דרשות

مضمون 10: مُکاشفہ(مُکاشفہ دی کتاب اُتے تفسیر)

[8-1باب] (مُکاشفہ ۸:۱۔۱۳) تُرہیاں جیہڑیاں ستاں آفتاں دااعلان کرن گئیاں

)مُکاشفہ ۸:۱۔۱۳(
” تے جد اوس ستوِیں مُہر توڑی تے ادھے گھنٹے تِیکر اسمان وِچ چُپ لگّی رہی۔تے مَیں اوہناں ستّاں فرِشتیاں نُوں ویکھیا۔ جیہڑے خُدا دے سامھنے کھلوتے رہندے نیں۔ تے اوہناں نُوں سَتّ تُرہیاں دِتّیاں گِئیاں۔فیر اِک ہور فرِشتہ سونے دا دُھوف دان لے کے آیا۔ تے قُربان گاہ دے اُتّے کھلو گیا تے اوہنوں بُہت ساری دُھوف دِتّی گئی پئی سارے پاک لوکاں دی دُعاواں دے نال اوس سونے دی قُربان گاہ اُتّے چاہڑے جیہڑی تخت دے سامھنے اے۔تے اوس دُھوف دا دُھوں فرِشتے دے ہتھّوں پاک لوکاں دی دُعاواں دے نال خُدا دے اگّے اَپڑ گیا۔تے فرِشتے دُھوف دان نُوں لے کے اوہدے وِچ قُربان گاہ دی اَگ بھری تے زمین اُتّے لُد دِتّی تے بدّل گجّن تے چمکن لگّے تے اَوازاں تے بھنچال آئے۔تے اوہ سَتّے فرِشتے جِنہاں دے کول اوہ سَتّ تُرہیاں سن پُھوکن نُوں تیار ہو گئے۔تے جد پہلی تُرہی وَجّی تے گڑے تے اَگ جِنہاں وِچ لہو رلیا ہویا سی جمّے تے زمین اُتّے سُٹّے گئے۔ تے زمین دا ترِیجا حِصّہ سڑ گیا تے ترِیجا حِصّہ بُوٹے تے سارا ہرا گھاہ سڑ گیا۔تے جد دُوجے فرِشتے تُرہی نُوں پُھوک ماری تے اَگ نال بلدا ہویا اِک وَڈا پہاڑ سمُندر وِچ سُٹّیا گیا تے سمُندر دا ترِیجا حِصّہ لہو ہو گیا۔تے سمُندر دی جیوندی خلقت دا ترِیجا حِصّہ مر گیا۔ تے بیڑیاں دا ترِیجا حِصّہ برباد ہوگیا۔تے جد ترِیجے فرِشتے تُرہی نُوں پُھوک ماری تے اِک وَڈا سارا تارہ مشال وانگر بلدا ہویا اسمانوں ٹُٹ پیا تے ترِیجے حِصّے دریاواں تے پانی دے چشمیاں اُتّے آ پیا۔اوس تارے دا ناں ناگ دُونا اکھواؤندا اے تے پانی دا ترِیجا حِصّہ ناگ دونے وانگر کَوڑا ہوگیا تے پانی دے کَوڑے ہو جان توں بتھیرے بندے مر گئے۔تے جد چوتھے فرِشتے تُرہی نُوں پُھوک ماری تے سُورج دا ترِیجا حِصّہ تے چَنّ دا ترِیجا حِصّہ تے تاریاں دا ترِیجا حِصّہ ماریا گیا۔ ایتھوں تِیکر پئی اوہناں دا ترِیجا حِصّہ ہنیرا ہوگیا تے دِن دے ترِیجے حِصّے وِچ دُھپ نا رہی تے ایسے طرح رات دے ترِیجے حِصّے وِچ وی۔تے جد مَیں فیر دھیان کِیتا تے اسمان دے وِچ اِک عُقاب نُوں اُڈدیاں ہویاں تے اُچّی اُچّی ایہہ آکھدیاں سُنیاں پئی اوہناں تریہوں فرِشتیاں دِیاں تُرہیاں دِیاں اَوازاں دے سبّب جیہڑیاں اجے پُھوکن والیاں نیں زمین دے رہن والِیاں اُتّے افسوس افسوس افسوس۔ “
 
 
تفسیر
 
مُکاشفہ ۸ باب اوہناں آفتاں بارے لکھدا اے جیہڑیاں خُدا ایس زمین اُتے گھلے گا ۔ ایتھے بوہت ضروری سوالاں وچوں اک سوا ل ایہہ ہیگا اے کیہ پاک لوک اوہناں وچکار جیہڑے ایہناں آفتاں ہیٹھ دکھ جرن گےشامل ہون گے یا نئیں ۔ پاک کلام سانوں دسدااے پئی پاک لوک، و ی، ستاں تُرہیاں دی آفتاں وچوں لنگھن گے ۔ ستاں آفتاں وچوں ، اوہ ساریاں وچوں سگوں اخیری وچوں وی لنگھن گے ۔ ستاں تُرہیاں دی ایہہ آفتاں جیہڑیاں ایس باب وچ نظر آؤندیاں نیں اصل آفتاں نیں جیہڑیاں خُدا ایس زمین اُتے گھلے گا ۔ خُدا سانوں دسدااے پئی اوہ ایس دنیا نوں ایہناں آفتاں نال سزا دیوے گا جیہڑیاں فرشتیاں دے ست تُرہیاں دے پھوکن نال شروع ہون گئیاں ۔
 
آیت ۱: تے جد اوس ستوِیں مُہر توڑی تے ادھے گھنٹے تِیکر اسمان وِچ چُپ لگّی رہی۔
ایہہ آیت بالکل خُدا دے غصے توں پہلوں چپ رہن بارے دسدی اے جیہڑا لوکاں اُتے ڈوہلیا جاوے گا ۔ خُدا زمین اُتے اپنیاں ڈراؤن والیاں آفتاں نوں گھلن توں پہلوں تھوڑے چر لئی چپ رہوے گا ۔ ایہہ ساڈے اُتے ظاہر کردا اے اوہدیاں ست تُرہیاں دی آفتاں کنیاں ڈراؤنیاں تے دہشت والیاں ہون گئیاں ۔ ایہناں آفتاں وچوں لنگھن دے بعدوں جد سارے لوک خُدادے سامھنے کھلون گے ، اوہ جیہڑے مکتی یافتہ نیں سدا دی زندگی پاؤن گے، تے اوہ جیہڑے مکتی یافتہ نئیں ہیگے سدا دی سزا پاؤن گے ۔ اِنج ،سوچدیاں ہویاں پئی ایہہ ویلا کس طرح دا زمانہ اے ، سانوں لازمی جاگنا چاہی دا اے تے منادی دی سیوا کرنی چاہی دی اے ۔
 
آیت ۲: تے مَیں اوہناں ستّاں فرِشتیاں نُوں ویکھیا۔ جیہڑے خُدا دے سامھنے
کھلوتے رہندے نیں۔ تے اوہناں نُوں سَتّ تُرہیاں دِتّیاں گِئیاں۔
خُدا نے اپنا کم کراؤن لئی ست فرشتیاں نوں ورتیا ۔ پرآؤ اسیں کدی نا بُھلیے پئی اج دے زمانے وچ ، خُدا راستبازاں دے سبب کم کردا اے جیہڑے پانی تے رُوح دی خوشخبری دے کلام اُتے ایمان رکھدے نیں ۔
 
آیت ۳: فیر اِک ہور فرِشتہ سونے دا دُھوف دان لے کے آیا۔ تے قُربان گاہ دے اُتّے کھلو گیا تے اوہنوں بُہت ساری دُھوف دِتّی گئی پئی سارے پاک لوکاں دی دُعاواں دے نال اوس سونے دی قُربان گاہ اُتّے چاہڑے جیہڑی تخت دے سامھنے اے۔
 ایہہ حصہ ساڈے اُتے ظاہر کردا اے پئی خُدا، شیطان تے اوہدے ساتھیاں دے سببوں اپنے دکھاں تے پریشانیاں وچکار منگیاں گئیاں پا ک لوکاں دیاں دعاواں سُنن دے بعد وں، زمین اُتے اپنیاں ساریاں آفتاں گھلے گا ۔ ” سونے دا دُھوف دان “ ایتھے سارے پا ک لوکاں دیاں دعاواں بارے دسدا اے ، مطلب اے پئی جویں ای اوہناں دیاں دعاواں خُدا ول جاندیں نیں ، اوہدے سارےکم پورے ہوجان گے ۔ خُدا پا ک لوکاں دیاں دعاواں سُنن دے راہیں کم کردا اے ۔
 
آیت ۴: تے اوس دُھوف دا دُھوں فرِشتے دے ہتھّوں پاک لوکاں دی دُعاواں دے نال خُدا دے اگّے اَپڑ گیا۔
ایہہ حوالہ ظاہر کردا اے مخالفِ مسیح ایس زمین اُتے پاک لوکاں نوں کناں دکھ دے چُکیا اے ۔ اخیری زمانے دے دکھاں دے سبب ، پاک لوک خُدا توں مخالفِ مسیح نوں دور کرن ، اوہناں اُتوں دکھ جرنا چھیتی لنگھ جان ، تے اوہناں دے قاتلاں نوں وکھان لئی پئی خُدا دا غصہ اوہناں لئی صرف کناں ڈراؤنا اے دعامنگن گے۔ایہہ آیت ایتھے وکھاؤندی اے پئی اِنج خُدا ساریاں پاک لوکاں دیاں دعاواں نوں قبول کرے گا ۔ پاک لوکاں دیاں ایہہ دعاواں قبول کرن دے بعد وں، خُدا مخالفِ مسیح تے اوہدے پچھے چلن والیاں نوں ،ست تُرہیاں تے ست پیالیاں دیاں آفتاں نال سزادینا شروع کرے گا ۔ مخالفِ مسیح تے اوہدے پچھے چلن والیاں دی خُدا ولوں عدالت پاک لوکاں دیاں دعاواں دا اوہدا اخیری جواب اے ۔
آیتاں ۵ ۔ ۶: تے فرِشتے دُھوف دان نُوں لے کے اوہدے وِچ قُربان گاہ دی اَگ بھری تے زمین اُتّے لُد دِتّی تے بدّل گجّن تے چمکن لگّے تے اَوازاں تے بھنچال آئے۔تے اوہ سَتّے فرِشتے جِنہاں دے کول اوہ سَتّ تُرہیاں سن پُھوکن نُوں تیار ہو گئے۔
خُدا ایس زمین اُتے ست تُرہیاں دیاں آفتاں تیار کردا پیا اے ۔ایس لئی ، ایہہ زمین اوازاں ، گرجاں ، بجلیاں تے بھنچالاں توں بالکل نا بچے گی ۔
 
آیت ۷: تے جد پہلی تُرہی وَجّی تے گڑے تے اَگ جِنہاں وِچ لہو رلیا ہویا سی جمّے تے زمین اُتّے سُٹّے گئے۔ تے زمین دا ترِیجا حِصّہ سڑ گیا تے ترِیجا حِصّہ بُوٹے تے سارا ہرا گھاہ سڑ گیا۔
پہلی آفت زمین دے تریجے حصے دے بلن دی اے ، جتھے تریجاحصہ بوٹےتے سارا گھاہ سڑ جاوے گا ۔ ایہہ آفت ایس دنیا دے جنگلاں اُتے گھلی جاوے گی۔
کیوں خُدا ایس قِسم دی آفت گھلے گا ؟ ایس لئی پئی لوکاں نیں ، بھاویں اوہ اپنیاں اکھاں نال خُدا دی مخلوق دی خوبصورتی ویکھ چُکے نیں ، خالق نوں خُدا وانگر ناپچھانیا تے اوہدی پوجا نا کیتی ، سگوں ایہدی تھاں اُتے ”خلقت دی بندگی تے سیوا خالق نالوں ودھ کے کیتی ۔“(رومیوں ۱ : ۲۵)۔ایس لئی خُدا اوہناں اُتے ستاں تُرہیاں دیاں آفتاں گھلے گا جیہڑے خُدا نوں جلال نئیں دیندے سگوں ایہدی تھاں اُتے اوہدے خلاف کھلوندے نیں ۔
 
آیتاں ۸ ۔۹: تے جد دُوجے فرِشتے تُرہی نُوں پُھوک ماری تے اَگ نال بلدا ہویا اِک وَڈا پہاڑ سمُندر وِچ سُٹّیا گیا تے سمُندر دا ترِیجا حِصّہ لہو ہو گیا۔تے سمُندر دی جیوندی خلقت دا ترِیجا حِصّہ مر گیا۔ تے بیڑیاں دا ترِیجا حِصّہ برباد ہوگیا۔
دوجی تُرہی دی آفت زمین اُتے بربادی کرن والے اک ڈگدے ہوئے تارے دی اے ۔ ایہہ اگ نال بلن والی شے سمندر وچ ڈگے گی تے تریجا حصہ سمندرنوں لہو بنا دیوے گی ، سمندر وچ رہن والیاں تریجا حصہ مخلوقاں نوں مار دیوے گی تے تریجا حصہ بیڑے برباد کر دیوے گی ۔ خُدا دی بنائی ہوئی قدرت دے سببوں، سارے لوک بوہتیاں برکتاں پا چُکے نیں ۔ پر قدرتی برکتاں لئی خُدا دا شکر ادا کرن دی بجائے ،
اوہ مغرور ہوگئےتے خُدادے خلاف ہوگئے ۔ دوجی آفت اوہناں نوں ایس پاپ دی سزا دیوے گی ۔
 
آیت ۱۰: تے جد ترِیجے فرِشتے تُرہی نُوں پُھوک ماری تے اِک وَڈا سارا تارہ مشال وانگر بلدا ہویا اسمانوں ٹُٹ پیا تے ترِیجے حِصّے دریاواں تے پانی دے چشمیاں اُتّے آ پیا۔
کاہدے لئی خُدا نے بلدے ہوئے تارے نوں ”تریجا حصہ دریاواں تے پانی دیاں چشمیاں اُتے “ ڈگن دی اجازت دتی ؟ایس لئی پئی لوکاں نیں ، بھاویں خُداوند جیہڑا زندگی نوں رجاؤن والا اے ، دے سبب زندہ رہندے نیں ، اوہدی وڈیائی تے شکر گزاری نا کیتی ، سگوں ایہدے بجائے زندگی دے ایس خُداوند توں نفرت کیتی ۔
 
آیت ۱۱: اوس تارے دا ناں ناگ دُونا اکھواؤندا اے تے پانی دا ترِیجا حِصّہ ناگ دونے وانگر کَوڑا ہوگیا تے پانی دے کَوڑے ہو جان توں بتھیرے بندے مر گئے۔
ایس آفت نال تریجا حصہ دریا تے چشمے ناگ دَونے بن جان گے ،تے بوہتے لوک اوہناں دا پانی پین دے سبب مرجان گے ۔ ایہہ اوہناں پاپیاں لئی سزا دی آفت اے جیہڑے خُدا دے خلاف کھلو چُکے نیں تے پاک لوکاں دے دلاں نوں اذیت دے چُکے سن ۔ اِنج خُداپاپیاں کولوں اوہناں دے سارے پاپاں دی جیہڑے راستبازاں دے خلاف اوہناں کیتے سن بدلہ لین وچ کدی ناکام نئیں ہووے گا ۔ جد پاپی راستبازاں نوں دکھ دین گے ، خُدا اوہناں نوں سزا دیوےگا ۔ تریجی آفت پر قدرتی ماحول اُتے اک ہور آفت اے ؛ ایہہ لوکاں اُتے خُداولوں دتی گئی پانی تے روح دی خوشخبری اُتے ایمان نا رکھن دی نافرمانی دے پاپ دے سبب گھلی گئی سی۔ پاک کلام وچ ”ناگ دَونا“سدا اوہناں دی سزا بارے دسدا اے جیہڑے خُدادی نا فرمانی تے مخالفت کردے نیں ۔
 
آیت ۱۲: تے جد چوتھے فرِشتے تُرہی نُوں پُھوک ماری تے سُورج دا ترِیجا حِصّہ تے چَنّ دا ترِیجا حِصّہ تے تاریاں دا ترِیجا حِصّہ ماریا گیا۔ ایتھوں تِیکر پئی اوہناں دا ترِیجا حِصّہ ہنیرا ہوگیا تے دِن دے ترِیجے حِصّے وِچ دُھپ نا رہی تے ایسے طرح رات دے ترِیجے حِصّے وِچ وی۔
چوتھی آفت تریجا حصہ سورج ، چن تے تاریاں دے ہنیرہون دی اے ۔ ایس سارے ویلے وچ
، سارے لوک شیطان پچھے چلدے پئے نیں تے ہنیرے نال محبت کردے پئے نیں ۔اِنج اوہناں نیں یسوع مسیح ولوں دتی گئی پانی تے روح دی خوشخبری دے سبب چمکن والی مکتی دے نور نوں ناپسند کیتا ۔ ایسے طرح ، اوہناں نوں سکھان لئی ہنیرے دی دنیا سچ مُچ کنی ڈراؤنی تے لعنتی اے ، خُدااوہناں اُتے ہنیرے دی ایہہ آفت گھلے گا ۔ ایس آفت نے ایہہ وی ظاہر کرنا اے پئی اوہناں دے یسوع مسیح توں نفرت کرن تے ہنیرے نال محبت کرن دے پاپ دے سبب خُدادا غصہ کنا ڈراؤنا اے ۔ نتیجے طورتے ، ایس دنیا دے تریجے حصے سورج ،چن تے تارے اپنی روشنی گوا لین گے تے ہنیرا ہوجان گے ۔
 
آیت ۱۳: تے جد مَیں فیر دھیان کِیتا تے اسمان دے وِچ اِک عُقاب نُوں اُڈدیاں ہویاں تے اُچّی اُچّی ایہہ آکھدیاں سُنیاں پئی اوہناں تریہوں فرِشتیاں دِیاں تُرہیاں دِیاں اَوازاں دے سبّب جیہڑیاں اجے پُھوکن والیاں نیں زمین دے رہن والِیاں اُتّے افسوس افسوس افسوس۔
ایہہ آیت سانوں دسدی اے پئی حالے وی اوہناں ساریاں لوکاں اُتے ہور تِن افسوس آؤن والے نیں جیہڑے ایس زمین اُتے زندہ رہندے نیں ۔ ایس لئی ، سارے پاپی تے سارے اوہ لوک جیہڑے خُدادے خلاف کھلوندے نیں پانی تے روح دی خوشخبری اُتے ایمان رکھن دے راہیں اپنے پاپاں توں جنی چھیتی ہو سکے چھڈائے جانے چاہی دے نیں ۔