उपदेश

مضمون 10: مُکاشفہ(مُکاشفہ دی کتاب اُتے تفسیر)

[14-1باب] (مُکاشفہ۱۴ :۱۔۲۰) جیوں اُٹھے تے چُکے جان والے شہیداں دی وڈیائی

(مُکاشفہ۱۴ :۱۔۲۰)
” فیر مَیں دھیان کِیتا تے کِیہ ویکھنا آں پئی اوہ لیلا صِیُّون دے پہاڑ اُتّے کھلوتا اے تے اوہدے نال اِک لَکّھ چتالی ہزار بندے نیں جِنہاں دے متّھیاں اُتّے اوہدا تے اوہدے باپ دا ناں لِکھیا ہویا اے۔تے مَینُوں اسمان اُتّوں اِک اجیہی اواز سُنائی دِتّی جیہڑی زور دے پانی تے بڑے بدّل دے گجّن وانگر سی۔ تے جیہڑی اواز مَیں سُنی اوہ اجیہی سی جیویں بربط والے بربط وجاندے ہون۔اوہ تخت دے سامھنے تے چَوہاں جانداراں تے بزُرگاں دے سامھنے اِک نواں گِیت پئے گاؤندے سن تے اوہناں اِک لَکّھ چتالی ہزار بندیاں دے بِناں جیہڑے دُنیا وِچوں مُل لَئے گئے سن ہور کوئی اوس گِیت نُوں نا سِکھ سکیا۔ایہہ اوہ نیں جیہڑے زنانِیاں نال پلید نئیں ہوئے تے سگوں کوارے نیں ایہہ اوہ نیں جیہڑے  لیلے دے پِچّھے پِچّھے جِتّھے اوہ جاندا اے ٹُردے نیں۔ ایہہ خُدا تے  لیلے دے لئی پہلے پَھل ہون لئی بندیاں وِچوں مُل لَئے گئے نیں۔تے اوہناں دے مُنھ وِچوں جُھوٹھ نئیں سی لَبّھدا۔ تے اوہ بے عیب نیں۔فیر مَیں اِک ہور فرِشتے نُوں اسمان دے وِچ اُڈدیاں ہویاں ویکھیا جِہدے کول زمین دے رہن والیاں دی ہر اِک قوم تے گھرانے تے اہلِ زبان تے اُمّت دے سُنان لئی ہمیشہ دی خُوشخبری سی۔تے اوس اُچّی اواز نال آکھیا پئی خُدا توں ڈرو تے اوہدا جلال ظاہر کرو۔ کیوں جو اوہدی عدالت دا ویلا آ گیا اے تے اوسے دی بندگی کرو جِس اسمان تے زمین تے سمُندر تے پانی دے چشمے پَیدا کِیتے۔فیر ایہدے پِچّھوں اِک ہور دُوجا فرِشتہ ایہہ آکھدا ہویا آیا پئی ڈِگّ پیا اوہ وَڈا شہر بابل ڈِگّ پیا جِس اپنی حرامکاری دی غضب والی مَے سارِیاں قوماں نُوں پیائی اے۔فیر ایہناں دے پِچّھوں اِک ہور ترِیجے فرِشتے آ کے اُچّی اواز نال آکھیا پئی جیہڑا اوس پشُو تے اوہدے بُت دی پُوجا کرے اوہ اپنے مَتّھے اُتّے یا اپنے ہتّھ اُتّے اوہدا ٹھپّہ لوائے۔اوہ خُدا دے قَہر دی اوس خالص مَے نُوں پئے گا۔ جیہڑی اوہدے غضب دے پیالے وِچ بھری ہوئی اے تے پاک فرِشتیاں تے   لیلے دے سامھنے اَگ تے گندھک دے عذاب وِچ پَوے گا۔تے اوہناں دے عذاب دا دُھواں ہمیشہ تیکر اُٹھدا رہے گا تے جیہڑے اوس پشُو تے اوہدے بُت دی پُوجا کر دے نیں تے جیہڑے اوہدے ناں دا ٹھپّہ لواندے نیں اوہناں نُوں دِنے راتِیں آرام نا مِلے گا۔پاک لوکاں یعنی خُدا دے حُکماں اُتّے عمل کرن والیاں تے یِسُوع اُتّے اِیمان لیاؤن والیاں دے صبر دا ایہو ویلا اے۔فیر مَیں اسمان وِچوں ایہہ اواز سُنی پئی لِکھ دھنّ نیں اوہ مُردے جیہڑے ہُن توں خُداوند وِچ مر دے نیں۔ رُوح آکھدا اے۔پئی بے شک کیوں جو اوہ اپنیاں محِنتاں توں آرام پان گے تے اوہناں دے عمل اوہناں دے نال نال ہوندے نیں۔فیر مَیں دھیان کِیتا تے کِیہ ویکھنا آں پئی اِک چِٹّا بدّل اے تے اوس بدّل اُتّے آدم دے جائے وانگر کوئی بَیٹھا اے۔ جِہدے سِر اُتّے سونے دا تاج تے ہتّھ وِچ تِکھی داتری اے۔فیر اِک ہور فرِشتے ہیکل وِچوں نِکل کے اوس بدّل اُتّے بَیٹھے ہوئے نُوں اُچّی اواز نال آکھیا پئی اپنی داتری ڈاھ تے وَڈّھ کیوں جو وَڈّھن دا ویلا آگیا ایس لئی پئی دھرتی دی فصل بُہت پکّ گئی۔سو جیہڑا بدّل اُتّے بَیٹھا ہویا سی اوس اپنی داتری دھرتی اُتّے واہی تے دھرتی دی فصل وَڈّھی گئی۔فیر اِک ہور فرِشتہ اوس ہیکل وِچوں نِکلیا جیہڑی اسمان اُتّے اے اوہدے کول وی تِکھی داتری سی۔فیر اِک ہور فرِشتہ قُربان گاہ وِچوں نِکلیا جِہدا اَگ اُتّے اختیار سی اوس تیز داتری والے نُوں اُچّی اُچّی آکھیا پئی اپنی تیز داتری ڈاھ کے زمین دے انگوراں دے بُوٹیاں دے گُچھّے وَڈّھ لے کیوں جو اوہدے انگور بالکل پکّ گئے نیں۔تے اوس فرِشتے اپنی داتری زمین اُتّے واہی تے زمین دے انگوراں دے بُوٹیاں دی فصل وَڈّھ کے خُدا دے قَہر دے وڈّے حوض وِچ پا دِتّی۔تے شہر دے باہر اوس حوض وِچ انگور لتاڑے گئے تے حوض وِچوں اینا خُون نِکلیا پئی گھوڑیاں دِیاں لگاماں تیکراَپڑ گیا تے سولاں سَو فرلانگ تیکروَگیا۔ “
 
 
تفسیر
 
آیت ۱: فیر مَیں دھیان کِیتا تے کِیہ ویکھنا آں پئی اوہ لیلا صِیُّون دے پہاڑ اُتّے کھلوتا اے تے اوہدے نال اِک لَکّھ چتالی ہزار بندے نیں جِنہاں دے متّھیاں اُتّے اوہدا تے اوہدے باپ دا ناں لِکھیا ہویا اے۔
ایہہ حوالہ نویں سریوں جمے ہوئے پاک لوکاں دے بارے ہیگا اے ،جیہڑے مُخالفِ مسیح  دے
ہتھوں اپنی شہادت دے بعدوں جیوں اُٹھے تےچُکے گئے سن ، یعنی اسمان اُتے خُداوند دی وڈیائی کردے پئے نیں ۔ پاک لوک جیہڑے مُخالفِ مسیح دے ہتھوں  شہید  ہوئے سن تے پاک لوک جیہڑے   سُتے ہوئے سن فیر ، اک نویں گیت نال خُداوند دی وڈیائی  کردے ہویاں ، اسمان اُتے ہون گے ۔ آیت  ۴ وچ اسیں ویکھدے آں پئی اک لکھ چوالی  ہزار بندیاں نیں ایس نویں گیت نوں گایا ۔ تُسی خورے حیران ہو سکدے او ، فیر ، بھاویں چُکے جان  والیاں دی گنتری صرف  اک لکھ چوالی  ہزار لوک ہوئے گی ۔ پر ایتھے  چوداں دا مطلب ہیگا اے پئی ساریاں شیواں بدل گِیاں نیں(متی   ۱ : ۱۷)۔
سانوں لازمی احساس کرنا چاہی دا اے پئی شہادت تے پاک لوکاں دےچُکے جان  دے بعد وں، خُداوند ایس  اج دی دنیا نوں بالکل نویں دنیا بنا دیوے گا ۔ ایس دنیا دی بجائے ، ساڈا خُداوند اک دنیا بنائے گا جیہدے وچ اوہ اپنے لوکاں  نال زندہ رہوے گا ۔ ایہو ای بناؤن والے دی مرضی اے ۔
اوہ جیہڑے اسمان اُتے خُداوند دی وڈیائی کردے نیں  اوہ لوک نیں  جیہڑے ایس زمین اُتے  مسیح ولوں دتی گئی پانی تےرُوح دی خوشخبری اُتے ایمان رکھن دے سببوں پاک لوک بن گئے  نیں ۔ ایسے طرح ، اوہناں دے متھیاں اُتے    لیلے تے  اوہدے باپ دا ناں لکھیا ہویا اے ، ایس لئی پئی ہُن اوہ  مسیح نال تعلق رکھدے نیں ۔
آیت  ۲: تے مَینُوں اسمان اُتّوں اِک اجیہی اواز سُنائی دِتّی جیہڑی زور دے پانی تے بڑے بدّل دے گجّن وانگر سی۔ تے جیہڑی اواز مَیں سُنی اوہ اجیہی سی جیویں بربط والے بربط وجاندے ہون۔
اسمان اُتے پاک لوک اوہ نیں جیہڑے خُداوند ولوں دتی گئی  اپنی مکتی دی راکھی لئی تے اصل وچ اپنے ایمان دے سببوں پئی  خُداوند ای اکلا اوہناں دا خُدا اے شہید ہوئے سن ، تے جیہڑے ایہدے بعد زندہ کیتے گئے سن ۔ ایس لئی پئی اوہناں دے بدن زندہ  کیتے گئے سن تے اوہ خُدا دی قدرت دے راہیں چُکےگئے سن ، اوہ اسمان اُتے اوہدی مکتی  تے اوہناں نوں اختیار دین دی برکت لئی اوہدی وڈیائی کردے پئے نیں ۔ اوہناں د ی وڈیائی دی اواز اینی سوہنی اے جویں پانی دے وگن دی اواز ہوندی اے ، تے اینی رُعب والی  اے جنی اُچی گجن دی اواز ہوندی اے ۔ اوہ سارے سدا لئی ، جد پئی  ایس زمین اُتے  خُداوند ولوں دتی گئی پانی تے رُوح دی خوشخبری اُتے ایمان رکھن دے سببوں ، اپنے پاپاں  توں ، یعنی اپنے پاپاں توں چھٹکارے دے سببوں مکتی یافتہ ہو گئے نیں ۔
آیت ۳: اوہ تخت دے سامھنے تے چَوہاں جانداراں تے بزُرگاں دے سامھنے اِک نواں گِیت پئے گاؤندے سن تے اوہناں اِک لَکّھ چتالی ہزار بندیاں دے بِناں جیہڑے دُنیا وِچوں مُل لَئے گئے سن ہور کوئی اوس گِیت نُوں نا سِکھ سکیا۔
ایتھے اک لکھ چتالی ہزار بندے چُکے گئے پاک لوکاں  بارے دسدے نیں ۔ پاک کلام وچ ، عدد چودہ دا مطلب نویں تبدیلی  اے ۔ اوہ جیہڑے اسمان اُتے اک  نویں گیت نال  خُداونددی وڈیائی کر سکدے نیں اوہ نیں جیہڑے جد پئی ایس زمین اُتے پاپ دی معافی  پاؤن تے پانی تے رُوح دی خوشخبری اُتے اپنے ایمان دے سببوں نویں سریوں   جمن دے سببوں  بدل گئے نیں ۔ ایس لئی خُداوند ایتھے فرماندااے پئی اوہ اک لکھ چتالی ہزار سن ۔
اوہناں توں علاوہ ، کوئی دوجا نئیں ہیگا جیہڑا پانی تے رُوح دی خوشخبری دے سببوں  اپنی چھٹکارے دی برکت لئی ، خُداوند دی وڈیائی کر سکدا اے ۔ اِنج ساڈے خُداوند دی  اوہناں دے سببوں وڈیائی ہوندی اے جنہاں دے پاپ پانی تے رُوح دی خوشخبری اُتے ایمان رکھن دے سببوں معاف ہوگئے نیں تے اوہ جیہڑے انعام وانگر پاک رُوح  پا چُکے نیں ۔
آیت  ۴: ایہہ اوہ نیں جیہڑے زنانِیاں نال پلید نئیں ہوئے تے سگوں کوارے نیں ایہہ اوہ نیں جیہڑے  لیلے دے پِچّھے پِچّھے جِتّھے اوہ جاندا اے ٹُردے نیں۔ ایہہ خُدا تے  لیلے دے لئی پہلے پَھل ہون لئی بندیاں وِچوں مُل لَئے گئے نیں۔
پاک لوک اوہو لوک نیں  جیہڑے اپنے ایمان نوں کسے دنیا دی طاقت  یا دیناں نال  گندیاں نیں کر چُکے ۔ ایس دنیا وچ بوہت لوک نیں جیہڑے  بوہت سوکھے  اپنا ایمان  نوں بدل لیندے نیں ۔ پر اوہناں دا ایمان  جیہڑا خُداوند دے بپتسمے تے اوہدے صلیبی  لہو اُتے ایمان رکھن دے سببوں ، تے اِنج اپنے پاپا ں دی معافی پاؤن دے  سببوں پاک لوک بن گئے نیں ، کدی ایس دنیا وچ کسے شے نال بدل نئیں سکدا ۔ 
پاک لوک  جیہڑے  اسمان اُتے چڑھدے تے خُداونددی وڈیائی کردے نیں اوہ لوک نیں  جیہڑے نا بدلدے ہویاں خُداوندولوں دتی گئی پانی تے روح دی خوشخبری نوں قیم رکھ چُکے نیں تے اپنے ایمان دی راکھی کر چُکے نیں ۔ایسے طرح ، اوہ لوک جیہڑے اسمانی بادشاہی وچ خُداونددی وڈیائی کر سکدے نیں اوہ نیں جیہڑے پانی تے روح دی خوشخبری اُتے اپنے ایمان دے سببوں خُداوندولوں چُکے جان گے ۔
آیت ۴ دے وچکار ایہہ لکھیا ہویا اے ، ” ایہہ اوہ نیں جیہڑے  لیلے دے پِچّھے پِچّھے جِتّھے اوہ جاندا اے ٹُردے نیں۔ “ تہانوں لازمی احساس کرنا چاہی دا اے پئی اوہ جیہڑے پانی تے روح دی خوشخبری اُتے اپنے ایمان دے راہیں اکو ای وار چھتی نال اپنے سارے پاپاں توں پاک  ہوگئے نیں ،نوں لازمی ،اِنج نویں سریوں جمن دے بعد وں، خُداوندپچھے چلنا چاہی دا اے جتھے وی اوہ اوہناں نوں لے جاندا اے ۔ کیوں جو  اوہ اپنے پاپاں دی معافی پا چُکے نیں ،اوہناں دے دلاں وچ خوشی نال  خُداوند دے پچھے چلن دی مرضی  ہیگی اے جتھے وی اوہ اوہناں نوں لَے جاندا ا ے ۔ اخیری زمانے وچ ، ایس لئی اوہ ، اپنے ایمان نال  مخالفِ مسیح دے ہتھوں  شہید ہون ، تے خُداوند دے راہیں جیوں اُٹھن تےچُکے جان  دے بعدوں اسمان اُتے خُداوند دی وڈیائی کردے پئے ہون گے ۔
ایہہ وی لکھیا ہویا اے ، ” ایہہ خُدا تے  لیلے دے لئی پہلے پَھل ہون لئی بندیاں وِچوں مُل لَئے گئے نیں۔“ ایس دنیا وچ رہن والے بے گنت لوکاں وچوں ، صرف تھوڑے جیہے   خُداوند ولوں دتی گئی پانی تے روح دی خوشخبری اُتے ایمان رکھن دے سببوں  اپنے سارے پاپاں توں مکتی یافتہ ہوگئے نیں ۔ ایس لئی ساڈا خُداوند یرمیاہ  ۳ : ۱۴ وچ  سانوں فرماندا اے ،  ”تے میَں تہانوں ہر اک شہر وچوں اک تے ہر اک گھرانے وچوں  لے کے صیّون وچ لیاواں گا ۔“ اوہ جیہڑے پانی تے روح دی خوشخبری نال مل پئے نیں تے اپنے پاپاں دی  معافی پا چُکے نیں ایہو ای تھوڑے جیہے نیں ۔
ایس لئی پئی اوہ   لیلے نال تعلق رکھدے نیں ، اوہ ایہو جیہے لوک ہون گے جیہڑے جیوں اٹھن  دے پہلے پھل حاصل کرن گے ، جیہڑے خُداوند دی قدرت دے سببوں چُکے جان گے ، تے جیہڑے  سدا تیکر  مسیح دی وڈیائی  کرن گے ،سب اوسے طرح جویں خُداوند نے وعدہ کیتا ۔ ایس زمین اُتے ، وی ، اوہ ایہو جیہے لوک نیں  جیہڑے خُداوند پچھے چلدے نیں جتھے وی اوہ اوہناں نوں لے جاندا اے ۔ایہہ سارے خُداوند دے فضل تے قدرت دے سببوں اے۔
آیت  ۵: تے اوہناں دے مُنھ وِچوں جُھوٹھ نئیں سی لَبّھدا۔ تے اوہ بے عیب نیں۔
اوہ جیہڑے پانی تے روح دی خوشخبری اُتے ایمان رکھن دے سببوں نویں سریوں  جم پئے نیں اپنے مُنھ نال ایس سچی خوشخبری دی منادی کر سکدے نیں ۔ جد پئی  اج بوہت سارے لوک نیں جیہڑے اپنے دلی طریقے نال خوشخبری دی منادی کردے  پئے نیں ، ایہہ وی سچ ہیگا اے پئی اوہناں وچوں تھوڑے جیہے
لوک اصل وچ پانی تے روح دی  سچی خوشخبری دی  منادی کردے پئے نیں ۔
اوہ جیہڑے صرف یسوع دے صلیبی لہو دی منادی کردے نیں خُداوندولوں دتی گئی پانی تے روح دی خوشخبری دی منادی نئیں کردے پئے ۔ کیو ں ؟ ایس لئی پئی کوئی دوجی  خوشخبری نئیں سگوں پانی تے روح دی خوشخبری ای اکلی پاک کلا م دی سچی خوشخبری  اے ۔ جویں راستبازاں دے دلاں وچوں سارے پاپ سچی خوشخبری دے کلام دے  سببوں دُور  کیتے گئے نیں ، اوہ ایس خوشخبری دی پکے یقین نال  اپنے مُنھوں منادی کرسکدے نیں ۔
آیتاں ۶ ۔ ۷: فیر مَیں اِک ہور فرِشتے نُوں اسمان دے وِچ اُڈدیاں ہویاں ویکھیا جِہدے کول زمین دے رہن والیاں دی ہر اِک قوم تے گھرانے تے اہلِ زبان تے اُمّت دے سُنان لئی ہمیشہ دی خُوشخبری سی۔تے اوس اُچّی اواز نال آکھیا پئی خُدا توں ڈرو تے اوہدا جلال ظاہر کرو۔ کیوں جو اوہدی عدالت دا ویلا آ گیا اے تے اوسے دی بندگی کرو جِس اسمان تے زمین تے سمُندر تے پانی دے چشمے پَیدا کِیتے۔
ایس زمین اُتے نویں سریوں جمے ہوئے پاک لوکاں نوں لازمی پانی تے روح دی خوشخبری دی منادی کردے رہنا چاہی دا اے ۔ ایس لئی ، پانی تے روح دی خوشخبری دی منادی دے ایس کم نوں ،  لازمی ایس زمین اُتے پاک لوکاں دے چُکے جان دے اصل دن تیکر ہوندیاں رہنا چاہی دا اے ۔
صرف اوہ جیہڑے پانی تے روح دی خوشخبری اُتے ایمان رکھدے نیں  اپنے ایمان دی راکھی لئی مخالف ِ مسیح دے ہتھوں شہید ہون گے ، تے اوہ اِنج اکلے اسمانی بادشاہی  لئی چُکے جان گے ۔ ہر کسے نوں لازمی خُدا کولوں ڈرنا چاہی دا اے ، پانی تے روح دی خوشخبری اُتے ایمان رکھنا چاہی دا اے ، تے اِنج اپنی پاپ توں معافی نوں تے پاک رُوح نوں  اپنے نعام وانگر لینا چاہی دا اے ۔ جے اج دے مسیحی شکرگزاری نال خُداوند ولوں  دتی گئی پانی تے روح دی خوشخبری اُتے ایمان رکھن دے لائق نئیں ہیگے ، یسوع اُتے اوہناں دا ایمان سارا بے فائدہ ہوئے گا ۔
اوہ اکلا جنہے ساری دنیا تے ایہدے وچ ساریاں شیواں نوں پیدا کیتا یسوع مسیح  دے علاوہ کوئی دوجا نئیں ہیگا ۔ ایسے طر ح ، سارے لوکاں نوں لازمی  یسوع مسیح   نوں  اپنے خُدا وانگر  پچھاننا چاہی دا اے جنہے اوہناں نوں پیدا کیتا تے اوہناں دے پاپاں دی معافی نال  اوہناں  نوں مکتی دتی ، تے اِنج اوہدی ایہدے مطابق بھگتی کرن ، ایس لئی پئی  اوہدےہتھاں دے سببوں  ساریاں شیواں بنائیاں گئیاں تے کامل کیتیاں گئیاں سن ۔ اپنے دلاں وچ اوہدی   پانی تے روح دی خوشخبری اُتے ایمان رکھن دے سببوں ، سارے لوک اپنے سارے پاپاں توں معاف  ہو سکدے نیں تے پا ک رُوح نوں اپنے انعام وانگر لین دی برکت لے سکدے نیں ۔
ہُن  ایس دنیا نوں لازمی سزا جرن لئی تیار ہونا چاہی دا اے جیہڑی یسوع مسیح اوہناں نوں دیوے گا جیہڑے خُدا دے خلاف کھلوندے نیں ۔ بناں شک ، سانوں وی لازمی  اپنا ایمان پکا کرنا چاہی دا اے جیہڑے بوہت چھیتی خُداوند دے راہیں چُک لَئے جاواں گے ،  ایس لئی پئی خُدا دے انصاف دا دن بالکل ساڈے نیڑے ہیگا اے ۔ چُکے جان لئی تیار ہون دا طریقہ ، خُداوند ولوں دتی گئی پانی تے روح دی خوشخبری دے کلام اُتے  ایمان رکھن اے ۔ کیوں ؟ ایس لئی پئی  صرف اوہدے  پانی تے روح دی خوشخبری اُتے ایمان رکھن دے سببوں ، کوئی بندہ  پاک رُوح پا سکدا اے ، تے ، جد اخیری دیہاڑے آؤن گے، اوہ  اپنے چُکے جان  نال خُداوند ولوں  وَا   وچ  اٹھا لَے جان دے جلال دے لیڑے پائے گا ۔
ایس لئی جنی چھیتی ہو سکدا اے ، ساریاں پاپیاں نوں لازمی یسوع مسیح اُتے  بناؤن والے تے مکتی والے خُدا وانگر ایمان رکھنا چاہی دا اے ، تے ایہدے مطابق اوہدی بھگتی کرنی چاہی دی اے ۔ اوہناں نوں لازمی اپنے دلاں وچ پانی تے روح دی خوشخبری نوں  قبول کرنا چاہی دا اے ،تے اِنج اوہدی مکتی دے فضل تے پا ک رُوح نوں اپنے انعام وانگر لینا چاہی دا اے ۔ اوہ جیہڑے خُدا دی  بھگتی کردے نیں اپنے دلاں وچ خُداوند ولوں  دتی گئی پانی تے روح دی خوشخبری  نوں   قبول کردے نیں تے ایہنوں ردّنئیں کردے ،  کیوں جو ایہہ ہے کویں اوہ خُدا دی  بھگتی کر سکدے نیں ۔
آیت  ۸: فیر ایہدے پِچّھوں اِک ہور دُوجا فرِشتہ ایہہ آکھدا ہویا آیا پئی ڈِگّ پیا اوہ وَڈا شہر بابل ڈِگّ پیا جِس اپنی حرامکاری دی غضب والی مَے سارِیاں قوماں نُوں پیائی اے۔
ایہہ دنیا یسوع مسیح دی ڈراؤنی سزا دے سببوں  ایس زمین اُتوں مک جائے گی ۔ ایس لئی پئی  ایہدے دین  اوہدے اُتے مشتمل نیں جیہڑیاں مُڈھوں ای  جھوٹیاں تعلیماں نیں ، ایہہ خُدا دے ہتھوں برباد ہو جائے گی ۔ ایہہ دنیا دے دین لوکاں نوں خُدا  دی ذات توں بوہتا، دنیا پچھے لاؤن بارے مجبور کر چُکے نیں ،تے اوہناں نوں خُدا دے خلاف  کھلون دے  ہتھیاراں وانگر ورت چُکے  نیں  اِنج ایہہ دنیا برباد ہوئے گی ،  ایس لئی پئی ایہدے لوک خُدا نوں چھڈ چُکے نیں تے ایہو جیہے دنیا دے دیناں دی  تمنا کر چُکے نیں ۔ 
یعنی اوہ دنیا دے دیناں پچھے چل چُکے نیں دا مطلب اے پئی اوہ جھوٹے بُتاں ، یعنی بدرُوحاں نوں من  دے نیں ۔ ایس لئی خُدا اپنے غصے وچ ایس دنیا نوں برباد کرے گا ۔ ایس دنیا دی ہر اک شے تے ایہدے سارے  جھوٹےدین خُدا دے ہتھوں  مٹی وچ رلائے جان گے ، تے خُدا دے غصے دی مَے نوں پین گے ۔ ایسے طرح ، اوہ جیہڑے  خُدا دے خلاف کھلوندے نیں ، اِنج ای بدروحاں جیہڑیاں کھا جان والے کیڑیاں وانگر دنیا دے دیناں نال چمبڑ کے زندہ رہندیاں نیں ، سارے خُدا دیاں آفتاں دے سببوں تباہ برباد ہو جان گے تے ابدی دوزخ وچ سُٹ دتے جان گے ۔
آیتان  ۹ ۔ ۱۰: فیر ایہناں دے پِچّھوں اِک ہور ترِیجے فرِشتے آ کے اُچّی اواز نال آکھیا پئی جیہڑا اوس پشُو تے اوہدے بُت دی پُوجا کرے اوہ اپنے مَتّھے اُتّے یا اپنے ہتّھ اُتّے اوہدا ٹھپّہ لوائے۔اوہ خُدا دے قَہر دی اوس خالص مَے نُوں پئے گا۔ جیہڑی اوہدے غضب دے پیالے وِچ بھری ہوئی اے تے پاک فرِشتیاں تے  لیلے دے سامھنے اَگ تے گندھک دے عذاب وِچ پَوے گا۔
ایتھے خُدا ، ایہہ فرماندے ہویاں ہر کسے نوں خبردار کردا اے پئی جے کوئی  پشُو تے اوہدے بُت دی پوجا کر دا اے ، یا سجے ہتھ یا متھے اُتے اوہدا ٹھپہ لواندا اے ، اوہ دوزخ دی سزا پائے گا ۔ بوہت ساریاں لوکاں وچ کم کردے ہویاں، شیطان سارے لوکاں نوں مُخالفِ مسیح  دی شکل وانگر بنائے گئے  بُت دی پوجاکرن لئی مجبور کرے گا ، پر اوہ  جیہڑے  نویں سریوں  جمے نیں مُخالفِ مسیح دے خلاف لڑن گے تے اپنے ایمان دی  راکھی کردے ہویاں شہید ہو جان گے ۔نویں سریوں جمے ہوئے  پا ک لوکاں  نوں لازمی ، اپنے ایمان دی  راکھی  کرن لئی ، اِنج مُخالفِ مسیح دے خلاف  کھلونا چاہی دا اے تے شہید ہو جانا چاہی دا اے ۔
جے کوئی بندہ ، مُخالفِ مسیح دے اگے ہتھیار سُٹ دیاں ہویاں ، اوہدے بُت اگے سِر نواندا اے تے اوہدے ناں یا عدد دا ٹھپہ لواندا اے ، اوہ خُدا دے غصے نوں ودھاوے گا  جیہڑا اوہنوں  اگ تے گندھک دی سدا والی جھیل وچ سُٹ دیوے گا ۔ جد دکھ جرن دا زمانہ  آئے گا ، پاک لوکاں نوں لازمی خُدا اگے دعامنگنی چاہی دی اے ، خُداوند وچ   اپنے ایمان دی راکھی  کرنی چاہی دی اے ،تے اوہدی بادشاہی اُتے اپنی آس رکھنی چاہی دی اے ۔ تے یسوع مسیح   اُتے  ایمان رکھن دے سببوں ، اوہناں نوں لازمی مُخالفِ مسیح دے خلاف کھلونا چاہی دا اے  اپنے ایمان دی راکھی  کرنی چاہی دی اے ،تے اپنی شہادت ، جیوں اُٹھن تے چُکے جان وچ رَلنا چاہی دا اے ، تے  اِنج اوہدی بادشاہی وچ  خُداوند نال رہن دی ہمیش دی برکت  پاؤنی چاہی دی اے ۔
آیت  ۱۱: تے اوہناں دے عذاب دا دُھواں ہمیشہ تیکر اُٹھدا رہے گا تے جیہڑے اوس پشُو تے اوہدے بُت دی پُوجا کر دے نیں تے جیہڑے اوہدے ناں دا ٹھپّہ لواندے نیں اوہناں نُوں دِنے راتِیں آرام نا مِلے گا۔
اوہناں نوں جیہڑے شیطان دی خُدا وانگر پوجا کرن گے اوہدیاں آفتاں تے ہمیش لئی سکون نہ دین والی دوزخ دا عذاب دتا جائے گا ۔ جیہڑا وی اخیری زمانے وچ مُخالفِ مسیح  دے اگے جھکدا تے خُدا وانگر اوہدے بُت دی پوجا کردا اے  اوہ  خُدا دے غصے نال بھری ہوئی اگ تے گندھک دی جھیل دے عذاب وچ پھسے گا ۔ سانوں ساریاں نوں  لازمی ایمان رکھنا چاہی دا اے  پئی کوئی وی جیہڑا پشُو تے اوہدے  بُت دی پوجا کردا اے ، تے ہر کوئی جیہڑا پشُو دا ٹھپہ  لواندا اے ، دِنے راتیں چین نا پاوے گا ۔  
آیت  ۱۲: پاک لوکاں یعنی خُدا دے حُکماں اُتّے عمل کرن والیاں تے یِسُوع اُتّے اِیمان لیاؤن والیاں دے صبر دا ایہو ویلا اے۔
جویں پاک لوک ساری دولت ، جلال  تے برکت اُتے ایمان رکھدے نیں جیہدا خُدا اوہناں نال وعدہ کر چُکیا اے ، اوہناں نوں لازمی  صبر نال ڈٹ کے رہنا چاہی دا اے ۔ اوہناں نوں  لازمی دکھاں دے زمانے وچ وی ،  ڈٹ کے رہنا چاہی دا اے ۔ وعدہ جیہڑا خُداوند اخیری  زمانے دے پاک لوکاں نال  کر چُکیا اے ایہہ ہیگا اے پئی اوہ اوہناں اُتے اوہناں دی شہادت دی بعدوں  اوہناں نال  زندہ رہن دی برکت گھلے گا ، جویں ای ، خُداونددی قدرت دے سببوں  اپنے جیوں اُٹھن دے نال نال ، اوہ اسمان اُتے چُکےجاندے نیں ۔
اِنج پاک لوک ڈٹ کے رہندے نیں ایس لئی پئی اوہ ایس برکت اُتے ایمان رکھدے نیں  جیہڑی اوہناں نوں خُداوند نال    لیلے دے ویاہ دے جشن وچ  جان دی ، ہزار ورہے تیکر  اوہدے نال بادشاہی کرن دی ، تے سدا اسمانی بادشاہی وچ اوہدے نال زندگی  بسر کرن دی اجازت دیوے گی ۔ جد اخیری زمانہ آئے گا ، پاک لوکاں نوں ایس لئی اپنے ایمان  دی راکھی کردے ہویاں شہید ہون دی ضرورت اے ۔ اوہناں  نوں لازمی صبر نال  دکھ جرن دے  سارے زمانے وچ ڈٹ کے رہنا چاہی دا اے ۔
پاک لوک جیہڑے ہُن موجودہ زمانے وچ  زندگی بسر کردے پئے نیں،اوہناں  نوں لازمی  جد مخالفِ مسیح اوہناں کولوں اپنیاں دھمکیاں ، دبا تے بہکاویاں نال اوہناں دے ایمان توں  مکرن بارے آکھدا اے ، پر ، اوہناں نوں ، یعنی خُداوند دے وعدیاں اُتے ایمان رکھدے ہویاں شہادت نوں قبول  کرنا چاہی دا اے ۔ کیوں ؟ ایس لئی پئی ایہدے تھوڑے چر بعدوں ، ساڈے خُداوند دی ساری برکت پوری ہو جائے گی بالکل جویں اوہنے ساڈے نال وعدہ کیتا سی ۔ سارے پاک لوک صرف خُدا دے کلام اُتے تے خُداوند اُتے اپنے ایمان نوں قیم  رکھن دے سببوں اپنا  انعام  پا سکدے نیں۔ ایس لئی  خُداوند دے کلام اُتے اپنا ایمان قیم رکھو ۔ خُدا پاک لوکاں نوں   جی آیاں نوں آکھے گا جیہڑے اِنج اوہدے کلام اُتے ، یسوع مسیح اُتے اوہدی بالکل نویں دنیا وچ اپنے ایمان دی  راکھی کر چُکے نیں ۔
ایہہ بوہت چوکھے سببوں ہیگے نیں یعنی کیوں پاک لوکاں نوں جیہڑےخُداوند دی خوشخبری دی  سیوا کردے نیں لازمی  صبر نال دکھ جرن دے زمانے دیاں ساریاں مصیبتاں وچ ڈٹ کے رہنا  چاہی دا اے ۔ آؤن والے چنگے دناں لئی ، موجودہ دُکھ نوں صبر نا ل  جرن دی  ضرورت اے ۔
رومیوں ۵: ۳۔۴ سانوں دسدا اے ، ”تے نِرا ایہو ای نئیں سگوں اسی اپنیاں تنگیاں وِچ وی فخر کرئیے ۔ ایہہ جان  کے پئی تنگی صبر پیدا کردی اے ۔تے صبر تجربے نُوں تے تجربہ آس نُوں ۔“ پاک لوک جیہڑے خُداوند اُتے ایمان رکھن دے سببوں  وڈے دکھ جرن وچ ڈٹ کے رہ سکدے نیں ۔  اوہدے کولوں اپنے  جیوں اُٹھن تے چُکے جان تے اوہدی بادشاہت وچ  بادشاہی پاؤندے ہویاں برکتاں والی زندگی  بسر کرن گے ۔ ایسے طرح ، سانوں ساریاں نوں  لازمی  اپنے ایمان نال دکھ جرن وچ ڈٹ کے رہنا چاہی دا اے ۔ خُداوند اُتے اپنے ایمان نوں  قیم رکھن دے سببوں ، پاک لوک سچ مُچ اخیری زمانے دی  وڈے دکھ جرن وچ  ڈٹ کے رہ سکدے نیں ۔ پاک لوک ساریاں گلاں اُتے ایمان رکھدے نیں جیہڑیاں خُداوند دونواں ایس دنیا وچ  تے اسمان اُتے اوہناں لئی پوریاں کرے گا ۔
آیت  ۱۳: فیر مَیں اسمان وِچوں ایہہ اواز سُنی پئی لِکھ دھنّ نیں اوہ مُردے جیہڑے ہُن
توں خُداوند وِچ مر دے نیں۔ رُوح آکھدا اے۔پئی بے شک کیوں جو اوہ اپنیاں محِنتاں توں آرام پان گے تے اوہناں دے عمل اوہناں دے نال نال ہوندے نیں۔
ایہہ آیت ایتھے فرماندی اے  ، ” دھنّ نیں اوہ مُردے جیہڑے ہُن توں خُداوند وِچ مر دے نیں “  کیوں ؟ ایس لئی پئی جد دکھ جرن دا زمانہ آئے گا یعنی ، جد مخالفِ مسیح دنیا اُتے راج کرے گا فیر ہر پاپی یعنی ایس زمین اُتے رہن والے سارے تباہ برباد ہو جان گے ۔ ایس لئی پاک لوکاں نوں لازمی مسیح دی  آؤن والی بادشاہی ول ویکھنا چاہی دا اے، اپنے  ایمان دی راکھی کرنی چاہی دی اے تے اپنے ایمان وچ شہادت نوں  قبول کرنا چاہی دا اے ۔ اوہ جیہڑے  خُداوند نوں جلال دین لئی شہید ہوندے نیں دھن نیں ، تے ایسے طرح ، اوہناں نوں لازمی اپنے  ایمان دی راکھی کردے ہویاں اپنی شہادت نوں قبول کرنا چاہی دا اے ۔
فیر خُداوندایہو جیہے پاک لوکاں دی اوہناں نوں اپنی بادشاہی وچ چُکن لئی ، اوہناں نوں جیوں اُٹھن  تے چُکے جان دی اجازت دیندے ہویاں  ویکھ بھال کرے گا ۔ ایس زمین اُتے پاک لوکاں دیاں ساریاں محنتاں فیر مک جان گِیاں تے اوہ ایہدی بجائے خُداوند ولوں  دتے گئے اپنے انعام دے سواد لے کے زندہ رہن گے ۔ ایس ویلے ، سارے  پاک لوک خُداوند  نال بادشاہی کرن تے ابدی زندگی دی خوشی پاؤن گے تے دولت تے  بادشاہی دا جلال   سدا لئی اوہناں دا اپنا ہوئے گا ۔
ایہہ ہےکیوں اوہ جیہڑے  اپنے ایمان دی راکھی کردے ہویاں اخیری زمانے وچ شہید ہون  گے اینے برکت والے نیں ، ایس لئی پئی ساری دولت تے اوہدی ہزار ورہیاں دی بادشاہی دے جلال  تے سدا تیکر اسمانی اوس سدا دی بادشاہی وچ خُداوند نال زندگی بسر کرن گے ۔ اوہناں نوں جیہڑے  پشُو دے ساہمنے  نئیں جھکدے تے خُداوند وچ اپنے ایمان دی راکھی کردے نیں ، خُدا سدا تیکر خُداوند نال  بادشاہی کرن  دی برکت دیوے گا ۔
آیت ۱۴: فیر مَیں دھیان کِیتا تے کِیہ ویکھنا آں پئی اِک چِٹّا بدّل اے تے اوس بدّل اُتّے آدم دے جائے وانگر کوئی بَیٹھا اے۔ جِہدے سِر اُتّے سونے دا تاج تے ہتّھ وِچ تِکھی داتری اے۔
ایہہ آیت   سانوں دسدی اے پئی خُداوند  پاک  لوکاں  نوں  چُکن لئی   واپس آئے  گا ۔  ایس لئی
پئی  خُداوند  پاک لوکاں دا مالک اے ، اوہ پاک لوکاں نوں زندہ کرے گا جیہڑے اپنے ایمان دی راکھی کردے ہویاں شہید ہو گئے ہون گے تے اوہناں نوں خُدا دی بادشاہی لئی  چُکن دے سببوں  وَا  وِچ  چُک لَے گا ۔ وڈے دکھ جرن دے زمانے وچ  چُکیا جانا بالکل  یقین نال  پاک لوکاں نال واقع ہوئے گا ۔
آیت ۱۵: فیر اِک ہور فرِشتے ہیکل وِچوں نِکل کے اوس بدّل اُتّے بَیٹھے ہوئے نُوں اُچّی اواز نال آکھیا پئی اپنی داتری ڈاھ تے وَڈّھ کیوں جو وَڈّھن دا ویلا آگیا ایس لئی پئی دھرتی دی فصل بُہت پکّ گئی۔
 ایہہ کلام خُداوند ولوں پاک لوکاں دے چُکے جان دے مکمل ہون  بارے دسدااے ۔ دوجے  اکھراں وچ ،چُکیا جانا  بوہت چوکھےپاک لوکاں دی شہادت دے بعدوں  واقع ہوئے گا ۔ خُداوند پاک لوکاں نوں جیہڑے اوس ویلے سُتے ہون گے ، اوہناں پاک لوکاں نال یعنی جیہڑے شہید ہون گے چُکے جان دی اجازت دیوے گا ۔پاک لوکاں دے ایمان دی تکمیل اوہناں دی  مکتی ، شہادت ، جیوں اُٹھن ، چُکےجان تے سدا دی زندگی وچ ہیگی اے۔پاک لوکاں دےچُکے  جان دا ویلا مخالفِ مسیح دے تنگ کرن نال اوہناں دی شہادت دے بعد وں،تے اوہناں دے جیوں اُٹھن دے فوراً بعدوں اے ۔
آیت ۱۶: سو جیہڑا بدّل اُتّے بَیٹھا ہویا سی اوس اپنی داتری دھرتی اُتّے واہی تے دھرتی دی فصل وَڈّھی گئی۔ 
ایہہ آیت ، وی ، پاک لوکاں دےچُکے جان بارے دسدی اے ۔ چُکے جان دا مطلب پاک لوکاں دا   وَا   وِچ چُکیا جانا اے ۔ فیر کیہ ایہدا مطلب اے پئی  پاک لوک وَا  وِچ  چُکے جان گے تے فیر خُداوند نال زمین اُتے  ہیٹھاں اُترن گے؟ پر  بناں شک ! پاک لوکاں دے چُکے جان دے بعدوں ، ساڈا خُداوند زمین ، سمندر تے سارا جیہڑا ایس وچ اے  اُتے ست پیالیاں دیاں آفتاں گھلن دے سببوں اوہناں  نوں  برباد کر دیوے گا ،تے اِنج دنیا نوں برباد کرن دے بعدوں ، اوہ ایس زمین توں چُکے پاک لوکاں نال رَل کے ہیٹھاں اُتر آئے گا ۔
فیر ، خُداوند تے اوہدے پاک لوک ہزار ورہے تیکر ایس زمین اُتے بادشاہی  کرن گے تے  جد   لیلے  دے ویاہ دا جشن پورا ہوئے گا ، اوہ اسمانی سدا دی بادشاہی وچ  چڑھ جان گے ۔ جد پاک لوک   لیلے دے ویاہ دے جشن وچ اکٹھے ہون گے، خُداوند پہلوں ای ساری دنیا نوں یعنی ایس وچ ساریاں شیواں نوں نویاں کر چُکیا  ہوئے گا ۔
اوہناں دے چُکے جان دے بعدوں ، پاک لوک تھوڑے چر لئی خُداوند نال وَا  وِچ  رُکن گے ۔ تے جد ست پیالیاں دیاں آفتاں  پوریاں ہوجان گِیاں ، اوہ ہزار ورہیاں تیکر  اوہدے نال بادشاہی کرن لئی نویں زمین اُتے اُتر آؤن گے ۔ فیر اوہ   خُداوند نال خُدا دی بادشاہی وچ جان گے ، تے اوہدے نال سدا تیکر زندہ رہن گے ۔
 آیت ۱۷: فیر اِک ہور فرِشتہ اوس ہیکل وِچوں نِکلیا جیہڑی اسمان اُتّے اے اوہدے کول وی تِکھی داتری سی۔
فرشتہ جیہڑا ایتھے ظاہر ہوندا اے  سزادین والا فرشتہ اے ۔ ایہہ فرشتہ دنیا دے لوکاں اُتے وڈیاں آفتاں گھلے گا جیہڑے خُدا دے خلاف کھلو چُکے نیں ،تے اوہناں نوں سدا دی اگ وچ  سُٹ دیوے گا ۔ اوہدا کم مخالفِ مسیح تے اوہدے نوکراں دے نال  نال ، یعنی دنیا دے  سارے پاپیاں نوں  جیہڑےحالے تیکر نویں سریوں  نئیں جمے اتھاہ کھڈے وچ  سُٹنا تے بنھنا اے ۔
آیت  ۱۸:فیر اِک ہور فرِشتہ قُربان گاہ وِچوں نِکلیا جِہدا اَگ اُتّے اختیار سی اوس تیز داتری والے نُوں اُچّی اُچّی آکھیا پئی اپنی تیز داتری ڈاھ کے زمین دے انگوراں دے بُوٹیاں دے گُچھّے وَڈّھ لے کیوں جو اوہدے انگور بالکل پکّ گئے نیں۔  
ایہہ کلام سانوں دسدا اے پئی ہُن پاپیاں لئی  اوہدے خلاف کھلون دے اپنے  پاپ دے سببوں خُدا دے ہتھوں سزا  پاؤن دا ویلا آچُکیا اے  ۔ خُدا دے  ویلے وچ اوہدے منصوبے دیاں مقرر کیتیاں گِیاں گھڑیاں موجود نیں۔ پاپیاں نوں اپنی اگ دی سزا  دین لئی ، خُدا سارے پاپیاں نوں تے اوہناں ساریاں نوں اکھٹیاں کرے گا  جیہڑے خُدا دے خلاف کھلو چُکے سن ، تے اوہناں نوں ایہدے مطابق سزا دیوے گا ۔
آیت ۱۹: تے اوس فرِشتے اپنی داتری زمین اُتّے واہی تے زمین دے انگوراں دے بُوٹیاں دی فصل وَڈّھ کے خُدا دے قَہر دے وڈّے حوض وِچ پا دِتّی۔
ایہہ کلام سانوں وکھاؤندا اے پئی پاک لوکاں دے چُکے جان دے بعدوں ، مُخالفِ مسیح تے پاپی  ست پیالیاں دیاں آفتاں ہیٹھاں بوہت ڈاہڈا دکھ جرن گے ۔ ایس زمین اُتے ، وی ، خُدا پاپیاں اُتے یعنی اوہناں اُتے اپنیاں ڈراؤنیاں آفتاں ڈوہلن دے سببوں  اپنا غصہ  گھلے گا ، تے فیر ایہدےبعدوں دوزخ دی سزا ہووے گی  ۔ آفتاں جیہڑیاں خُدا اِنج  ایہناں پاپیاں اُتے ، مُخالفِ مسیح تے اوہدے پچھے چلن والیاں اُتے گھلے گا اوہدا  جائزعذاب نیں ۔ ایہہ  پاپیاں لئی خُدا دی دُور اندیشی اے جیہڑے اوہدے خلاف  کھلوندے نیں ۔
آیت  ۲۰: تے شہر دے باہر اوس حوض وِچ انگور لتاڑے گئے تے حوض وِچوں اینا خُون نِکلیا پئی گھوڑیاں دِیاں لگاماں تیکراَپڑ گیا تے سولاں سَو فرلانگ تیکر وَگیا۔
ایتھے ایہہ آیت سانوں دسدی اے خُدا دے عذاب دی سزا  صرف کنی ڈراؤنی اے تے ایہدی پیڑ اوہناں لئی ہوئے گی جیہڑے اودوں تیکر  زمین اُتے باقی ہون گے ، یعنی دونواں بندیاں تے جیوندیاں شیواں اُتے ، جیہڑیاں اوہناں اُتے ڈوہلیاں گِیاں ست پیالیاں دیاں آفتاں دے سببوں  گھلیاں جان گِیاں ۔ ایہہ آیت سانوں ایہہ وی دسدی اے پئی ایہہ آفتاں  ساری دنیا اُتے چھا جان گِیاں ۔ جد  پاک لوک شہید ہوندے ، جیوں اُٹھدے تے چُکے جاندے نیں ،  ایسے ویلے توں اگے ، ست پیالیاں دیاں آفتاں  دا عذاب رلا ملا کے نازل ہوئے گا ، تے اِنج ہر شے مک جائے گی ۔
اسمان اُتے رہن والے پاک لوک تے فرشتیاں دے جیہڑے خُدا ول کھلوتے ہوئے نیں ایہناں دے سوا  کوئی وی ایہناں ڈراؤنیاں آفتاں توں نئیں بچ سکے گا ۔ اوہناں لئی جیہڑے خُدا دے خلاف کھلوندے نیں ، دوجے پاسے صرف دوزخ دی سزا اُڈیکے گی ۔  ایہدے اُلٹ ، اودوں توں نویں سریوں جمے ہوئے پاک لوک اپنے آپ نوں  وَا  وِچ خُداوند نال ، اپنی مکتی لئی اوہدا شکر تے وڈیائی کردے ہویاں ویاہ دے جشن وچ  پاؤن گے ۔ اودوں توں اگے ، پاک لوک اوہد یاں سدا دیاں برکتاں وچ  سدا تیکر خُداوند نال زندگی  بسر کرن گے ۔