό; Ο Θεός θα τον δόξαζε επειδή δεν εργάστηκε την ημέρα του Σαββάτου; Όχι. 
Πρέπει να ζούμε πνευματική ζωή. Δεν είναι οι πράξεις μας αλλά η πίστη μας που είναι σημαντική στην παρουσία του Θεού. Οι ηγέτες της εκκλησίας θέλουν να τιμήσουν κάποιον σαν τον Chudal Bae, επειδή θέλουν να δείξουν την ανωτερότητα και την ορθοδοξία της ξεχωριστής τους εκκλησίας. Είναι ακριβώς όπως οι υποκριτές Φαρισαίοι που πείραζαν τον Ιησού. 
Δεν υπάρχει τίποτε που μπορούμε να μάθουμε από τους νομικιστές. Πρέπει να μάθουμε για την πνευματική πίστη. Πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά για ποιο λόγο έπρεπε να βαφτιστεί ο Ιησούς και να χύσει το αίμα Του στον Σταυρό, και να ερευνήσουμε τη φύση του ευαγγελίου του ύδατος και του Πνεύματος. 
Πρέπει πρώτα να προσπαθήσουμε να βρούμε απαντήσεις σε εκείνες τις ερωτήσεις και ύστερα να προσπαθήσουμε να διαδώσουμε το ευαγγέλιο σε όλους τους λαούς του κόσμου, έτσι ώστε να μπορούν να αναγεννηθούν. Πρέπει να αφιερώσουμε τις ζωές μας σε πνευματικά έργα. 
Αν ένας ιεροκήρυκας σας λέει, «Να είστε όπως αυτός ο νεαρός άνδρας, ο Chudal Bae. Να τηρείτε ιερή την σαββατική ανάπαυση», αυτός προσπαθεί μόνο να σας κάνει να έρθετε στην εκκλησία τις Κυριακές. 
Να και μια άλλη ιστορία, που μπορεί να αποδειχθεί διαφωτιστική. Υπήρχε μια γυναίκα που έπρεπε να περάσει από πολλές δοκιμασίες για να πάει στην εκκλησία τις Κυριακές. Τα πεθερικά της δεν ήταν Χριστιανοί και προσπαθούσαν σκληρά να την εμποδίσουν να πάει στην εκκλησία. Της είπαν να εργαστεί την Κυριακή. Αλλά εκείνη βγήκε στα χωράφια το Σάββατο τη νύχτα και εργάστηκε κάτω από το φως της σελήνης, ώστε η οικογένεια να μην είχε οποιαδήποτε δικαιολογία για να την εμποδίσει να πάει στην εκκλησία την Κυριακή. 
Φυσικά, είναι σημαντικό να πάμε στην εκκλησία, αλλά είναι αρκετό να πηγαίνουμε στη λατρεία κάθε Κυριακή, απλά για να δείξουμε πόσο πιστοί είμαστε; Ο αληθινός πιστός αναγεννήθηκε εξ ύδατος και Πνεύματος. Η αληθινή πίστη αρχίζει όταν κάποιος αναγεννηθεί. 
Μπορείτε να σωθείτε από τις αμαρτίες σας, ζώντας σύμφωνα με τον Νόμο Του Θεού; Όχι. Δεν σας λέω να αγνοήσετε τον νόμο, όμως όλοι ξέρουμε ότι είναι ανθρώπινα αδύνατο να τηρηθούν όλα τα άρθρα του Νόμου. 
Στον Ιάκωβο 2:10 λέει, «Διότι όστις φυλάξη όλον τον νόμον και πταίση εις εν, έγεινεν ένοχος πάντων». Επομένως, σκεφτείτε πρώτα πώς μπορείτε να αναγεννηθείτε με το ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος. Τότε, πηγαίνετε στην εκκλησία όπου μπορείτε να ακούσετε το ευαγγέλιο. Μπορείτε να ζήσετε μια πιστή ζωή όταν αναγεννηθείτε. Τότε, όταν σας καλέσει ο Κύριος, μπορείτε να πάτε ενώπιον Του με χαρά. 
Μη σπαταλάτε τον χρόνο σας πηγαίνοντας σε μια ψεύτικη εκκλησία, μη σπαταλάτε τα χρήματά σας κάνοντας ασύνετες προσφορές. Οι ψεύτικοι ιερείς δεν μπορούν να σας εμποδίσουν να πάτε στον άδη. Πρώτα ακούστε το ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος, και αναγεννηθείτε. 
Σκεφτείτε τον λόγο για τον οποίο ήρθε ο Ιησούς σ’ αυτό τον κόσμο. Αν μπορούσαμε να μπούμε στη Βασιλεία των Ουρανών ζώντας σύμφωνα με τον Νόμο, δε θα ήταν ανάγκη Εκείνος να έρθει σ’ αυτό τον κόσμο. Από τότε που ήρθε Εκείνος, η ιεροσύνη άλλαξε. Ο νομικισμός έγινε θέμα του παρελθόντος. Πριν σωθούμε, νομίζαμε ότι μπορούσαμε να σωθούμε ζώντας σύμφωνα με τον Νόμο. Αλλά αυτό δεν είναι πια σημάδι της αληθινής πίστης. 
Ο Ιησούς μάς έσωσε από όλες τις αμαρτίες του κόσμου με τη δική Του αγάπη, με το νερό του βαπτίσματός Του, με το αίμα Του και το Πνεύμα. Ολοκλήρωσε τη σωτηρία μας μέσω του βαπτίσματός Του στον Ιορδάνη, το αίμα Του στον Σταυρό και την ανάστασή Του. 
Ο Θεός παραμέρισε τους προηγούμενους κανονισμούς, επειδή ήταν αδύναμοι και άχρηστοι. «Επειδή ο νόμος ουδέν έφερεν εις το τέλειον, έγεινε δε επεισαγωγή ελπίδος καλητέρας, διά της οποίας πλησιάζομεν εις τον Θεόν. Και καθ' όσον δεν έγεινεν ιερεύς χωρίς ορκωμοσίας» (Εβραίους 7:19-20). Ο Ιησούς έκανε έναν όρκο και μας έσωσε από όλες τις αμαρτίες μας με το βάπτισμα και το αίμα Του. Το να υποφέρει κάποιος εξαιτίας του νομικισμού είναι άκαρπος θάνατος· ‎η μόνη αληθινή πίστη είναι να πιστέψουμε στο ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος. 
Πρέπει να έχουμε καρποφόρα πίστη. Τι νομίζετε ότι είναι καλό για την ψυχή σας; Θα ήταν καλύτερο να παρακολουθείτε την εκκλησία τακτικά και να ζείτε σύμφωνα με τον Νόμο ή θα ήταν καλύτερο να παρακολουθείτε την εκκλησία του Θεού, όπου κηρύττεται το ευαγγέλιο της αναγέννησης εξ ύδατος και Πνεύματος, έτσι ώστε να μπορείτε να αναγεννηθείτε; Ποια εκκλησία και ποιος ιεροκήρυκας θα ήταν ευεργετικότερος στην ψυχή σας; Σκεφτείτε το και διαλέξτε εκείνον που θα ήταν καλός για την ψυχή σας. 
Ο Θεός σώζει την ψυχή σας μέσω ενός ιεροκήρυκα που έχει τους λόγους του ευαγγελίου του ύδατος και του Πνεύματος. Ο καθένας πρέπει να αναλάβει την ευθύνη για την ψυχή του. Ένας αληθινά σοφός πιστός είναι εκείνος που προσκολλά την ψυχή του στον λόγο του Θεού. 
 
 
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΓΙΝΕ ΙΕΡΕΑΣ ΜΕΣΩ ΟΡΚΟΥ 
 
Οι απόγονοι της τάξης του Λευί γίνονταν ιερείς μέσω όρκου;
Όχι. Μόνο ο Ιησούς έγινε Ιερέας μέσω όρκου.

Στην Επιστολή προς Εβραίους 7:20-21 λέει, «Και καθ' όσον δεν έγεινεν ιερεύς χωρίς ορκωμοσίας· διότι εκείνοι έγειναν ιερείς χωρίς ορκωμοσίας, ούτος δε μετά ορκωμοσίας διά του λέγοντος προς αυτόν· ‎Ώμοσε Κύριος, και δεν θέλει μεταμεληθή· ‎Συ είσαι ιερεύς εις τον αιώνα κατά την τάξιν Μελχισεδέκ».
Και στον Ψαλμό 110:4 λέει, «Ώμοσεν ο Κύριος και δεν θέλει μεταμεληθή, συ είσαι ιερεύς εις τον αιώνα κατά την τάξιν Μελχισεδέκ». Ο Κύριος έκανε έναν όρκο. Έκανε μια διαθήκη με μας και μας την παρουσίασε μέσω του γραπτού λόγου. «Θα γίνω ο αιώνιος αρχιερέας της τάξης Μελχισεδέκ. Ο Μελχισεδέκ είναι βασιλιάς δικαιοσύνης, βασιλιάς ειρήνης και αρχιερέας παντοτινός. Θα γίνω παντοτινός αρχιερέας της τάξης Μελχισεδέκ για τη σωτηρία σας». 
Ο Ιησούς ήρθε σ’ αυτό τον κόσμο και έγινε η εγγύηση μιας καλύτερης διαθήκης (Εβραίους 7:22). Αντί του αίματος των ταύρων και των τράγων, προσφέρθηκε ο Ίδιος ως θυσία με τη βάπτιση και το χύσιμο του αίματός Του στον Σταυρό, για να πλύνει όλες τις αμαρτίες μας. 
Όταν πέθαινε ένας αρχιερέας στα χρόνια της Παλαιάς Διαθήκης, αναλάμβανε την ιεροσύνη ο γιος του όταν γινόταν 30 ετών. Όταν γερνούσε και αυτός, και ο δικός του γιος έφθανε στην ηλικία των 30 ετών, μεταβίβαζε την ιεροσύνη σε αυτόν τον γιο του. 
Ωστόσο, επειδή υπήρχαν τόσοι πολλοί απόγονοι του αρχιερέα, ο Δαβίδ οργάνωσε ένα σύστημα από το οποίο όλοι πήραν τον ρόλο τους με τη σειρά. Καθώς όλοι οι απόγονοι του Ααρών διορίστηκαν ως ιερείς, είχαν το δικαίωμα και την υποχρέωση να υπηρετήσουν την ιεροσύνη. Ο Λουκάς λέει, «Ιερεύς τις το όνομα Ζαχαρίας εκ της εφημερίας Άβια… Ενώ δε ιεράτευεν αυτός εν τη τάξει της εφημερίας αυτού…». 
Ο Ιησούς ήρθε σ’ αυτό τον κόσμο και ανέλαβε την λειτουργία της ιεροσύνης για πάντα. Ήρθε ως Ιερέας των μελλόντων αγαθών. Εκπλήρωσε τη σωτηρία τής αναγέννησης εξ ύδατος και Πνεύματος. 
Οι απόγονοι του Ααρών ήταν αδύναμοι και ατελείς στη σάρκα τους. Τι συνέβαινε όταν ένας αρχιερέας πέθαινε; Ο γιος του αναλάμβανε την αρχιεροσύνη, αλλά τέτοιες θυσίες δεν μπορούσαν ποτέ να είναι αρκετές για να εγγυηθούν τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Η πίστη μέσω ανθρώπου δεν μπορεί ποτέ να είναι πλήρης και αληθινή.
Στα χρόνια της Καινής Διαθήκης, ο Ιησούς ήρθε σ’ αυτό τον κόσμο. Αλλά δε χρειαζόταν να προσφέρει θυσία συνεχώς, επειδή ζει για πάντα. Αφαίρεσε τις αμαρτίες μας μια για πάντα με το βάπτισμά Του. Πρόσφερε τον εαυτό Του και σταυρώθηκε για να κάνει όλους όσοι πιστεύουν σ’ Αυτόν εντελώς ελεύθερους από αμαρτία. 
Τώρα είναι ζωντανός και κάθεται στα δεξιά τού Θεού για να δίνει μαρτυρία για μας. «Αγαπητέ Πατέρα, μπορεί να είναι ακόμα ελλιπείς, αλλά πιστεύουν σε μένα. Δεν πήρα εγώ όλες τις αμαρτίες τους πριν πολλά χρόνια;» Ο Ιησούς είναι ο αιώνιος αρχιερέας της σωτηρίας μας. 
Οι γήινοι ιερείς δεν ήταν ποτέ πλήρεις. Όταν αυτοί πέθαιναν, αναλάμβαναν την ιεροσύνη οι γιοι τους. Ο Κύριός μας ζει για πάντα. Εκπλήρωσε την αιώνια σωτηρία για μας, με τον ερχομό Του σ’ αυτό τον κόσμο, τη βάπτισή Του από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή και στη συνέχεια με το χύσιμο του αίματός Του στον Σταυρό για όλες τις αμαρτίες μας. 
«Όπου δε είναι άφεσις τούτων, δεν είναι πλέον προσφορά περί αμαρτίας» (Εβραίους 10:18). Ο Ιησούς δίνει μαρτυρία για τη σωτηρία μας μέχρι το τέλος του χρόνου. Έχετε αναγεννηθεί εξ ύδατος και Πνεύματος; 
«Διότι τοιούτος αρχιερεύς έπρεπεν εις ημάς, όσιος, άκακος, αμίαντος, κεχωρισμένος από των αμαρτωλών και υψηλότερος των ουρανών γενόμενος» (Εβραίους 7:26). «Διότι ο νόμος καθιστά αρχιερείς ανθρώπους έχοντας αδυναμίαν· ο λόγος όμως της ορκωμοσίας της μετά τον νόμον κατέστησε τον Υιόν, όστις είναι τετελειωμένος εις τον αιώνα» (Εβραίους 7:28). 
Εκείνο που επιθυμούσα να σας πω, είναι ότι ο Ιησούς Χριστός, χωρίς ελάττωμα, έπλυνε τις αμαρτίες μας μια για πάντα μέσω του ύδατος του βαπτίσματός Του και του αίματός Του στον Σταυρό. Μας έσωσε από όλες τις αμαρτίες μας όχι με τα έργα του νόμου, αλλά αφαιρώντας όλες τις αμαρτίες μας και δεχόμενος την κρίση για πάντα. 
Πιστεύετε ότι μας έσωσε από όλες τις αμαρτίες μας μέσω της αιώνιας σωτηρίας; Αν ναι, είσαστε σωσμένοι. Όμως αν όχι, έχετε ακόμα πολλά που πρέπει να μάθετε για την αιώνια σωτηρία του Ιησού. 
Η αληθινή πίστη προέρχεται από το ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος, που είναι αυστηρά βασισμένο στη Γραφή. Ο Ιησούς Χριστός, ο αιώνιος ουράνιος Αρχιερέας, έγινε ο αιώνιος Σωτήρας μας μέσω του βαπτίσματός Του και του αίματος στον Σταυρό. 
 
 
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΠΛΗΡΩΣ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ 
 
Τι σημαίνει «Πιστεύω στον Ιησού»;
Έχω πίστη στο βάπτισμα του Ιησού και στον θάνατό Του στον Σταυρό.

Πρέπει να σκεφτούμε πώς μπορούμε να πιστέψουμε στον Ιησού με τον σωστό τρόπο, και να τοποθετήσουμε την πίστη μας σωστά. Πώς μπορούμε να πιστέψουμε στον Ιησού με τον σωστό τρόπο; Μπορούμε να το κάνουμε πιστεύοντας στο ευαγγέλιο του βαπτίσματος του Ιησού και του αίματός Του στον Σταυρό. 
Η σωστή πίστη είναι να πιστέψουμε στο έργο του Ιησού, το βάπτισμα και το αίμα Του, χωρίς προσθήκη δικών μας λαθεμένων ιδεών. Πιστεύετε ότι αυτό είναι αλήθεια; Αλλά πώς είναι η πνευματική σας κατάσταση; Στηρίζεστε στα έργα και τις προσπάθειές σας; 
Δεν είχε περάσει πολύς χρόνος από τότε που άρχισα να πιστεύω στον Ιησού, αλλά υπέφερα για περίπου δέκα χρόνια λόγω του νομικισμού. Όμως τελικά κουράστηκα από αυτό το είδος ζωής. Δεν θέλω ούτε να θυμάμαι εκείνο τον καιρό. Η σύζυγός μου κάθεται εδώ τώρα. Ξέρει πόσο φοβερό ήταν για μας. 
Τις Κυριακές, έλεγα, «Αγάπη μου, ας χαρούμε ο ένας τον άλλο σήμερα». 
«Μα σήμερα είναι Κυριακή!» 
Δεν έπλενε ούτε τα ρούχα την Κυριακή. Μια Κυριακή, το παντελόνι μου ήταν σχισμένο. Αλλά μου είπε να περιμένω μέχρι τη Δευτέρα. Στην πραγματικότητα, εγώ ήμουν ακόμα πιο απαιτητικός να τηρούμε σωστά την σαββατική ανάπαυση. Αλλά ήταν τόσο σκληρό. Δεν ξεκουραστήκαμε ποτέ τις Κυριακές, επειδή ήταν τόσο δύσκολο να τηρήσουμε σωστά την σαββατική ανάπαυση. Θυμάμαι ακόμα εκείνες τις ημέρες. 
Αγαπητοί φίλοι, για να πιστέψουμε αληθινά στον Ιησού, πρέπει να πιστέψουμε στην εξιλέωση των αμαρτιών μας μέσω του βαπτίσματός Του και του αίματος στον Σταυρό. Αληθινή πίστη είναι να πιστέψουμε στη θεότητα και την ανθρωπότητα του Ιησού, και όλα όσα έκανε σ’ αυτό τον κόσμο. Ο αληθινός πιστός πιστεύει σε όλους τους λόγους Του. 
Τι σημαίνει «Πιστεύω στον Ιησού;» Σημαίνει να πιστέψω στο βάπτισμα του Ιησού και το αίμα Του. Πόσο απλό είναι! Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να εξετάσουμε τη Βίβλο και να πιστέψουμε στο ευαγγέλιο. Πρέπει όλοι να πιστέψουμε με τον σωστό τρόπο. 
«Σε ευχαριστώ, Κύριε. Βλέπω τώρα πως αυτό δεν γίνεται μέσω των δικών μου προσπαθειών! Επειδή με τον Νόμο γίνεται η γνώση της αμαρτίας (Ρωμαίους 3:20). Τώρα τα καταλαβαίνω όλα. Νόμιζα ότι επειδή ο Νόμος ήταν καλός, επειδή ήταν η εντολή του Θεού, εγώ έπρεπε να προσπαθώ και να ζω σύμφωνα με αυτόν. Προσπάθησα τόσο σκληρά μέχρι τώρα, αλλά βλέπω πως έκανα λάθος να νομίζω ότι μπορούσα να ζήσω σύμφωνα με τον Νόμο. Βλέπω τώρα ότι δεν μπορώ ποτέ να τηρήσω τις εντολές του Θεού! Επομένως, μέσω του Νόμου του Θεού συνειδητοποιώ τώρα ότι η καρδιά μου είναι γεμάτη με κακές σκέψεις και παραβάσεις. Καταλαβαίνω τώρα ότι ο Νόμος δόθηκε για να ενσταλάξει σε μας τη γνώση της αμαρτίας. Ω, Σε ευχαριστώ, Κύριε. Παρανόησα το θέλημά Σου και προσπάθησα τόσο σκληρά να τηρήσω τον Νόμο. Ήταν πραγματικά αλαζονικό εκ μέρους μου, ακόμα και το να προσπαθήσω. Μετανοώ. Ξέρω τώρα ότι ο Ιησούς βαφτίστηκε και έχυσε το αίμα Του για τη σωτηρία μου! Πιστεύω!» 
Πρέπει να πιστεύετε ειλικρινά και καθαρά. Πρέπει μόνο να πιστέψετε στους γραπτούς λόγους της Βίβλου. Είναι ο μόνος τρόπος που μπορείτε να αναγεννηθείτε πλήρως. 
Τι σημαίνει να πιστέψεις στον Ιησού; Είναι κάτι που πρέπει να πραγματοποιήσουμε εμείς για μια χρονική περίοδο; Είναι η πίστη μας σε μια θρησκεία για την οποία πρέπει να εργαστούμε; Οι άνθρωποι έχουν κάνει θεούς, και έχουν κάνει θρησκείες για να ταιριάζουν μ’ εκείνους τους θεούς. Η θρησκεία είναι έργο ανθρώπων για να επιτύχουν έναν στόχο―την καλοσύνη του ανθρώπου. 
Τότε τι είναι πίστη; Σημαίνει να πιστέψεις στον Θεό και να αποβλέπεις σ’ Αυτόν. Κοιτάζουμε στη σωτηρία του Ιησού και Τον ευχαριστούμε γι’ αυτή την ευλογία. Αυτό είναι αληθινή πίστη. Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ τής πίστης και της θρησκείας. Αν μπορείτε να διακρίνετε μεταξύ των δύο, παίρνετε 100 βαθμούς για την κατανόηση της πίστης. 
Οι θεολόγοι που δεν είναι αναγεννημένοι, μας λένε ότι πρέπει να πιστέψουμε στον Ιησού και να ζήσουμε ευσεβώς. Μπορεί κάποιος να είναι πιστός απλά με το να είναι ευσεβής; Φυσικά πρέπει να είμαστε καλοί. Ποιος ζει περισσότερο ευσεβή ζωή από εμάς που είμαστε αναγεννημένοι; 
Αλλά το σημείο είναι ότι αυτό το λένε στους αμαρτωλούς. Υπάρχουν 12 είδη αμαρτιών μέσα στον μέσο αμαρτωλό. Πώς μπορεί να ζήσει ευσεβώς; Βεβαίως, το μυαλό του μπορεί να κατανοήσει τι πρέπει να κάνει αλλά η καρδιά του δεν μπορεί να το πραγματοποιήσει. Όταν ένας αμαρτωλός βγαίνει έξω από την εκκλησία, το να ζει ευσεβώς γίνεται μια απλή θεωρία και το ένστικτό του τον οδηγεί στην αμαρτία. 
Γι’ αυτό πρέπει να αποφασίσουμε στις καρδιές μας αν πρόκειται να ζήσουμε σύμφωνα με τον Νόμο ή να σωθούμε πιστεύοντας στο βάπτισμα του Ιησού και το αίμα Του στον Σταυρό, έχοντας πίστη στον αιώνιο αρχιερέα της Βασιλείας των Ουρανών. 
Θυμηθείτε ότι ο Ιησούς είναι ο αληθινός Αρχιερέας για όσους πιστεύουν. Ας σωθούμε όλοι με τη γνώση και την πίστη στην αληθινή σωτηρία μέσω του βαπτίσματος του Ιησού και του αίματός Του στον Σταυρό. 
 
 
Ο ΑΝΑΓΕΝΝΗΜΕΝΟΣ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ 
 
Γιατί οι αναγεννημένοι δεν φοβούνται το τέλος του κόσμου;
Επειδή η πίστη τους στο ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος, τους ελευθερώνει από την αμαρτία.

Όταν αναγεννιέστε αληθινά, δεν φοβάστε το επερχόμενο τέλος του κόσμου. Πολλοί Χριστιανοί στην Κορέα υποστήριξαν ότι ο κόσμος θα τελείωνε στις 28 Οκτωβρίου 1992. Πόσο ταραχώδης και φοβερή ημέρα θα ήταν, έλεγαν. Αλλά όλες οι αξιώσεις τους αποδείχθηκαν ψεύτικες. Οι αληθινά αναγεννημένοι ζουν ευσεβώς, διαδίδοντας το ευαγγέλιο ως την τελευταία στιγμή. Οποτεδήποτε τελειώσει αυτός ο κόσμος, το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να κηρύττουμε το ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος. 
Όταν έρθει ο Νυμφίος, οι παρθένες που είναι αναγεννημένες αληθινά εξ ύδατος και Πνεύματος, θα μπορούν να Τον συναντήσουν με μεγάλη χαρά, λέγοντας, «Ω, ήρθες επιτέλους! Η σάρκα μου είναι ακόμα τόσο ελλιπής, αλλά με αγάπησες και με έσωσες από όλες τις αμαρτίες μου. Έτσι δεν έχω καμία αμαρτία στην καρδιά μου. Σε ευχαριστώ, Κύριε. Είσαι ο Σωτήρας μου!» 
Ο Ιησούς είναι ο πνευματικός Νυμφίος για όλους τους δίκαιους. Ο γάμος δεν γίνεται επειδή η νύφη αγαπά τον Νυμφίο αλλά για το αντίθετο. Ξέρω ότι αυτό μερικές φορές συμβαίνει σ’ αυτό τον κόσμο, αλλά στον ουρανό είναι ο Νυμφίος που αποφασίζει αν θα πραγματοποιηθεί ο γάμος. Είναι ο Νυμφίος Ιησούς που επιλέγει να παντρευτεί βασισμένος στην αγάπη Του και την προσφορά της σωτηρίας, ανεξάρτητα από τις νύφες. Έτσι γίνεται ο γάμος στον Ουρανό. 
Ο Νυμφίος ξέρει τα πάντα για τις νύφες. Επειδή οι αγαπημένες Του νύφες ήταν μεγάλοι αμαρτωλοί, τις λυπήθηκε και τις έσωσε από όλη την αμαρτία με τη βάπτιση και το χύσιμο του αίματός Του στον Σταυρό. 
Ο Κύριός μας Ιησούς δεν ήρθε σ’ αυτό τον κόσμο ως απόγονος του Ααρών. Δεν ήρθε σ’ αυτό τον κόσμο να προσφέρει μια γήινη θυσία. Υπήρχαν άφθονοι Λευίτες για να κάνουν το έργο, οι απόγονοι του Ααρών. 
Στην πραγματικότητα, ο κύριος χαρακτήρας των θυσιών της Παλαιάς Διαθήκης δεν ήταν άλλος από τον ίδιον τον Ιησού. Επομένως, όταν ήρθε σ’ αυτό τον κόσμο το αληθινό, τι συνέβη στη σκιά του; Η σκιά τέθηκε κατά μέρος. 
Όταν ο Ιησούς ήρθε σ’ αυτό τον κόσμο, δεν πρόσφερε θυσίες όπως ο Ααρών. Προσφέρθηκε ο ίδιος για την ανθρωπότητα, με τη βάπτιση και το χύσιμο του αίματός Του για τη σωτηρία των αμαρτωλών. Εκπλήρωσε τη σωτηρία στον Σταυρό. 
Για όσους πιστεύουν στο βάπτισμα του Ιησού και το αίμα Του στον Σταυρό, η σωτηρία δεν είναι αμφίβολη. Ο Ιησούς δεν εξιλέωσε τις αμαρτίες μας με ασαφή τρόπο. Το έκανε με σαφήνεια. «Εγώ είμαι η οδός, και η αλήθεια, και η ζωή» (Ιωάννης 14:6). Ο Ιησούς ήρθε σ’ αυτό τον κόσμο και μας έσωσε με το βάπτισμά Του, τον θάνατό Του και την ανάστασή Του. 
 
 
Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ 
 
Ποιος ήταν ο λόγος για την ίδρυση μιας νέας διαθήκης;
Επειδή η πρώτη διαθήκη ήταν αδύναμη και άχρηστη.

Η Παλαιά Διαθήκη είναι η σκιά τής Καινής Διαθήκης. Αν και ο Ιησούς δεν πρόσφερε ποτέ θυσίες όπως οι αρχιερείς της Παλαιάς Διαθήκης, υπηρέτησε μια καλύτερη ιεροσύνη, την αιώνια ουράνια ιεροσύνη. Επειδή οι άνθρωποι σ’ αυτό τον κόσμο είναι αμαρτωλοί από τη γέννησή τους, γίνονται αμαρτωλοί και δεν μπορούν ποτέ να γίνουν δίκαιοι μέσω του Νόμου του Θεού. Γι’ αυτό ο Θεός καθιέρωσε μια άλλη διαθήκη. 
Ο ουράνιος Πατέρας μας έστειλε τον μονογενή Υιό Του σ’ αυτό τον κόσμο και σε αντάλλαγμα μάς ζήτησε να έχουμε πίστη στο βάπτισμά Του, το αίμα Του και την ανάστασή Του. Αυτή είναι η δεύτερη διαθήκη του Θεού. Η δεύτερη διαθήκη απαιτεί να πιστέψουμε στο ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος. 
Ο Κύριος δεν ζητά πλέον τα καλά μας έργα. Δεν μας λέει πώς να ζήσουμε για να σωθούμε. Ζητά μόνο να πιστέψουμε στη σωτηρία μέσω του Υιού Του. Ζητά πάνω απ’ όλα να πιστέψουμε στο βάπτισμα και το αίμα Του στον Σταυρό. Και πρέπει να πούμε ναι. 
Στη Βίβλο, ο οίκος Ιούδα διατήρησε το δικαίωμα της βασιλείας. Όλοι οι βασιλιάδες του Ισραήλ γεννήθηκαν από τον οίκο Ιούδα ως τον βασιλιά Σολομώντα. Ακόμα και μετά τη διαίρεση του βασιλείου, ο οίκος Ιούδα κράτησε τον θρόνο του νότιου βασιλείου ως την κατάρρευσή του το 586 π.Χ. Έτσι, ο λαός του Ιούδα αντιπροσωπεύει τους Ισραηλίτες. Η φυλή του Λευί ήταν εκείνη των ιερέων. Κάθε φυλή τού Ισραήλ είχε το ρόλο της. Ο Θεός υποσχέθηκε στη φυλή του Ιούδα ότι ο Ιησούς θα προερχόταν από τις τάξεις της. 
Γιατί έκανε αυτή τη διαθήκη με τη φυλή Ιούδα; Κάνοντας αυτή τη διαθήκη ήταν σαν να έκανε μια διαθήκη με όλους τους λαούς του κόσμου, επειδή οι Ισραηλίτες αντιπροσώπευαν τους λαούς του κόσμου. Ο Ιησούς εκπλήρωσε τη νέα διαθήκη, που ήταν η σωτηρία της ανθρωπότητας, μέσω του βαπτίσματός Του, του θανάτου Του στον Σταυρό και της ανάστασής Του. 
 
 
ΟΙ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΛΥΘΟΥΝ ΜΕ ΜΕΤΑΝΟΙΑ 
 
Πλένονται οι αμαρτίες των ανθρώπων με μετάνοια;
Όχι.

Στον Ιερεμία 17:1, γράφει ότι η αμαρτία του κάθε ανθρώπου καταγράφεται σε δύο θέσεις. «Η αμαρτία του Ιούδα είναι γεγραμμένη με γραφίδα σιδηράν, με όνυχα αδαμάντινον, ενεχαράχθη επί της πλακός της καρδίας αυτών και επί των κεράτων των θυσιαστηρίων υμών». 
Οι αμαρτίες μας καταγράφονται στις καρδιές μας. Έτσι ξέρουμε ότι είμαστε αμαρτωλοί. Πριν κάποιος πιστέψει στον Ιησού, δεν γνωρίζει ότι είναι αμαρτωλός. Γιατί; Επειδή δεν έχει τον Νόμο του Θεού στην καρδιά του. Γι’ αυτό, μόλις πιστέψει κάποιος στον Ιησού, συνειδητοποιεί ότι είναι αμαρτωλός απέναντι στον Θεό. 
Μερικοί συνειδητοποιούν ότι είναι αμαρτωλοί ακόμα και δέκα χρόνια μετά που θα πιστέψουν στον Ιησού. «Ω, αγαπητοί! Είμαι αμαρτωλός! Νόμιζα ότι σώθηκα, αλλά κατά κάποιο τρόπο είμαι ακόμα αμαρτωλός!» Η αναγνώριση έρχεται σ’ αυτόν μια ημέρα, όταν τελικά βλέπει πώς είναι. Ήταν τόσο ευτυχής επί δέκα χρόνια, αλλά ξαφνικά βλέπει την αλήθεια. Ξέρετε γιατί; Έφτασε σ’ αυτή την αναγνώριση επειδή έγινε τελικά ικανός να δει τις αμαρτίες και τις ανομίες του μέσω του Νόμου του Θεού. Πίστευε στον Ιησού επί δέκα χρόνια, χωρίς να αναγεννηθεί. 
Καθώς δεν μπορεί να σβήσει τις αμαρτίες του από την καρδιά του, παραμένει αμαρτωλός απέναντι στον Θεό. Μερικοί χρειάζονται 5 χρόνια και άλλοι χρειάζονται δέκα χρόνια, για να φθάσουν σ’ αυτή την αναγνώριση. Μερικοί φτάνουν στην αναγνώριση ύστερα από 30 χρόνια, μερικοί μετά από 50 χρόνια, και μερικοί δεν αναγνωρίζουν ποτέ την αλήθεια ως το τέλος. «Αγαπητέ Θεέ, ήμουν καλός πριν βάλω τις εντολές στο μυαλό μου. Ήμουν βέβαιος ότι τηρούσα τον νόμο καλά, αλλά τώρα συνειδητοποιώ ότι αμαρτάνω κάθε μέρα. Όπως είπε ο απόστολος Παύλος, «Και εγώ έζων ποτέ χωρίς νόμου· αλλ' ότε ήλθεν η εντολή, ανέζησεν η αμαρτία, εγώ δε απέθανον» (Ρωμαίους 7:9). Είμαι αμαρτωλός παρ’ όλο που πιστεύω στον Χριστό. 
Είναι οι αμαρτίες σας που σας εμποδίζουν να ζείτε σύμφωνα με τον λόγο του Θεού. Οι αμαρτίες σας καταγράφονται στην καρδιά σας. Επειδή ο Θεός καταγράφει τις αμαρτίες σας εκεί, όταν σκύβετε το κεφάλι σας για να προσευχηθείτε, παρουσιάζονται όλες οι αμαρτίες σας. «Έκπληξη! Είμαι η αμαρτία που έπραξες». 
«Αλλά εξιλεώθηκα για σένα πριν από 2 χρόνια. Γιατί παρουσιάζεσαι πάλι ξαφνικά; Γιατί δεν έχεις φύγει μακριά;» 
«Ω, μην είσαι τόσο αγενής! Είμαι γραμμένη στην καρδιά σου. Αδιάφορο τι σκέφτεσαι, είσαι ακόμα αμαρτωλός». 
«Όχι! Όχι!» 
Έτσι, ο αμαρτωλός μετανοεί πάλι για τις αμαρτίες που διέπραξε πριν 2 χρόνια. «Παρακαλώ συγχώρεσέ με, Κύριε. Βασανίζομαι ακόμα από τις αμαρτίες που διέπραξα πριν. Μετανόησα για τις αμαρτίες μου, αλλά είναι ακόμα μαζί μου. Παρακαλώ συγχώρεσέ με, γιατί έχω αμαρτήσει». 
Αλλά φεύγουν εκείνες οι αμαρτίες με τη μετάνοια; Επειδή οι αμαρτίες των ανθρώπων καταγράφονται στις καρδιές τους, δεν μπορούν ποτέ να σβηστούν χωρίς το ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος. Μόνο μέσω του ευαγγελίου του ύδατος και του Πνεύματος μπορεί να επιτευχθεί αληθινή εξιλέωση. Μπορούμε να σωθούμε μόνο μέσω της πίστης μας στο αληθινό ευαγγέλιο του Ιησού. 
 
 
ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΣΩΤΗΡΑΣ ΣΑΣ 
 
Πώς πρέπει να ανταποκριθούμε στη νέα διαθήκη;
Πρέπει να την πιστέψουμε με όλη μας την καρδιά και να την κηρύξουμε σε όλο τον κόσμο.

Ο Κύριός μας στον Ουρανό έκανε μια νέα διαθήκη με μας. «Θα γίνω Σωτήρας σας. Θα σας κάνω εντελώς ελεύθερους από όλες τις αμαρτίες του κόσμου, μέσω του ύδατος και του αίματος. Θα ευλογήσω όλους όσοι πιστεύουν σ’ εμένα». 
Πιστεύετε σ’ αυτή τη νέα διαθήκη με τον Θεό; Μπορούμε να σωθούμε από όλες τις αμαρτίες μας και να αναγεννηθούμε, όταν πιστεύουμε στην αλήθεια της διαθήκης Του και της σωτηρίας Του μέσω του ύδατος και του αίματος. 
Δεν εμπιστευόμαστε έναν γιατρό αν δεν κάνει σωστή διάγνωση. Ο γιατρός πρέπει πρώτα να διαγνώσει τους ασθενείς του σωστά και έπειτα να ορίσει την κατάλληλη θεραπεία. Υπάρχουν όλα τα είδη φαρμάκων, αλλά πρέπει να ξέρει ποιο ακριβώς να χρησιμοποιήσει. Μόλις ο γιατρός διαγνώσει τους ασθενείς του σωστά, υπάρχουν πολλά φάρμακα διαθέσιμα για να τους θεραπεύσει. Αλλά με λανθασμένη διάγνωση, όλα εκείνα τα καλά φάρμακα μπορούν να κάνουν μόνο χειρότερα τον ασθενή. 
Παρόμοια, όταν πιστεύετε στον Ιησού, πρέπει να διαγνώσετε την κατάσταση του πνεύματός σας, με βάση τον λόγο του Θεού. Όταν εξετάζετε το πνεύμα σας με τον λόγο του Θεού, μπορείτε να δείτε ακριβώς ποια είναι η κατάσταση του πνεύματός σας. Ο Γιατρός των πνευμάτων μπορεί να θεραπεύσει όλους τους ασθενείς Του χωρίς εξαίρεση. Μπορούν όλοι να αναγεννηθούν. 
Αν λέτε, «Δεν ξέρω αν λυτρώθηκα», αυτό σημαίνει ότι δεν έχετε σωθεί. Αν ένας ποιμένας είναι αληθινά μαθητής του Ιησού, πρέπει να μπορεί να λύσει το πρόβλημα της αμαρτίας για τους οπαδούς του. Τότε, μπορεί να λύσει τα προβλήματα της πίστης τους και να τους οδηγήσει πνευματικά. Πρέπει να μπορεί να δει την ακριβή πνευματική κατάσταση των ακολούθων του. 
Ο Ιησούς ήρθε σ’ αυτό τον κόσμο για να αφαιρέσει όλη την αμαρτία του κόσμου. Ήρθε και βαφτίστηκε, και πέθανε στον Σταυρό. Εφόσον εξιλέωσε όλη την αμαρτία, άφησε έξω τις δικές σας αμαρτίες; Ο λόγος του ύδατος και του Πνεύματος καθαρίζει τις αμαρτίες όλων των πιστών. 
Το ευαγγέλιο είναι όπως ο δυναμίτης. Ανατινάζει τα πάντα, από ψηλά κτίρια ως και βουνά. Το έργο του Ιησού είναι ακριβώς σαν αυτό. Καθαρίζει τις αμαρτίες όσων πιστεύουν σ’ Αυτόν με το Ευαγγέλιό Του, του ύδατος και του Πνεύματος. Ας εξετάσουμε το ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος όπως διατυπώνεται στη Βίβλο. 
 
 
ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΧΕΡΙΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ 
 
Ποιος ήταν ο σκοπός της τοποθέτησης των χεριών στην Παλαιά Διαθήκη;
Ο σκοπός ήταν να μεταβιβαστούν αμαρτίες στο θύμα της προσφοράς για αμαρτία.

Ας κοιτάξουμε την αλήθεια του ευαγγελίου της λύτρωσης στο Λευιτικό 1:3-4. «Εάν το δώρον αυτού ήναι ολοκαύτωμα από των βοών, αρσενικόν άμωμον ας προσφέρη αυτό· ‎παρά την θύραν της σκηνής του μαρτυρίου θέλει προσφέρει αυτό, διά να ήναι δεκτόν ενώπιον του Κυρίου. Και θέλει επιθέσει την χείρα αυτού επί την κεφαλήν του ολοκαυτώματος και θέλει είσθαι δεκτόν υπέρ αυτού, διά να γείνη εξιλέωσις περί αυτού». 
Αυτή η περικοπή μάς λέει ότι το ολοκαύτωμα έπρεπε να προσφερθεί στην πόρτα της Σκηνής του Μαρτυρίου ενώπιον του Κυρίου, με την τοποθέτηση των χεριών στο κεφάλι του θύματος, και το θύμα έπρεπε να είναι ένα ζωντανό ζώο χωρίς ελάττωμα. 
Στην εποχή της Παλαιάς Διαθήκης, ο αμαρτωλός έβαζε τα χέρια του στο θύμα, για να γίνει εξιλέωση για τις καθημερινές του αμαρτίες. Σκότωνε το θύμα της προσφοράς για αμαρτία ενώπιον του Κυρίου, και ο ιερέας έπαιρνε λίγο από το αίμα και το έβαζε στα κέρατα του θυσιαστηρίου του ολοκαυτώματος. Έπειτα έχυνε το υπόλοιπο αίμα στη βάση του θυσιαστηρίου και ο αμαρτωλός συγχωριόταν για την αμαρτία μιας ημέρας. 
Για την αμαρτία ενός έτους, στο Λευιτικό 16:6-10 γράφει, «Και θέλει προσφέρει ο Ααρών τον μόσχον της περί αμαρτίας προσφοράς, όστις είναι δι’ εαυτόν, και θέλει κάμει εξιλέωσιν υπέρ εαυτού και υπέρ του οίκου αυτού. Και θέλει λάβει τους δύο τράγους και στήσει αυτούς ενώπιον του Κυρίου εις την θύραν της σκηνής του μαρτυρίου. Και θέλει ρίψει ο Ααρών κλήρους επί τους δύο τράγους· ένα κλήρον διά τον Κύριον και ένα κλήρον διά τον τράγον τον απολυτέον. Και θέλει φέρει ο Ααρών τον τράγον, επί του οποίου έπεσεν ο κλήρος του Κυρίου, και θέλει προσφέρει αυτόν διά προσφοράν περί αμαρτίας. Τον δε τράγον, επί του οποίου έπεσεν ο κλήρος του να απολυθή, θέλει στήσει ζώντα ενώπιον του Κυρίου, διά να κάμη εξιλέωσιν επ' αυτού, ώστε να αποστείλη αυτόν απόλυτον εις την έρημον». Όπως εξηγείται στη Βίβλο, αποδιοπομπαίος τράγος είναι εκείνος που «διώχνεται έξω». Έτσι, η αμαρτία ενός έτους εξιλεωνόταν την δέκατη ημέρα του έβδομου μήνα.
Στο Λευιτικό 16:29-30, γράφει, «Και τούτο θέλει είσθαι εις εσάς νόμιμον αιώνιον·‎ εις τον έβδομον μήνα, την δεκάτην του μηνός, θέλετε ταπεινώσει τας ψυχάς σας και δεν θέλετε κάμει ουδέν έργον ούτε ο αυτόχθων ούτε ο ξένος ο παροικών μεταξύ σας· ‎διότι εν τη ημέρα ταύτη ο ιερεύς θέλει κάμει εξιλέωσιν διά σας, διά να σας καθαρίση, ώστε να ήσθε καθαροί από πασών των αμαρτιών υμών ενώπιον του Κυρίου». 
Αυτή ήταν η ημέρα κατά την οποία οι Ισραηλίτες έκαναν εξιλέωση για την αμαρτία ενός έτους. Πώς μπορούσε να γίνει αυτό; Πρώτα ο αρχιερέας Ααρών έπρεπε να είναι παρών στη θυσία. Ποιος αντιπροσώπευε τον λαό Ισραήλ; Ο Ααρών. Ο Θεός όρισε τον Ααρών και τους απόγονούς του ως αρχιερείς. 
Ο Ααρών πρόσφερε τον ταύρο για να κάνει εξιλέωση για τον εαυτόν του και για την οικογένειά του. Σκότωνε τον ταύρο και ράντιζε επτά φορές λίγο από το αίμα του επάνω και μπροστά από το ιλαστήριο. Έπρεπε πρώτα απ’ όλα να κάνει εξιλέωση για τον εαυτόν του και την οικογένειά του. 
Εξιλέωση σημαίνει να μεταφέρεις τις αμαρτίες κάποιου στο θύμα της προσφοράς για αμαρτία και να αφήσεις το θύμα της προσφοράς για αμαρτία να πεθάνει στη θέση κάποιου. Ο ίδιος ο αμαρτωλός έπρεπε να είναι αυτός που θα πεθάνει, αλλά μπορούσε να εξιλεώσει τις αμαρτίες του με τη μεταβίβασή τους προς το θύμα της προσφοράς που πέθαινε στη θέση του. 
Αφού εξιλεώνονταν οι δικές του αμαρτίες και εκείνες της οικογένειάς του, πρόσφερε έναν τράγο ενώπιον του Θεού στέλνοντας έναν άλλο τράγο στην έρημο ως αποδιοπομπαίο τράγο στην παρουσία του λαού του Ισραήλ. 
Ο ένας τράγος προσφερόταν ως προσφορά αμαρτίας. Ο Ααρών έβαζε τα χέρια του στο κεφάλι του θύματος της προσφοράς για αμαρτία και εξομολογιόταν, «Ω, Θεέ, ο λαός Σου Ισραήλ παραβίασε όλες τις Δέκα Εντολές και τα 613 άρθρα του Νόμου Σου. Οι Ισραηλίτες έχουν γίνει αμαρτωλοί. Βάζω τώρα τα χέρια μου σ’ αυτόν τον τράγο για να μεταβιβάσω όλες τις ετήσιες αμαρτίες μας». 
Έκοβε το λαιμό του τράγου και με το αίμα του έμπαινε στα Άγια των Αγίων στη Σκηνή τού Μαρτυρίου. Ράντιζε έπειτα επτά φορές λίγο από το αίμα επάνω και μπροστά από το ιλαστήριο. 
Μέσα στα Άγια των Αγίων υπήρχε η Κιβωτός της Διαθήκης. Το κάλυμμά της ονομαζόταν ιλαστήριο, και μέσα της ήταν οι δύο λίθινες πλάκες της διαθήκης, το χρυσό δοχείο του μάννα και η ράβδος του Ααρών που είχε βλαστήσει. 
Η ράβδος του Ααρών δήλωνε την ανάσταση, οι δύο λίθινες πλάκες της διαθήκης τη δικαιοσύνη Του και το χρυσό δοχείο του μάννα τον λόγο Του της ζωής. 
Υπήρχε ένα κάλυμμα στην Κιβωτό της Διαθήκης. Το αίμα ραντιζόταν εμπρός από το ιλαστήριο επτά φορές. Καθώς υπήρχαν χρυσά κουδούνια που κρέμονταν στο ρούχο του αρχιερέα, αυτά κουδούνιζαν όταν ράντιζε το αίμα. 
Στο Λευιτικό 16:14-15, γράφει, «Και θέλει λάβει από του αίματος του μόσχου και ραντίσει διά του δακτύλου αυτού επί το ιλαστήριον κατά ανατολάς· ‎και έμπροσθεν του ιλαστηρίου θέλει ραντίσει επτάκις από του αίματος διά του δακτύλου αυτού. Τότε θέλει σφάξει τον τράγον της περί αμαρτίας προσφοράς τον περί του λαού·‎ και θέλει φέρει το αίμα αυτού ένδον του καταπετάσματος και θέλει κάμει το αίμα αυτού, καθώς έκαμε το αίμα του μόσχου, και θέλει ραντίσει αυτό επί το ιλαστήριον και έμπροσθεν του ιλαστήριου». 
Τα κουδούνια κουδούνιζαν κάθε φορά που ράντιζε λίγο από το αίμα του τράγου και όλοι οι Ισραηλίτες που ήταν μαζεμένοι από έξω άκουγαν τον ήχο. Καθώς η εξιλέωση για τις αμαρτίες τους έπρεπε να γίνει μέσω του αρχιερέα, ο ήχος των κουδουνιών σήμαινε ότι οι αμαρτίες τους ήταν πλέον συγχωρημένες. Αυτός ήταν ο ήχος της ευλογίας για όλο τον λαό Ισραήλ. 
Όταν τα κουδούνια κουδούνιζαν επτά φορές, έλεγαν, «Τώρα είμαι ανακουφισμένος. Ήμουν ανήσυχος για την αμαρτία ολόκληρου του έτους, μα τώρα αισθάνομαι ελεύθερος». Και οι άνθρωποι πήγαιναν πίσω και συνέχιζαν τη ζωή τους, χωρίς να αισθάνονται ενοχή. Ο ήχος των κουδουνιών εκείνη την εποχή ήταν το ίδιο με τα καλά νέα της αναγέννησης εξ ύδατος και Πνεύματος. 
Όταν ακούμε το ευαγγέλιο της λύτρωσης του ύδατος και του Πνεύματος, και το πιστεύουμε με την καρδιά μας και το ομολογούμε με το στόμα μας, αυτό είναι για μας το ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος. Όταν το κουδούνι κουδούνιζε επτά φορές, όλες οι ετήσιες αμαρτίες των Ισραηλιτών είχαν καθαριστεί. Οι αμαρτίες τους πλένονταν ενώπιον του Θεού. 
Αφού πρόσφερε έναν τράγο για τους Ισραηλίτες, ο αρχιερέας έπαιρνε τον άλλο τράγο και πήγαινε στον λαό, που περίμεναν έξω από τη Σκηνή τού Μαρτυρίου. Ενώ εκείνοι κοιτούσαν, ο αρχιερέας Ααρών έβαζε τα χέρια του στο κεφάλι του άλλου τράγου. 
Στο Λευιτικό 16:21-22 λέει, «Και θέλει επιθέσει ο Ααρών τας δύο χείρας αυτού επί την κεφαλήν του τράγου του ζώντος και θέλει εξομολογηθή επ' αυτού πάσας τας ανομίας των υιών Ισραήλ και πάσας τας παραβάσεις αυτών καθ' όλας αυτών τας αμαρτίας και θέλει επιθέσει αυτάς εις την κεφαλήν του τράγου και θέλει αποστείλει αυτόν διά χειρός διωρισμένου ανθρώπου εις την έρημον. Και θέλει βαστάσει ο τράγος εφ' εαυτού πάσας τας ανομίας αυτών εις γην ακατοίκητον· ‎και θέλει απολύσει τον τράγον εις την έρημον». 
Ο αρχιερέας, Ααρών, έβαζε τα χέρια του στο κεφάλι του άλλου τράγου (του αποδιοπομπαίου τράγου) και εξομολογιόταν όλες τις ετήσιες αμαρτίες των Ισραηλιτών ενώπιον του Θεού. «Θεέ, οι Ισραηλίτες αμάρτησαν ενώπιον Σου. Παραβιάσαμε τις Δέκα Εντολές και τα 613 άρθρα του Νόμου Σου. Θεέ, μεταβιβάζω όλες τις ετήσιες αμαρτίες των Ισραηλιτών στο κεφάλι αυτού του τράγου». 
Σύμφωνα με το Ιερεμίας 17:1, οι αμαρτίες καταγράφονται σε δύο σημεία. Το ένα είναι στο Βιβλίο των Έργων και το άλλο είναι στις πλάκες των καρδιών τους. 
Έτσι, αν οι άνθρωποι ήθελαν να εξιλεωθούν για τις αμαρτίες τους, οι αμαρτίες τους έπρεπε να σβηστούν από το Βιβλίο των Έργων και από τις πλάκες των καρδιών τους. Την Ημέρα του Εξιλασμού, ο ένας τράγος ήταν για τις αμαρτίες που γράφτηκαν στο Βιβλίο τής Κρίσης και ο άλλος ήταν για εκείνες που χαράχτηκαν στις πλάκες των καρδιών τους. 
 
Τι έδειχνε ο Θεός στους Ισραηλίτες μέσω του συστήματος θυσιών στην Παλαιά Διαθήκη;
Ότι ο Σωτήρας θα ερχόταν και θα καθάριζε τις αμαρτίες τους μια για πάντα με τον καταλληλότερο τρόπο.

Με την τοποθέτηση των χεριών στο κεφάλι του τράγου, ο αρχιερέας έδειχνε στους ανθρώπους ότι οι ετήσιες αμαρτίες τους μεταβιβάστηκαν στον τράγο. Όταν οι αμαρτίες μεταβιβάζονταν στο κεφάλι του τράγου, ένα κατάλληλο άτομο οδηγούσε τον τράγο στην έρημο. 
Η Παλαιστίνη είναι χώρα με ερήμους. Ο τράγος που πήρε επάνω του όλες τις ετήσιες αμαρτίες των Ισραηλιτών, οδηγούνταν στην έρημο από έναν άνθρωπο διορισμένο γι’ αυτό τον σκοπό, εκεί όπου δεν υπήρχε ούτε νερό ούτε χόρτο. Οι άνθρωποι στέκονταν και πρόσεχαν τον αποδιοπομπαίο τράγο να πηγαίνει στην έρημο. 
Έλεγαν μέσα τους, «Εγώ έπρεπε να έχω πεθάνει για τις αμαρτίες μου αλλά αντί για μένα πεθαίνει ο τράγος. Η ποινή της αμαρτίας είναι θάνατος, αλλά αντί για μένα πεθαίνει ο τράγος. Σε ευχαριστώ, τράγε. Ο θάνατός σου σημαίνει ότι εγώ μπορώ να ζήσω». Ο τράγος οδηγούνταν μακριά στην έρημο και οι Ισραηλίτες συγχωρούνταν για την αμαρτία ενός έτους. 
Όταν η αμαρτία στην καρδιά σας μεταφέρεται στο θύμα της προσφοράς για αμαρτία, εσείς καθαρίζεστε. Είναι τόσο απλό. Η αλήθεια είναι πάντα απλή όταν την καταλάβουμε 
Ο τράγος εξαφανιζόταν πέρα από τον ορίζοντα. Όταν τον απελευθέρωνε ο άνθρωπος, επέστρεφε μόνος. Όλες οι ετήσιες αμαρτίες των Ισραηλιτών είχαν εξαφανιστεί. Ο τράγος περιπλανιόταν στην έρημο χωρίς νερό ή χόρτο και πέθαινε μαζί με το ετήσιο χρέος των αμαρτιών των Ισραηλιτών. 
Η ποινή της αμαρτίας είναι θάνατος, αλλά η δικαιοσύνη του Θεού ολοκληρώθηκε. Ο Θεός θυσίαζε τον τράγο έτσι ώστε να ζήσουν οι Ισραηλίτες. Όλες οι ετήσιες ανομίες των Ισραηλιτών ήταν πλυμένες. 
Όπως η αμαρτία μιας ημέρας και η αμαρτία ενός έτους συγχωρούνταν έτσι στα χρόνια της Παλαιάς Διαθήκης, η διαθήκη του Θεού ήταν ότι οι αμαρτίες μας θα συγχωρούνταν παρόμοια μια για πάντα. Ήταν η διαθήκη Του ότι θα μας έστελνε τον Μεσσία και θα μας λύτρωνε από όλες τις ισόβιες αμαρτίες μας. Η διαθήκη πραγματοποιήθηκε μέσω του βαπτίσματος του Ιησού. 
 
 
Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΕΞ ΥΔΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ 
 
Γιατί βαφτίστηκε ο Ιησούς από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή;
Για να εκπληρωθεί κάθε δικαιοσύνη αναλαμβάνοντας όλες τις αμαρτίες του κόσμου. Το βάπτισμα του Ιησού στην Καινή Διαθήκη ήταν όπως ακριβώς η τοποθέτηση των χεριών στην Παλαιά Διαθήκη.

Ας διαβάσουμε στο Ματθαίος 3:13-15. «Τότε έρχεται ο Ιησούς από της Γαλιλαίας εις τον Ιορδάνην προς τον Ιωάννην διά να βαπτισθή υπ' αυτού. Ο δε Ιωάννης εκώλυεν αυτόν, λέγων, Εγώ χρείαν έχω να βαπτισθώ υπό σου, και συ έρχεσαι προς εμέ; Αποκριθείς δε ο Ιησούς είπε προς αυτόν· ‎Άφες τώρα· ‎διότι ούτως είναι πρέπον εις ημάς να εκπληρώσωμεν πάσαν δικαιοσύνην. Τότε αφίνει αυτόν». 
Ο Ιησούς πήγε στον Ιορδάνη και βαφτίστηκε από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, και με αυτή την ενέργεια εκπλήρωσε όλη την δικαιοσύνη. Βαφτίστηκε από τον Ιωάννη. Ο Ιωάννης ήταν ο μέγιστος μεταξύ εκείνων που γεννήθηκαν από γυναίκα. 
Στο Ματθαίος 11:11-12 λέει ότι «Μεταξύ των γεννηθέντων υπό γυναικών δεν ηγέρθη μεγαλήτερος Ιωάννου του βαπτιστού. Από δε των ημερών Ιωάννου του βαπτιστού έως του νυν η βασιλεία των ουρανών βιάζεται». 
Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής εκλέχτηκε από τον Θεό για να είναι ο αντιπρόσωπος της ανθρωπότητας και στάλθηκε έξι μήνες πριν από τον Χριστό. Ήταν απόγονος του Ααρών και ο τελευταίος αρχιερέας. 
Όταν ήρθε ο Ιησούς σ’ αυτόν, ο Ιωάννης ο Βαπτιστής είπε, «Εγώ χρείαν έχω να βαπτισθώ υπό σου, και συ έρχεσαι προς εμέ;» 
«Άφες τώρα· διότι ούτως είναι πρέπον εις ημάς να εκπληρώσωμεν πάσαν δικαιοσύνην». Σκοπός Του ήταν να ελευθερώσει τους ανθρώπους από την αμαρτία, ώστε να μπορούν να γίνουν παιδιά τού Θεού. Ο Ιησούς είπε στον Ιωάννη, «Πρέπει να εκπληρώσουμε το ευαγγέλιο της αναγέννησης εξ ύδατος και Πνεύματος. Γι’ αυτό βάφτισέ με τώρα.»
Ο Ιωάννης βάφτισε τον Ιησού. Ήταν κατάλληλο για τον Ιησού να βαφτιστεί για να πάρει όλες τις αμαρτίες του κόσμου. Επειδή βαφτίστηκε με τον σωστό τρόπο, σωθήκαμε κατάλληλα από όλες τις αμαρτίες μας. Ο Ιησούς βαφτίστηκε ώστε όλες οι αμαρτίες μας να μεταβιβαστούν σ’ Αυτόν. 
Ο Ιησούς ήρθε σ’ αυτό τον κόσμο και βαφτίστηκε όταν ήταν 30 ετών. Αυτή ήταν η πρώτη υπηρεσία Του. Ο Ιησούς εκπλήρωσε όλη τη δικαιοσύνη, καθαρίζοντας όλες τις αμαρτίες του κόσμου, εξαγιάζοντας έτσι όλο τον λαό. 
Ο Ιησούς ήρθε σ’ αυτό τον κόσμο και βαφτίστηκε με τον πιο ταιριαστό τρόπο, για να μας ελευθερώσει από όλες τις αμαρτίες μας. «Ούτως» εκπληρώθηκε όλη η δικαιοσύνη. 
Ο Θεός είπε, «Ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις τον οποίον ευηρεστήθην» (Ματθαίος 3:17). Ο Ιησούς Χριστός ήξερε ότι θα έπαιρνε όλες τις αμαρτίες της ανθρωπότητας και θα έχυνε το αίμα Του πεθαίνοντας στον Σταυρό, αλλά υπάκουσε στο θέλημα του Πατέρα Του, λέγοντας, «Ουχί ως εγώ θέλω, αλλ' ως συ» (Ματθαίος 26:39). Το θέλημα του Πατέρα ήταν να πλύνει όλες τις αμαρτίες της ανθρωπότητας και να προσφέρει έτσι τη σωτηρία στους λαούς του κόσμου. 
Έτσι ο Ιησούς, ο υπάκουος Υιός, υπάκουσε στο Θέλημα του Πατέρα Του και βαφτίστηκε από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Στο Ιωάννης 1:29, λέει, «Τη επαύριον βλέπει ο Ιωάννης τον Ιησούν ερχόμενον προς αυτόν και λέγει·‎ Ιδού, ο Αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου». Ο Ιησούς αφαίρεσε την αμαρτία και έχυσε το αίμα Του στον Σταυρό στο Γολγοθά. «Ιδού, ο Αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου», μαρτύρησε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής. 
Έχετε αμαρτία ή όχι; Είστε δίκαιος άνθρωπος ή αμαρτωλός; Η αλήθεια είναι ότι ο Ιησούς πήρε την αμαρτία του κόσμου και πέθανε στον Σταυρό για μας.
 
Πότε μεταβιβάστηκαν οι αμαρτίες όλων των αμαρτωλών αυτού του κόσμου στον Ιησού;
Ο Ιησούς ανέλαβε τις αμαρτίες μας όταν βαφτίστηκε από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή στον Ιορδάνη.

Αφού γεννηθούμε σ’ αυτό τον κόσμο, αμαρτάνουμε ακόμα και μεταξύ της ηλικίας ενός και δέκα ετών. Ο Ιησούς ανέλαβε εκείνες τις αμαρτίες. Επίσης αμαρτάνουμε μεταξύ της ηλικίας 11 και 20 ετών. Τις αμαρτίες που διαπράττουμε στις καρδιές μας και στις πράξεις μας, Εκείνος τις πήρε όλες. 
Επίσης αμαρτάνουμε μεταξύ της ηλικίας 21 και 45 ετών. Τις πήρε όλες επίσης. Ανέλαβε όλες τις αμαρτίες του κόσμου και πέθανε στον Σταυρό. Αμαρτάνουμε από την ημέρα της γέννησής μας μέχρι την ημέρα που θα πεθάνουμε. Αλλά τις πήρε όλες. 
«Ιδού, ο Αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου!» Όλη η αμαρτία, από εκείνες του πρώτου ανθρώπου Αδάμ, ως εκείνες του τελευταίου ανθρώπου που θα γεννηθεί σ’ αυτό τον κόσμο ―όποτε και αν συμβεί αυτό― τις πήρε όλες. Δεν διάλεξε ούτε διαλέγει ποιες αμαρτίες θα πάρει. 
Δεν αποφάσισε να αγαπήσει μόνο μερικούς από μας. Ήρθε με σάρκινη μορφή και ανέλαβε όλες τις αμαρτίες του κόσμου, και πέθανε στον Σταυρό. Έλαβε την Κρίση για όλους μας και καθάρισε τις αμαρτίες αυτού του κόσμου μια για πάντα. 
Κανένας δεν αποκλείστηκε από τη σωτηρία Του. Μέσα στο «Την αμαρτίαν του κόσμου» περιλαμβάνονται όλες οι αμαρτίες μας. Ο Ιησούς τις πήρε όλες. 
Με το βάπτισμα και το αίμα Του, καθάρισε όλες τις αμαρτίες του κόσμου. Τις πήρε όλες μέσω του βαπτίσματός Του και κρίθηκε για τις αμαρτίες μας στον Σταυρό. Πριν πεθάνει ο Ιησούς στον Σταυρό, είπε, «Τετέλεσται!» (Ιωάννης 19:30), εννοώντας ότι η σωτηρία τής ανθρωπότητας ήταν ολοκληρωμένη. 
Γιατί σταυρώθηκε ο Ιησούς στον Σταυρό; Επειδή η ζωή τής σάρκας είναι στο αίμα, και το αίμα κάνει εξιλέωση για τη ζωή του ανθρώπου (Λευιτικό 17:11). Γιατί έπρεπε να βαφτιστεί ο Ιησούς; Επειδή θέλησε να πάρει όλες τις αμαρτίες του κόσμου. 
«Μετά τούτο γινώσκων ο Ιησούς ότι πάντα ήδη ετελέσθησαν διά να πληρωθή η γραφή, λέγει· ‎Διψώ» (Ιωάννης 19:28). Ο Ιησούς πέθανε, ξέροντας ότι όλες οι διαθήκες του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη ολοκληρώθηκαν με το βάπτισμά Του στον Ιορδάνη και τον θάνατό Του στον Σταυρό. 
Ο Ιησούς ήξερε ότι η λύτρωση εκπληρώθηκε μέσω Αυτού και είπε, «Τετέλεσται». Πέθανε στον Σταυρό, μας αγίασε, αναστήθηκε πάλι από τους νεκρούς μετά από 3 ημέρες και αναλήφθηκε στον Ουρανό, όπου κάθεται τώρα στα δεξιά τού Θεού. 
Το πλύσιμο όλων των αμαρτιών μέσω του βαπτίσματος του Ιησού και του θανάτου Του στον Σταυρό, είναι το ευλογημένο ευαγγέλιο της αναγέννησης εξ ύδατος και Πνεύματος. Πιστέψτε το και θα συγχωρεθείτε για όλες τις αμαρτίες σας. 
Δεν μπορούμε να εξιλεώσουμε τις αμαρτίες μας με το να προσευχόμαστε για μετάνοια κάθε μέρα. Η λύτρωση χορηγήθηκε μια για πάντα μόνο μέσω του βαπτίσματος του Ιησού και του θανάτου Του στον Σταυρό. «Όπου δε είναι άφεσις τούτων, δεν είναι πλέον προσφορά περί αμαρτίας» (Εβραίους 10:18). 
Το μόνο που πρέπει να κάνουμε τώρα, είναι να πιστέψουμε στη λύτρωση μέσω του βαπτίσματος του Ιησού και της σταύρωσής Του. Πιστέψτε και θα σωθείτε. 
Στην Επιστολή προς Ρωμαίους 5:1-2 λέει, «Δικαιωθέντες λοιπόν εκ πίστεως, έχομεν ειρήνην προς τον Θεόν διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, διά του οποίου ελάβομεν και την είσοδον διά της πίστεως εις την χάριν ταύτην, εις την οποίαν ιστάμεθα και καυχώμεθα εις την ελπίδα της δόξης του Θεού». 
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να δικαιωθούμε, παρά να πιστέψουμε στο ευλογημένο ευαγγέλιο της αναγέννησης εξ ύδατος και Πνεύματος. 
 
 
Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 
 
Μπορούμε να αγιαστούμε μέσω του Νόμου;
Όχι, δεν μπορούμε. Ο Νόμος μπορεί μόνο να μας ενημερώσει για τις αμαρτίες μας.

Στην Επιστολή προς Εβραίους 10:9, γράφει, «Τότε είπεν· Ιδού, έρχομαι διά να κάμω, ω Θεέ, το θέλημά σου. Αναιρεί το πρώτον, διά να συστήση το δεύτερον». Δεν μπορούμε να αγιαστούμε μέσω του Νόμου. Ο Νόμος μάς κάνει μόνο αμαρτωλούς. Ο Θεός δεν εννοούσε για μας να υπακούμε τον Νόμο. 
Στην Επιστολή προς Ρωμαίους 3:20 λέει, «Διά του νόμου γίνεται η γνώρισις της αμαρτίας». Ο Θεός έδωσε μέσω του Μωυσή στους Ισραηλίτες τον Νόμο, ύστερα από 430 χρόνια που είχαν περάσει από τότε που έδωσε τη Διαθήκη στον Αβραάμ. Τους έδωσε τον Νόμο για να ξέρουν τι σημαίνει να αμαρτάνεις απέναντι στον Θεό. Όσο έλειπε ο Νόμος του Θεού, η ανθρωπότητα δε είχε καμία γνώση αμαρτίας. Ο Θεός μάς έδωσε τον Νόμο Του για να έχουμε κατανόηση της αμαρτίας. 
Έτσι, ο μόνος σκοπός του Νόμου είναι να ξέρουμε ότι είμαστε όλοι αμαρτωλοί απέναντι στον Θεό. Μέσω αυτής της γνώσης, προοριζόμαστε να επιστρέψουμε στον Ιησού, αν πιστέψουμε στο ευλογημένο ευαγγέλιο της αναγέννησης εξ ύδατος και Πνεύματος. Αυτός είναι ο σκοπός που μάς έδωσε ο Θεός τον Νόμο.
 
 
Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΧΕΙ ΕΡΘΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 
 
Τι πρέπει να κάνουμε ενώπιον του Θεού;
Πρέπει να πιστέψουμε στη λύτρωση του Θεού μέσω του Ιησού.

«‘Ιδού, έρχομαι διά να κάμω, ω Θεέ, το θέλημά σου’. Αναιρεί το πρώτον, διά να συστήση το δεύτερον» (Εβραίους 10:9). Επειδή δεν μπορούμε να αγιαστούμε με τον Νόμο, ο Θεός δεν μας ελευθέρωσε με τον Νόμο Του, αλλά με την πλήρη λύτρωσή Του. Ο Θεός μάς έσωσε με την αγάπη και τη δικαιοσύνη Του. 
«Με το οποίον θέλημα είμεθα ηγιασμένοι διά της προσφοράς του σώματος του Ιησού Χριστού άπαξ γενομένης. Και πας μεν ιερεύς ίσταται καθ' ημέραν λειτουργών και τας αυτάς πολλάκις προσφέρων θυσίας, αίτινες ποτέ δεν δύνανται να αφαιρέσωσιν αμαρτίας· ‎αλλ' αυτός αφού προσέφερε μίαν θυσίαν υπέρ αμαρτιών, εκάθησε διαπαντός εν δεξιά τού Θεού» (Εβραίους 10:10-12). 
Κάθισε στα δεξιά τού Θεού επειδή το έργο Του της λύτρωσης ήταν πλήρες και δεν υπήρχε να κάνει τίποτε περισσότερο. Ούτε θα βαφτιστεί ούτε θα θυσιαστεί ξανά για να μας σώσει.
Τώρα που έχουν πλυθεί όλες οι αμαρτίες του κόσμου, το μόνο που πρέπει να κάνει, είναι να παράσχει αιώνια ζωή σε όσους πιστεύουν σ’ Αυτόν. Τώρα σφραγίζει με το Πνεύμα εκείνους που πιστεύουν στη σωτηρία του ύδατος και του Πνεύματος. 
Ο Ιησούς κατέβηκε σ’ αυτό τον κόσμο και αφαίρεσε όλες τις αμαρτίες του κόσμου και πέθανε στον Σταυρό, ολοκληρώνοντας έτσι το έργο Του. Τώρα που τελείωσε το έργο του Κυρίου, κάθεται στα δεξιά τού Θεού. 
Πρέπει να πιστέψουμε ότι ο Κύριός μας Ιησούς μάς έσωσε από την αμαρτία για όλη την αιωνιότητα. Μας κατέστησε τέλειους για πάντα με το βάπτισμα και το αίμα Του. 
 
 
ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 
 
Ποιοι είναι οι εχθροί του Θεού;
Όσοι πιστεύουν στον Ιησού αλλά έχουν αμαρτία στην καρδιά τους.

Στην Επιστολή προς Εβραίους 10:12-14, ο Κύριος λέει, «Αλλ' αυτός αφού προσέφερε μίαν θυσίαν υπέρ αμαρτιών, εκάθησε διαπαντός εν δεξιά τού Θεού, προσμένων του λοιπού εωσού τεθώσιν οι εχθροί αυτού υποπόδιον των ποδών αυτού. Διότι με μίαν προσφοράν ετελειοποίησε διά παντός τους αγιαζομένους». Είπε ότι θα περιμένει ως την τελευταία κρίση, για να αποφασίσει το τι θα γίνουν. 
Οι εχθροί Του εξακολουθούν να λένε, «Θεέ, παρακαλώ συγχώρεσε τις αμαρτίες μου». Ο Σατανάς και οι ακόλουθοί του δεν πιστεύουν στο ευαγγέλιο του ύδατος και του Πνεύματος και συνεχίζουν να ζητούν τη συγχώρεσή Του. 
Ο Κύριός μας Θεός δε θα τους κρίνει προς το παρόν. Αλλά την ημέρα της Δεύτερης Έλευσης του Ιησού, θα κριθούν και θα καταδικαστούν στον άδη για πάντα. Ο Θεός τούς ανέχεται ως εκείνη την ημέρα, με την ελπίδα ότι θα μετανοήσουν και θα γίνουν δίκαιοι μέσω της λύτρωσης. 
Ο Κύριός μας Ιησούς ανέλαβε όλες τις αμαρτίες μας και πέθανε για μας που πιστεύουμε σ’ Αυτόν. Ο Ιησούς κάποια μέρα θα εμφανιστεί για δεύτερη φορά, για να ελευθερώσει όλους όσοι πιστεύουν σ’ Αυτόν. «Ω, Κύριε, παρακαλώ έλα σε μας σύντομα». Θα έρθει για δεύτερη φορά, να παραλάβει εκείνους που είναι χωρίς αμαρτία για να ζήσουν μαζί Του για πάντα στη Βασιλεία των Ουρανών. 
Εκείνοι που επιμένουν ότι είναι αμαρτωλοί, δε θα βρουν καμία θέση στον ουρανό όταν επιστρέψει ο Κύριος. Την Έσχατη Ημέρα, θα κριθούν και θα ριχτούν στη φωτιά του άδη. Αυτή η τιμωρία περιμένει όσους αρνούνται να πιστέψουν στην αναγέννηση του ύδατος και του Πνεύματος. 
Ο Κύριός μας Ιησούς θεωρεί ως εχθρούς Του εκείνους που πιστεύουν στο ψέμα. Γι’ αυτό πρέπει να παλέψουμε ενάντια σ’ αυτό το ψέμα. Γι’ αυτό πρέπει να πιστέψουμε στο ευλογημένο ευαγγέλιο της αναγέννησης εξ ύδατος και Πνεύματος. 
 
 
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΟΥΜΕ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΟΥ ΥΔΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ 
 
Υπάρχει ανάγκη να εξιλεώνουμε τις αμαρτίες μας τώρα που όλα τα χρέη (αμαρτίες) μας έχουν πληρωθεί εντελώς;
Όχι, καθόλου.

Στην Επιστολή προς Εβραίους 10:15-16 λέει, «Μαρτυρεί δε εις ημάς και το Πνεύμα το Αγιον· ‎διότι αφού είπε πρότερον, Αύτη είναι η διαθήκη, την οποίαν θέλω κάμει προς αυτούς μετά τας ημέρας εκείνας, λέγει ο Κύριος· ‎Θέλω δώσει τους νόμους μου εις τας καρδίας αυτών και θέλω γράψει αυτούς επί των διανοιών αυτών».
Αφού καθάρισε όλες τις αμαρτίες μας, είπε, «Αύτη είναι η διαθήκη, την οποίαν θέλω κάμει προς αυτούς». Ποια είναι αυτή η Διαθήκη; «Θέλω δώσει τους νόμους μου εις τας καρδίας αυτών και θέλω γράψει αυτούς επί των διανοιών αυτών». Προσπαθήσαμε αρχικά να ζήσουμε μια νομικίστικη ζωή σύμφωνα με τον Νόμο Του, αλλά δεν μπορούσαμε να σωθούμε από τον Νόμο. 
Αργότερα μάθαμε ότι ο Ιησούς έχει σώσει ήδη όσους πιστεύουν με την καρδιά τους στο ευλογημένο ευαγγέλιο της αναγέννησης εξ ύδατος και Πνεύματος. Όποιος πιστεύει στο βάπτισμα και το αίμα του Ιησού λυτρώνεται. 
Ο Ιησούς είναι ο Κύριος της σωτηρίας. «Και δεν υπάρχει δι’ ουδενός άλλου η σωτηρία· ‎διότι ούτε όνομα άλλο είναι υπό τον ουρανόν δεδομένον μεταξύ των ανθρώπων, διά του οποίου πρέπει να σωθώμεν» (Πράξεις 4:12). Ο Ιησούς ήρθε στον κόσμο ως Σωτήρας μας. Επειδή δεν μπορούμε να σωθούμε μέσω των έργων μας, ο Ιησούς μάς έσωσε και κατέγραψε στις πλάκες των καρδιών μας ότι μας έσωσε με τον νόμο της αγάπης και σωτηρίας Του. 
«Και τας αμαρτίας αυτών και τας ανομίας αυτών δεν θέλω ενθυμείσθαι πλέον. Όπου δε είναι άφεσις τούτων, δεν είναι πλέον προσφορά περί αμαρτίας» (Εβραίους 10:17-18). 
Τώρα πια δεν θυμάται άλλο τις άνομες πράξεις μας. Τώρα που έχει αφαιρέσει όλες τις αμαρτίες, οι πιστοί δεν έχουμε άλλες αμαρτίες για τις οποίες να συγχωρεθούμε. Τα χρέη μας πληρώθηκαν εντελώς και δεν υπάρχει τίποτε που έμεινε για να ξεπληρωθεί. Οι άνθρωποι σώζονται με την πίστη στο έργο του Ιησού, που μας έσωσε μέσω του βαπτίσματός Του και του αίματος στον Σταυρό. 
Τώρα το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να πιστέψουμε στο ύδωρ και το αίμα του Ιησού. «Και θέλετε γνωρίσει την αλήθειαν, και η αλήθεια θέλει σας ελευθερώσει» (Ιωάννης 8:32). Πιστέψτε στη σωτηρία του Ιησού. Το να λάβετε τη λύτρωση είναι ευκολότερο από την αναπνοή σας. Το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι να πιστέψετε τα πράγματα όπως είναι. Σωτηρία είναι απλά να πιστέψουμε στον λόγο του Θεού. 
Πιστέψτε ότι ο Ιησούς είναι ο Σωτήρας μας (στο βάπτισμα του Ιησού και τον θάνατό Του στον Σταυρό), και απλά πιστέψτε ότι η σωτηρία είναι δική σας. Αρνηθείτε τις σκέψεις σας και πιστέψτε απλά στη σωτηρία του Ιησού. Προσεύχομαι να πιστέψετε πραγματικά στον Ιησού και να είστε έτοιμοι να οδηγηθείτε στην αιώνια ζωή μαζί Του.